CHAPTER 43
Una pa lang naging totoo na ako sa nararamdaman ko. Patay na patay na ako sa kanya. At kahit kailan hindi nawala ang nararamdaman ko.
During my last day here. He surprised me with a candlelight dinner. Sa bakuran iyon ng bahay niya. May nakahandang steak at wine sa harapan namin.
He told me to get dressed. Kaya pala bantay- sarado niya ako kanina at hindi pinalabas sa kwarto niya. Kahit dumungaw lang sa bintana ay ayaw nito. Ito pala ang dahilan.
“Wow, sila Manang Rusdelia lang ba ang gumawa nito?”
Sa background namin ay maririnig mo ang tunog ng violin. Wala namang nag vviolin sa paligid. Baka sa speaker lang. Naririnig ko rin ang mga huni ng mga ibon. Sobrang payapa ng buong paligid. Isama mo na rin ang tunog ng mga puso naming dalawa ni Ninong Alejandro.
“I hired pe
