Isobelle couldn't pinpoint why her house was like a burning charcoal. Lahat na yata ng paraan upang mawala ang amoy ay ginawa na niya. Hinalughog na rin niya ang sasuluksulukan ng bahay ngunit wala siyang makita. Sa halip ay lalong nangamoy ang bahay. Masakit ito sa ilong at nahihirapang huminga ang dalaga.
Habang hinahanap ang source ng amoy ay binuksan niya ang bintana ng buong bahay. Sa pagkakaalam niya ay uuwi na ang ate niya anumang oras. Tumingin siya sa wall clock. Eksatong alas otso na ng gabi. Sa ganitong oras ay naririnig na niya ang ugong ng sasakyan ni Erin. Ngunit wala pa rin ito at madilim sa bahay nila.
Biglang umihip ang hangin. Bahagya iyong malamig ay napakayakap sa sarili si Isobelle. Kung iisipin niyang maigi ay sadyang hindi naman makatao ang pagpatay sa nanay nito.
