Epilogue
2034 Words
KHAIRRO's P.O.V
BEFORE Stella went to abroad for her ambition. I already decide what best for our relationship.
Pero hindi ko pa man naisasatinig ang desisyon ko. Meron na siyang desisyon, at sa sarili lamang niya.
She decided to end our relationship and I felt like my efforts and my love for her isn't enough para iwan ako nito at hiwalayan pa.
I met an accident nang pauwi ako sa amin galing sa bar para lunurin ang sarili sa sakit na naranasan ko kay Stella.
Reason for me to be back at my old self kid.
"alam kong bata pa ako. Pero I can manage alone! Hindi niyo na ko kailangan samahan pa rito sa Mall." Bulong ko habang nakanguso at sinusundan si Kuya Kayne.
Ngumiti ako ng may maisip.
Bleh bleh, Kuya.
Tinignan ko si Kuya at dahil naglalakad ito at 'di lumilingon sa akin. Tinakasan ko ito.
Hehe kala niya ah!
Lumabas ako ng mall para puntahan ang kotse namin. Kaso hindi ko yon makita.
Saan ba 'yon? Saan na nga ba 'yon?
Nabahala na ako at para kong maiiyak.
Nawawala ba ako?
Hindi pwede!
Ginala ko ang paningin at nakita ang isang babae na papasok sa Mall dahilan para puntahan ko ito.
She looks like my Mom!
She has a heart shape face, thin eyebrow, pointed nose, pink lips. In short angel face.
Buhay ba si Mommy?
Kase kamukha niya si Mommy ko.
I went to her and pull her T-shirt down. I have to get her attention so she'll help me.
"Mommy?" I called her.
Tinignan ako nito at umiling.
"Edi wow." and even I don't want to make a scene. I just did to get her attention.
She's look like my Mom and I like her already.
She become my babysitter kahit hindi ko need dahil kaya ko naman ang sarili. Pero si kuyang dumbass kase gusto niya. Dahil ayaw ko din siya mawala sa tabi ko. Tinanggap ko na lang din.
We made happy moments together and I am happy that I forgot that I had amnesia and I knew it.
Nevertheless, because of my past and I had an amnesia, maraming problema akong naranasan. She always there for me but when Stella came back she became distant. I tried to be nice to Stella dahil parte siya ng memory ko at may naalala ko sa kaniya.
She said she's my girlfriend, pero bata pa ako!
Gusto niya ba kasuhan.
Ipinaliwanag sa akin ni Stella ang iba pang bagay, na hindi mali na girlfriend ko siya.
Kaso kung girlfriend ko siya gusto ko ng makipag break. Hindi ko siya gusto eh..'di ko siya mahal.
Mahal ko si Mommy Vena.
Hindi ko naman siya totoong Mommy kaya okay lang.
But when I'm ready to tell Mommy Vena about my feelings she left me.
I experience a lot of obstacles before pero ang pinakasalahat 'non ay ang pagkatapos akong iwan ni Veronica.
Now that we met again and naalala ko na ang lahat.
Lahat, walang labis at walang kulang.
Hindi ko na hahayaan pang mawala siya sa akin.
Hindi lang siya kundi pati na ang anak naming dalawa.
Loving Veronica prove that my obstacles that I encounter before, now and sa mga susunod pa is a mere reason for me to be strong. Because it always worth loving her.
She's the love that I..deeply, irrevocably, eternity..and word's can't describe also explanation isn't enough. Basta mahal ko siya, hindi na yon magbabago, madadagdagan lang, hindi pa kukupas, at kahit tumagal pa. Si, Vena lang talaga. Si Mommy Veronica lang talaga at wala ng iba.
Paulit ulit ko 'yan sasabihin sa kaniya kung kinakailangan.
Because Veronica Lopez, seeing her and thinking she really look like my Mom made me realized maybe she's my future wife.
Sa pagsasama naming dalawa nang ako pa si Baby Damulag. That maybe become certain that she's really the one who'll be my future wife.
Kailangan ko lang maghintay ng tamang pagkakataon.
at ngayon ang pagkakataon ng lahat.
--
KHAKI's P.O.V (SON OF THE MAIN CHARACTERS)
"Sigurado ba kayong Papa ni Khaki 'yang lalaking kasama niya?"
"Papa niya siguro kase magkamukha sila."
Napangiti ako habang naglalakad kami ni Papa kasama si Mama.
Dati kase masasakit na salita ang naririnig ko sa tuwing naglalakad ako pero ngayon ay hindi.
