NAKAUPO si Lanie malapit sa gilid ng kalsada. Paroo’t parito ang mga tao at mga sasakyan. Hanggang sa nakita niya si Maryjoy. Inirapan lang siya nito at nilagpasan pero wala siyang pakialam masakit ang dibdib niya. Nangalumbaba lamang siya sa lamesang semento.
Hanggang sa may tumabi sa kanya pero hindi niya pa rin pinansin. Tapos lumipat ng upuan humarap sa kanya, si Maryjoy na inalis ang kamay niya sa baba niya.
“Maryjoy…”
“Hanip ka rin, ano? ikaw ‘tong may kasalanan sa atin dalawa tapos ikaw pa ‘tong nagtatampo?” talak nito sa kanya.
“Kumusta ka na pala? Mabuti at hindi mo ako sinuplong sa mga pulis. Salamat talaga, Maryjoy. Isa kang dakilang kaibigan.”
“Kaibigan ng mata mo! hindi kita sinumbong hindi dahil mawawalan ako ng kaibigan kundi mawawalan ako ng income. Diba nga at ma
