"We meet again, baby."
"We meet again, baby."
"We meet again, baby."
Hindi ko na mabilang kung ilang beses nagreplay sa utak ko ang unang mga salitang namutawi niya pagkatapos ng limang taong hindi kami nagkita.
Mahabang katahimikan ang bumalot sa buong function hall. Kahit ang paghinga ko ay hindi ko naririnig dahil pigil na pigil ko ito.
Nakanganga naman ang mga kasama ko. Puno ng pagkalito at pagkabigla ang kanilang mga mukha at parang hindi rin makapinawala.
Bumuka ang bibig ko pero isinarado ko ulit nang walang lumabas na salita.
Palalim ng palalim ang pagtitig niya sa'kin pero walang emosyon ang kanyang mukha. Hindi ko mawari kung galit siya o natutuwa na nagkita kaming muli dahil diretso lang ang kanyang tingin.
Kinapa ko ang dibdib ko dahil biglang bumalik sa akin lahat