"Papa salamat po talaga at sumama kayo rito." nakangiti pang sabi ko.
Ginulo nito ang buhok ko at ngumiti sa akin pabalik. "You're welcome always, son."
Tinignan ko si Mama na masayang pinagmamasdan kami.
"Dalian na natin at baka mahuli pa tayo."
Sumunod kami ni Papa at nakita na nagsisimula na ang mga palaro.
Sa mga larong yon ay mas madalas kami ni Papa ang magkasama.
Nang mag break time binigyan ako ni Papa ng ice cream.
"I'm sure you're tired on playing."
"Pampawala ng init yan kahit paano, Khaki." Paliwanag ni Mama.
"Bumibili po pala kayo ng mga pagkain sa labas." pansin ko.
Tumango si Papa.
"Mas mura kase, nak. Saka sinisigurado muna niyan." Sabi ni Mama.
"Mama, I'm asking dad. Ba't po kayo ang sumasagot."
"Sorry na moment niyo pala dapat ngayon." akmang lalayo ito sa amin ng hawakan ni Papa ang kamay niya para pigilan. "Stay here. You don't need to leave."
"Pero moment niyo-"
"It's not only our moment. But it's the moment of our family. I already set a date to have moment for Khaki. Sa aming dalawa."
"Okay," ani ni Mama.
"I love you, Vena and Khaki." sabi ni Papa at kinarga ako then niyakap sa kabilang kamay si Mama. Niyakap ko naman si Mama at Papa.
"I love you too, Khairro, my baby damulag and I love you my baby, Khaki."
"I love you po Mama at Papa. Love, Khaki." sambit ko at napangiti.
Complete family na kami sa wakas.
Kung hindi siguro ako nawala ay hindi ko makikita si Papa.
FLASHBACK:
"Hala, saan nga ba ulit 'yung daan?" tanong ko sa sarili.
Daan pabalik sa bahay namin.
Napaupo ako sa isang store at napayuko.
Naiiyak ako kase walang masyadong tao rito at malapit narin mag hapon.
Mama Huhu.
"are you lost? Because it seems you are." Napaangat ako ng tingin at napatayo kaagad ng makita kung sino ang lalaki.
Totoo ba 'to?
Nasa harapan ko na si Papa?
Kinurot ko ang pisngi.
"Ouch..." totoo nga.
"Papa, Baket ngayon ka lang?" Tanong ko at niyakap ito at umiyak.
"Miss na miss na po kita."
"Papa?" tanong niya.
"Opo, Kayo po si Khairro Blake Scott diba?" tanong niya.
Tumango ito sa akin.
"Edi kayo po si Papa ko."
"Who's your Mom?" tanong niya.
"Veronica Lopez po." sagot ko rito.
"I though your Father is Yuki."
"Si Tito Yuki po? Wait po...hala kayo po ba ang kausap ko kanina..luh ibig sabihin ikaw po ang Boss ni Mama. Daya ni Mama magkalapit na po pala kayo. Hindi man lang niya sinabi na nakauwi ka na."
Inexplain ko kay Papa ang tungkol kay Tito Yuki at tumahimik ito.
Maya ay pinapasok niya rin ako sa kotse at tinawagan si Mama para sabihin ko na okay lang ako.
Problem solved.
Makakasama ko na si Papa.
at complete and happy family narin kami.
End OF FLASHBACK
Kung ano man sana ang problemang dumating sa aming pamilya.
Sana malampasan namin.
Mama and Papa married privately.
and tomorrow they would married again.
Public na.
I hope someday makahanap ako paglaki ko ng pagmamahal na tulad kay Mama at Papa.
--
SPECIAL CHAPTER
YUKI's P.O.V
Hindi na ata siya makakarating pa.
Tsk, it's my fault kung bakit.
Pero pinili ko parin maghintay rito. Nagbabakasakaling makarating ito.
Ilang oras, naghapon na lang at malapit na ang magsara. Wala pa rin si Vena.
Nang...
"Sorry I'm late, babe. You know my job naman diba. Sorry talaga. Sorry don't worry I make bawi."
Hinalikan ako ng babae sa pisngi at umupo sa harapan ko.
The woman was wearing glasses, and a simple dress.
Napakunot ang noo ko.
Kinain nito ang mga pagkain na nakaserve sa mesa. Kumain narin ako kaysa tumunganga lang.
She's not Vena.
Tahimik lang kami.
Sinenyasan ako nitong lumapit nang matapos kumain kaya ginawa ko.
