Sana
TUMAYO na ito na tila walang nangyari at saka isinuksok sa bulsa ng board short niya ang panyong pinangpunas niya sa mga luha ko kanina. Tumikhim ito at muling tumingin sa malayo.
“Breakfast, lunch, and now you ditched dinner, Miss Jacob. Are you trying to kill yourself, huh? Why is that?” muli na namang sambit niya matapos ang ilang minutong katahimikan na namayani sa aming dalawa. “Aren’t you enjoying your stay here?” dagdag pa niya nang hindi ako umimik.
Napapikit ako. Kinagat ko ang pang-ibabang labi ko bago ko siya muling tiningala. “B-Boss Hero,” sambit ko. Tila dismayado pa akong napabuntong hininga. “P-pasensya na. H-hindi ko gustong magmukmok dito,” nahihiyang ani ko at nag-iwas ng tingin. Hindi rin ako makabawi sa ginawa niyang pagpunas ng luha ko k
