Sa totoo lang handa na ako.
Handa na akong iwanan ang lahat para sa kanya. Kaya kong talikuran ang lahat basta't siya ang kapalit nun. Akala ko totoong mahal niya ko pero buong akala ko lang pala lahat ng iyon.
I waited for him until the morning came habang nasa station ako ng bus. Ang usapan namin ay alas dose ng gabi. Hahabulin namin ang last trip ng bus papuntang Batangas at mula Batangas ay sasakay kami ng barko sa unang biyahe sa kahit anong destinasyon.
Inihanda ko na ang sarili ko. Handa na ako.
Pero ako lang pala. Hindi pa siya.
Naghintay ako sa buong pag-aakala ko na nasa ospital pa siya. Pero mula sa text ni Ate Jea ay nalaman kong maagang nakauwi sa bahay si Aiden. Hindi niya sinasagot ang tawag ko, pinapatayan niya ako ng telepono.
Sumapit na ang tanghali ng panibagon
