I still couldn’t shake the lingering heat from the studio as we got into his car. The night was quiet outside, the streetlights casting long shadows over the parked cars. Halos walang tao sa kalsada, pakiramdam ko nga kami lang ang tao sa mundo. Funny but it was relaxing naman.
He opened the door for me, gave that signature smirk, and watched me slide in. My bag barely fit on my lap because of the seatbelt, but he didn’t seem to mind. Nagawa pa niyang humabol ng halik.
Bukod yata sa mahilig siyang humawak sa dibdib ko, pansin ko rin ang madalas niyang paghalik sa akin. Hindi lang 'yon, sigurado akong hahawak na naman siya sa hita ko habang nagmamaneho.
Rozen being naughty? Hindi na bago 'yon sa akin. Maski dati, sobrang ano niya—mahilig sa sèx. Buti nga at hindi siya umisa kanina. Well,