"Sorry napansin ko kase na kanina ka pa may inaantay. Then I approached you here para I don't hear any gossips."
Tss.
"Hindi ko kailangan ng awa," Saad ko.
Tatayo na sana ako ng may sinabi ito na kinahinto ko sa paglalakad na sana.
"I like you that's why I'm here. Hindi lang dahil naaawa ako."
"What?"
Tumayo rin ito. "By the way, my name is Thiarra. Una na ako may meeting pa kase ako." ngumiti ito.
"Una ka na babe I have meeting pa kase here. I'll text you na lang pag nakauwi na 'ko." bago ako talikuran.
Thiarra?
Umalis narin ako sa restaurant.
Hihintayin ko ba ang babaeng 'to?
Umiling ako sa sarili.
I met Thiarra again, and on my first love wedding.
and I saw her face without the glasses.
She's...
Baka, (Stupid) Yuki
Move on first before you fall again.
Thiarra wave her hand on me and smile.
My heart raced and I curse myself for feeling it.
I think this second fall will be the most heartache I would experience someday.
--
WARNING!
SLIGHT MATURE CONTENT.
IF YOU'RE NOT INTO THIS OR BELOW 18 Y.O THEN DON'T READ THE PART OF MATURE CONTENT.
SPECIAL CHAPTER
VERONICA's P.O.V
"Nagising ka na naman ng maaga." sabi ko rito ng makita ang ginagawa niya.
"ako na dapat ang gumagawa niyan. Kase mamaya ay aalis ka pa. Baka hindi ka pa nagsisimula sa trabaho mo ay pagod ka na." Nakasimangot kong sabi kay baby damulag.
"It's okay and kung mapapagod man ako then we will hire maid. Gusto ko lang talaga alagaan ka. Kayo ng anak natin at magiging anak pa."
Hinaplos nito ang tiyan ko na isang buwan pa lang.
"Kaya ko pa naman ang sarili eh."
"Kahit na. We have to be more careful. I don't want to lose you and our baby."
Napangiti ako at niyakap siya.
"I love you."
"I love you too, Mommy." tumawa pa ito.
"Hey!" Sabi niya. Binaba nito ang kamay ko na humahaplos na pala sa abs niya.
"Parang gusto ko lang hawakan."
"I thought you don't want me to be tired before my work?" tanong niya at tumawa.
Ngumuso ako at tumalikod na lang.
"Tatapusin ko lang 'tong niluluto ko. Then after this let's take a shower together." ngumiti ito.
Napangisi ako.
"Dalian mo ah? Uuna na ako!" Sabi ko.
Iba kase ang epekto ngayon ng pagbubuntis ko.
Hindi ako mabilis magalit, kundi mabilis lang magtampo. Mabilis din akong ...
"Naughty pregnant, Mommy." Bulong ni Khairro sa akin at napaungol ako ng maramdaman ang daliri niya sa loob ng kaselan ko.
"Khairro~" kinagat ko ang labi.
"What my Mommy wants?" Tanong niya at hinalikan ang balikat ko.
"I want you please. Put your.." Namula ko sa hiya at hindi mabanggit 'yon.
"I know what you want. You don't need to continue what is it."
He made me bend infront of the mirror on the bathroom..
Doon kitang kita ko ang ekspresyon ko sa bawat ginagawa niya.
Napapikit ako at napaungol ng malakas nang pumasok na ang kaniya sa loob ko.
While thrusting his manhood inside me. He's hand are busy caressing my n*****s na mas lalong nagpapaungol sa akin.
He's also moaning at masaya akong tinitignan ang nasasarapan niyang ekspresyon na alam kong sa akin niya lang gagawin.
"Vena...ugh." He groan at sa mabagal na galaw at sa naghahabol na galaw ko. We both feel the c****x of our happiness in making love.
"I love you."
"I love you." Parehas naming sabi habang nakatingin sa sariling repleksyon namin sa salamin.
"Let me wash you. I know you're tired and probably sore. I shouldn't have make you tired." Ngumiti ito at hinalikan ako sa pisngi.
Sa pagtrabaho ko kay bilang babysitter ni baby damulag, nahanap ko ang pag-ibig ko.
Pag-ibig na akala ko hindi ko na mararanasan.
They are now my home but before that I wouldn't forget my first home. My family, my Mama, my Kuya, my sister, at ang papa ko na pinapatawad ko na.
I am Veronica Lopez Scott and I married the man that I love, the Innocent Childish Billionaire that I babysitter.
END
- Writer
