LORRAINE POV
Andito ako ngayon sa harap ng isang malaking lagoon. Patuloy akong umiiyak at may galit sa dibdib ko ang nabuo para sa sarili kong ama.
"No! galit kong sigaw habang umiiyak.
May narinig akong tumawag sa akin. "Lorraine." At naramdaman ko ang paglapit nito sa akin at niyakap ako nang mahigpit.
"Babe, tama na," sabi ni Nathan sa akin. Ngunit hindi ko siya pinakinggan, dahil punong-puno ng galit ang dibdib ko ngayon. Hindi ko matanggap ang sinabi ng aming mga ama.
"No! No!" Malakas kong sigaw na punong-puno ng galit. Kaya niyakap niya ako nang mahigpit para kumalma.
"Enough, Lorraine, makakasama 'yan sa baby natin," utos ni Nathan sa akin sa baritonong boses niya.
Tumingin ako sa kanya, at kita ko rin sa mga mata niya ang galit at lungkot. "Nathan, bakit nagawa nila 'y
