I do everything just to avoid and make sure to distance myself from myself from Kavien habang na rito siya sa bahay. Ayoko ng umasa sa isang bagay na napakalabong mangyari.
Kahit ang pusi ko ay pilit isinisigaw ay siya. Alam ko na ramdam niya ang pag-distansya ko mula sa kaniya, baka isipin din kasi niya pang pinagpipilitan ko ang sarili ko sa kaniya.
Busy na ulit ang lahat sa mga kaniya kaniyang ganap sa buhay. Tuloy tuloy na din yung pasok ko. Kaya kay Auntie na lang naiwan ang mga anak ni Jergen dahil nga sa napag-pasyahan nito na mag trabaho ulit.
“Siren mag ayos kana.” utos ni Auntie. Na nasa loob ng kwarto ko.
Tiningnan ko lang siya. “Anong oras na mag bubukas na ang resto mo diba? Kumilos kana.”
Tamad naman kasi ako bumangon ngayon. I felt so empty. Tamad na tamad akong kumil
