Loving you deeply

Chapter 17

"What the hell is happening to you Paula. Ano yan, are you going to ruin your life? Kala ko ba hindi natin susukuan ang buhay natin?" Naiiyak nyang sermon sa kaibigan. Para itong lantang gulay na walang kabuhay buhay. Parang bang pinasan nito ang mundo.

Sinadya nya ito sa condo nito dahil ilang araw na itong hindi pumapasok. Ni hindi nya ito macontact. Hindi nya alam kung ano ang nangyayari dito.

Nadatnan nya ang nagkalat na gamit sa loob. Mga bote at lata ng alak na wala ng laman.

"Gusto ko ng mamatay Nickz. Hindi ko na kayang lumaban." Her voice was full of pain "Why is the world so cruel to me." She's sobbing

Niyakap nya ito. "Sshh. What happen ba ha? Tell me kung ano ang problema." She caress her back to somehow lighten her feelings. Hinayaan nyang umiyak ito ng umiyak sa kanyang bisig.

"Ssshhh everything's gonna be alright." Paulit ulit nyang bulong dito.

"No. I don't know if I can face everything Nickz. Hindi ko kaya." Yumakap ito ng mahigpit sa kanya. "If something happen to me. Please be brave at wag mo akong gagayahin. Sorry kung mahina ako."

May naramdaman syang kilabutan sa sinabi nito. "No Paula. Look at me. Anong pinagsasabi. Magkasama nating lutasin kahit ano pa yan. Walang bibitaw ha. Naintindihan mo." Pinilit nyang pinapatatag ang kanyang boses. Hindi nya ito pwedeng pabayaang sumuko.

"Im pregnant Nickz." Basag ang boses na sabi nito.

Nagulat sya pero hindi sya nagpahalata. "Sino ang ama Paula, tinakasan kaba nya. Ayaw ka ba nyang panagutan?" Sunod sunod nyang tanong sa kaibigan. Pero umiling lang ito.

"Hindi pa nya pa alam." Bulong nito na parang nanginginig ang mga kamay. Hinawakan nya ang mga iyon.

"Gusto mo bang samahan kita para sabihin sa kanya?" Masuyo nyang tanong dito habang tinutuyo nya ang luha nito. Pero umiling ito.

"Hindi nya dapat malaman Nickz." Sabi nito na bumuhos uli ang luha.

Tinitigan nya ito. "Pero may karapatan syang malaman Paula. Sya ang ama kaya dapat lang na panagutan ka nya." Giit pa nya.

Lalo itong umiyak. "You don't understand Nickz. Wala kang alam. Baka pag sinabi ko sayo hindi mo rin ako maintindihan." Napahagulgol uli ito.

"Then sabihin mo sa akin ang lahat Paula. Make me understand what you're going through. Alam mong mahal kita at kahit anong mangyari ay hindi kita pababayaan at alam kung ganon ka din sa akin." Sabi nya dito na umiiyak na din.

"Please. Hindi ikaw ito Paula. Sa ating dalawa ikaw ang matapang. Marami na tayong nalagpasan na pagsubok at hindi ito ang magpapabagsak sa atin huh. Kung ayaw kang napanagutan, dalawa tayong magpapalaki sa anak mo. Tutulungan kita." Hinawakan nya ng mahigpit ang kamay nito.

"Hindi mo ako naiintindihan Nickz. Hindi ganon kadali ang lahat." Sabi nito na tumingin sa kanilang mga kamay.

"At anong gagawin mo ha. Tatanggalin mo yan o magpapakamatay ka. Ganon ba ha?" Inis nyang tanong dito dahil sa nakikita nya sa kaibigan ay iyon ang binabalak nito.

Hindi ito sumagot kaya mas lalong lumakas ang kanyang kutob. "Sabihin mong mali ako Paula dahil talagang masasapok kita pag ganon ang iniisip ko." Pinapatapang nya ang boses pero nakaramdam sya ng takot para dito.

Yumuko lang ang ulo nito. "Napapagod na ako." Paula's whispered. She knew she was in too much pain pero hindi ito pwedeng sumuko.

"Nandito lang ako Paula. Tutulungan kita kaya please, wag kang mag isip ng kahit na anong ikakapahamak nyo ng baby mo ha." Hinaplos nya ang braso nito.

"Hindi sya pwedeng lumabas Nickz. Kung ako nga ganito kalupit ang mundo pano pa kaya sa kanya." Nakita nya ang pagtigas ng anyo nito.

