Endless Pain

CHAPTER 1

"Where are you going?", tanong ko kay Spencer na naglalakad patungong pintuan handling his keys.

"None of your business", aniya na hindi manlang tumitingin sa akin.

Tumingala ako para pigilan ang mga luhang malpit na namang tumulo mula sa mga mata ko.

"Nga pala, I'm not going to have dinner here, kumain ka na lang mag-isa my Secretary needs me", sabi niya na nakatalikod parin.

I know, I'm aware that he do likes his secretary, and I do have also the right kase asawa naman niya ako, but parang may pumipigil sa akin na gawin ang nasa isip ko.Aware naman nong sekretarya niya na may asawa siya pero ewan at patuloy parin sila sa paglalandian.

I'm trying to forget all of those.... Those secrets of him, I'm trying to understand him, pero bakit at patuloy parin siya sa mga gusto niya.

He does not like me nor love me, and I'm trying to do everything just for him to love me back.

He's the reason why I'm crying all night... Mag kaiba kami ng room, siya sa room na para sana sa amin at ako naman ay sa room ng mga maids noon, ni lock kasi niya lahat ng rooms and even guest rooms, pero pag bumubisita naman yung mga parents namin, pinapatulog niya ako sa room niya at saksi ako sa pandidiri niya.

I am now cooking my... My dinner. Tinatawagan ko ang number ni Spencer, at matapos ang tatlong ring ay sinagot na niya ito, nagulat ako sa pagsagot niya dito, dati kasi pinapatayan niya ako.

"Hello?", ani ko.

"Oh, is this yaya Meda?", anang babae sa kabilang linya at nasisiguro kong ang sekretarya niya iyon.

"No--

" Yun kasi ang naka phone book dito sa phone ni Spen", sabi niya ay nabigla ako sa itinawag niya dito. Piling tao lang ang gusto niyang tumawag sa kanya ng ganoon, at hindi ako kasali doon.

"Sabi pala niya ay, magluto ka na daw kase dyan kami mag didinner later, sabi ko kase na sa labas na sana pero dyan nalang daw", tugon nito, at hindi na napigilan ng luha ko ang tumulo.

"Nasaan ba siya?", tanong ko sa kanya.

"Naliligo palang siya, alam mo na haha, at saka medjo lasing kasi siya", saad niya at pinatay ko na ang tawag at humagulgol ng humagulgol.

Naiinis ako. Tapos na ako sa pagluluto at kakain na sana pero narinig ko na ang pagdating ng sasakyan niya.

Kinuha ko nalang ang plato ko at pumunta sa cr ng kuwarto ko... Sa maids room noon at doon nalang ako kumain.Mas gugustuhin ko nalang kumain dito kesa doon kase pag makikita ko sila ay baka masaktan pa lalo ako.

"Okay na dito atleast mabango", kasusap ko sa sarili ko. Weird haha.

Noong tapos na akong kumain ay bumaba na para humagasan ang pinagkainan nila. Siguro ay tapos na naman na sila.

Pero laking gulat ko ng madatnan ko sila, The girl on the table wrapping her legs around Spencer's waist while Spencer is kissing her passionately.

Is this my karma for not being a good Wife to him?

"Mga hayop kayo!", sigaw ko sa kanila at dali-daling lumapit sa babae at sinabunutan ito.

"Aray-aray!!!! Spen tulungan mo ako--Aray!!", sigaw niya at hindi ako nagpatinag.

"Hayop ka, may asawa na yan tao, at nilalandi mo parin? Hayop ka!", sigaw ko habang patuloy na sinasabunutan. Sasampalin ko na sana ito nang may kamay na pumigil sa akin at hindi ako pwedeng magkamali, Si Spencer ito.

"Titigil ka o ikaw ang sasampalin ko?", matigas na aniya.

