LYKA
“I miss you, kambal.” masaya na salubong sa amin ni Lucio.
Dito ako dumiretso sa bahay nila mommy. Niyakap nila ang kambal at sobrang gulo nila. Hindi ko tuloy maiwasan na hindi umiyak. Lihim kong hinihiling na sana nandito rin si Brixon sa tabi namin. Na kasama rin sana namin siya. Sana nakita rin niya ang mga anak niya. Sayang lang dahil wala na siya at kasalanan ko ‘yon. Kung noon pa lang sana ipinakilala ko na siya ay wala sana akong pagsisisi ngayon.
“Huwag ka ng malungkot, anak. Alam ko na masaya si Brixon sa kung saan man siya ngayon.” May lungkot sa mga mata ni mommy.
Kahit alam ko na nahihirapan rin siya ay pinapalakas niya ang loob ko. Mahirap pero alam ko na kakayanin namin.
“Mommy, puwede po ba tayong mag-usap?” lakas loob na tanong ko sa kanya.
“Yes, anak.”
“Kasi,
