Teresa’s pov
“Ma, bilisan mo!” sigaw ni Matthew sa kanya. Bitbit nito ang bagpack na may lamang pagkain sakali man na magutom sila mula sa pagtakas sa bahay kung saan sila nakabilanggo sa mahabang panahon. Tatlong araw rin na sinira ni Matthew ang kisame ng silid nito at maging ang yero bago sila nakatakas.
Umiiyak na tumatakbo siya mula sa bahay na iyon. Ngayon lang ulit siya nakalanghap ng hangin.
“Malaya na tayo anak,” umiiyak niyang wika kay Matthew.
“Oo Ma, malaya na tayo,” sagot ni Matthew na umiiyak. Pilit nitong pinipigilan na ‘wag umiyak. “Kailangan nating makalayo habang wala pa si Papa,” wika niya pa ni Matthew. Ngayon niya lamang nakitang maaliwalas ang mukha ng kanyang anak.
Hinawakan siya sa kamay ng anak at nagmamadali silang naglakad. Nasasabik na siyang makita ang