"Ikaw!", duro ko sa pagmumukha niya "Sawang-sawa na ako sa sa'yo---

" E di maghiwalay na tayo kung sawa ka na pala sa akin", he cut me off.

I frozed. He'll not do that.

"Anong sabi mo?", tanong ko, ginagawa ang lahat para pigilan ang mga luhang gusto nang kumawala.

"Let's Divorce, hindi na mag wo-work ang relasyong ito. Alam mong hindi kita mahal, at hinding-hindi kita mamahalin", tiim bagang na aniya.

"Bakit? May nagawa ba akong masama? Ginawa ko naman lahat ah, binigay ko naman lahat-lahat, pero bakit parang kulang padin? Bakit parang ang unfair naman, ako lang yung gumagawa ng paraan para sa Atin--

" Sinabi ko bang gumawa ka ng paraan para mahalin kita?", he cut me again.

I can't help but to cry.

"I do love you Spencer, alam mo yan pero bakit.. Kahit.. Isang porsyento lang ng pagmamahal ay hindi mo kayang ibigay sa akin?", tanong ko dito at natigilan siya. Pinakatitigan ko ang mga mata niya at nakikita ko doon ang awa.

"At ikaw naman", pasabi ko sa sekretarya niya "Kung maglalandian kayo, at kung gusto niyong mag-isa hindi dito sa bahay ko. Mag renta kayo ng Hotel niyo para hindi naman ako makakaistorbo", umiiyak na ani ko.

"Sige sa susunod, mag rerenta ako", si Spencer. At napa titig naman ako sa mga mata niya.

"Seryoso ka? Bakit? Mahal mo na ba itong desperada mong sekretarya?", tanong ko at hindi niya ako sinagot.

"Mahal mo na ba?", tanong ko ulit--

"Paano kung sabihin kong, Oo? Titigil ka na ba?", aniya na hindi tinatanggal ang tingin sa akin.

"Ano ba ang kasalanan ko sa Past life ko at ganito ang parusa ko sa ngayon", tumingala ako.

"Anong gusto mong gawin ko para mahalin mo ako?", madiin kong sabi.

Pinakatitigan lang niya ako "Get Lost",tipid na aniya.

"You want me to do that?", Tanong ko sa kanya. Hindi siya sumagot.

"Yiu want me to do that?", tanong kung muli.

"Oo, hindi ka ba nakakaintindi? Gusto mo bang tagalugin ko? I want you gone, lumayas ka na dito, hindi kita kailangan, kung kailangan kitang kaladkarin para lang umalis dito, gagawin ko iyon, hindi kita kailangan, HINDI!", sigaw niya.

"Please don't do that", at lumuhod na ako para magmakaawa. "Please, don't leave me, Hindi ko kaya", saad kong mas lumakas ang iyak ko.

"Kayanin mo, Let's Divorce, masyado mo na akong sinasakal sa loob ng relasyong ito, bukas na bukas ipapadala ko saiyo ang Annulment papers", tiim bagang na sabi niya.

"Please let me remain as your Mrs. Alcantara", pagmamakaawa ko.

"You're not and You will never be my Mrs. Alcantara", and I frozed.

Tumango ako at tumayo, pinakatitigan ko ang Sekretarya niyang nasa gilid lang niya.

"Please do take care of him, I can't resist seeing him Crying", pakiusap ko sa Babae at umaatras na para nag impake.

I will never forget this day, Our 2nd Anniversary today, but he ruin it, he does not care at all. This day will remain as my Most Painfull day, Which I cried a lot, Which I beg for someone to stay, Beg someone to care me back, beg someone to fix this up, and beg someone to love me back.

I cry and cry and cry while packing my clothes.

My Phone rang and I am not able to answer it.

My Heart was broke in tiny Million Pieces.

I want you to be happy my love, 'till we meet again. Now that I grant your wish to be gone, I'll do it and promise me to be happy with her.

In God's perfect timing, we will meet again, My love.

Itutuloy......