BAGO pa sumapit ang tanghali ay nagpaalam si Lanie sa mga magulang na lalabas lamang. Babalik siya bandang alas sais ng hapon upang matulungan niya sa pagtakas. Ito ang ipinangako niya sa Itay hanggang sa nakalabas siya sa bar.
Pumara siya ng traysikel patungo sa pabalik sa bayan ng Makiling. Nagpahatid siya sa isang restaurant at naroon na nga si Kalex. Nakasibilyan lang ito at hinihintay siya. Umupo siya sa harap ng binata.
“Bakit gusto mo daw ako makausap?” Tanong agad nito. Tinawagan nga ni Kaden ang kapatid kanina.
“Hindi ko na alam ang gagawin ko, Kalex. Mas lumala si Itay hindi ko akalain na kaya niyang abandonahin at ipa-in pa ang mga walang kalaban-laban na tao.” Mangiyak-ngiyak niyang saad.
“Demonyo ang ama mo, Lanie. At kapag hindi mo agad naagapan kakalat pa ang kademon
