Alam ni Nia na nag aalala na marahil ang mga kasamahan niya. Ngunit hindi niya mahindian ang batang nagmakaawa sa kanya.
"Patawarin mo sana ako sa biglaang paghingi ko ng tulong sa 'yo."
Bahagyang ngumiti si Nia upang hindi maiparamdaman sa bata na problema iyon para sa kanya. "Hindi mo kailangan humingi ng tawad. Sinabi mo naman na ako lang ang mahihingan mo ng tulong 'di ba? Handa ako g tulungan ka."
Ilang sandali lang ay nakarating ang dalawa sa gilid ng dagat na kung saan mayroon ng nakahandang bangka. Iniwan ni Elias ang kanyang kabayo sa kalapit na puno at sinamahan si Nia sa pagsakay sa bangka.
"Ikaw lang bang mag isa ang dumayo sa Orerah?" tanong ni Nia. Bahagyang tumango ang bata.
"Nagawa mong mapatulog ang lahar ng bantay. Bilid ako na sa murang edad mo ay nakaya mo silang m