"Then, do not allow him or her to experience what you have been through Paula. Believe me you will be a good mother because you have already experienced all the hardships in life at hindi ka naman siguro papayag na maranasan nya iyon." Giit nya sa kaibigan.

"Lilibakin sya ng mga tao Nickz believe me. He or she will gonna hate me someday at pagsisisihan nya kung bakit sya nabuhay."

"No Paula. He or she will be brave as we are. Karapatan nyang mabuhay at kahit na ano pang ibato sa kanya ng kapalaran pagsubok nya iyon na mas magpapatatag sa kanya so let your child be born huh." Panghihikayat nya dito.

Malungkot itong napatitig sa kanya. "Pag nalaman nila ang tungkol sa kanya papatayin din sya Nickz. Papatayin nila kami."

Kumunot ang kanyang noo. "Sinong nila. At bakit nila gagawin iyon. May asawa na ang nakabuntis sayo?" Sunod sunod nyang tanong dito.

"Dahil si Daddy ang ama ng anak ko Nickz." Mahinang sabi nito pero daig pa ang bombang sumabog sa mukha nya ang sabi nito at niyanig nito ang kanyang mundo.

She gasped in shock

It was as if she had lost the ability to speak.

Her mind couldn't accept it. Her brain does not seem to work.

"How?" The first word she utter when she regain herself from the shock.

"He r***d me when I was seventeen. Sabi ko magsusumbong ako pero pinagtawanan lang nya ako dahil wala daw maniniwala sa akin. Tinakot nya ako na babaliktarin nya ang lahat at palalabasin nyang inakit ko sya. At pag nangyari iyon palalayasin niya ako sa bahay at sisiguraduhin nyang gagapang ako sa hirap. I was young then. Sanay ako sa luho kaya baka hindi ko kayang mabuhay pag nawala sa akin ang lahat. At alam mong makapangyarihan sila.

Halos gabi gabi syang pumapasok sa aking kwarto Nickz. Binababoy nya ako ng paulit ulit.

Wala akong magawa kundi bumukaka nalang sa kanya. Mas sinilaw nya ako sa luho para hindi ko na sya matanggihan. Hanggang sa nagustuhan ko na din ang ginagawa namin at nasanay na ako sa kanya.

Until he found out na hindi nya anak si April at may ibang lalaki si Mommy. Galit na galit sya at harap harapan nyang ipinakita kay Mommy na may namamagitan sa amin.

Pag nalaman ni Mommy na nabuntis ako ni Daddy papatayin nya kami ng anak ko dahil sya ang magiging taga pag mana ni Daddy at sa tingin mo ba kahit maging mayaman sya matatabunan ng yaman ba nya ang katutuhanan na ang lolo nya ay ang mismong ama nya."

Napatulala sya sa sinabi nito.

"Gusto ko syang ipanganak Nickz dahil lahat ng nangyari sa amin ni Daddy ay ginusto ko na din kahit pa bawal. Hindi ko nga sya totoong ama at kahit kailang ay hindi sya naging ama sa akin pero daladala ko parin ang pangalan nya at alam ng lahat, sa mata ng lahat ay ama ko parin sya."

Napasapo sya sa kanyang ulo dahil parang pakiramdam nya ay nahihilo sya sa mga isiniwalat nito sa kanya.

Sa tagal nilang magkaibigan ay may ganon palang pinagdadaanan ito pero mas pinili nito iyong sarilinin. Palagi itong masaya na para bang walang kaproblepoblema pero ang bigat pala ng pinagdadaanan nito. Sya ang palaging dumadaing dito. Hindi nya alam ay mas mabigat pala ang kinakaharap nito.

"Ngayon. Sabihin mo sa akin. Sa tingin mo. Ano ang magiging buhay ng anak ko pag lumabas sya?" Malungkot na tanong nito sa kanya.

Hindi sya nakapagsalita.

Natahimik silang pareho.

"Ganito nalang. Pag isipan natin ng maayos kung ano ang magiging plano natin. Pahupain muna natin ang emosyon natin para makapag isip tayo ng maayos." Sabi nya sa kaibigan.

"Basta pangako mo. Wag kang gagawa ng kahit na anong ikakapahamak nyo. Gagawa tayo ng paraan para makalayo ka sa kanila." Pagpapalakas nya sa loob ng kaibigan.

Hindi ito umimik.

"Mangako ka Paula." Sinapo nya ang pisngi nito at tinaas iyon para magkatitigan sila.

Sa ganon silang tagpo ay tumunog ang kanyang cellphone. Hinagilap nya ang bag na nasa kanyang tabi at tinignan iyon. Nakita nyang tumatawag na ang asawa kaya sinagot nya iyon.

"Where are you baby?" Bungad agad nito sa kanya.

"Nandito ako kay Paula." Sagot naman nya. Kilala naman na nito si Paula dahil ito ang palagi nyang kasama pag nag iistalk sila noon at palagi nya itong naikwekwento sa lalaki.

"Hindi ka pa ba uuwi?" Tanong nito. Napatingin sya sa kaibigan na nakayuko ang ulo.

"Baby. Pwede bang hindi ako umuwi ngayon. Miss ko na kasi itong bestfriend ko e. Gusto ko sanang makasama muna sya." Nakangiwi nyang paalam dito.

Nagtaas ng tingin sa kanya si Paula at mukhang magsasalita pero sininyasan nya itong tumahimik.

Hindi agad sumagot si Alex pero rinig nyang bumuntong hininga ito.

"Pau. Saglit lang at kakausapin ko lang sya. Baling nya sa kaibigan at saka lumayo dito. Nagtungo sya sa veranda ng kwarto ng kaibigan.

"Nandyan kapa?" Tanong nya sa kabilang linya.

Tumikhim ito "yes. Nandito pa ako." Sagot nito na para seryoso ang boses.

"Pasinsya na. May problema kasi ang kaibigan ko e at hindi ko sya kayang iwan ngayon. Okey lang ba na dito muna ako." Malambing nyang tanong dito na parang nagmamakaawa ding payagan sya.

"Pero baby naman. Hindi ako makakatulog pag hindi kita katabi." Sabi naman nito. Parang may humaplos sa kanyang puso at gumaan iyon.

She sigh. "Me too hubby. Pero promise babawi ako sayo pag uwi ko." Pang aamo naman nya.

"Wag kayong mag babar ha. Baka kung saan saan kayo pupunta. Kilala ko ang kaibigan mong yan." Nagdududa nitong sabi kaya napatawa sya.

"Hindi. Dito lang kami sa condo nya. Kahit tawagan mo pa ako minuminuto. O kaya bigay ko sayo iyong number ni manong guard sa baba para sa kanya ka magtanong kung umalis kami o hindi." Paninigurado naman nya.

Narinig nya ang pag buntong hininga nito. "Okey, may tiwala ako sayo. Tawagan mo ako bukas at ako nalang ang susundo sayo dyan." Payag nito kaya napangiti sya.

"Ikaw din ha. Wag kang pupunta sa Macky's bar. Rock 'n roll sila ngayon doon. Siguradong maraming babaeng namimingwit doon ngayon." Paalala nya sa asawa. Napatawa ito sa kanyang sinabi.

"Alam na alam talaga ang schedule ng Macky's e noh." Tukso nito sa kanya kaya napaingos sya.

"Malalaman ko din pag pumunta ka doon." Banta nya dito. Nandoon kasi ang isa nyang kaklase e. Part time ito doon.

"Oo na po. Takot ko lang na ma out side de kulambo uli ako." Biro nito sa kanya.

Minsan kasing pinag alala sya nito. Hindi ito nakapagpaalam sa kanya na pupunta pala ito sa Macky's at umuwi itong lasing dahil nagkayayaan daw silang magkakaibigan.

Kaya ayon hindi nya ito pinansin ng isang araw at hindi rin sya tumabi sa higaan ng isang gabi. Hindi ito tumigil sa kasusuyo sa kanya hanggat hindi nya ito napapatawad.

Ayaw naman nyang paghigpitan ito pero ang gusto lang nya ay magpaalam ito sa kanya para hindi sya nag aalala.

Masasabi nyang ayos na ang pagsasama nilang mag asawa. Halos dalawang buwan na silang kasal at habang tumatagal ay alam nyang may puwang na sya sa puso nito. Unti unti na din nyang nagagampanan ng maayos ang tungkolin bilang asawa nito.

Kung sa kama naman. Alam nyang wala silang problema doon dahil gabi gabi sya nitong inaangkin. Baka ngayon lang dahil hindi sila magkasama.

Hindi man nya matumbasan ang pinapangarap nitong babae ay sisikapin parin nyang maging mabuting asawa dito. Aalagaan at mamahalin nya ito sa paraang alam nya.