Hindi na ako nakasagot pa sa sinabi ni Tita Monica ng isang malakas na pagsabog ang aking narinig at bigla nalang lumiwanag ang harapan ng palasyo at doon nakita kung may hawak na espada si Zen at maraming bangkay doon na nakakalat habang si Falla naman ay naging anyong tao at hapong-hapo na sa pakikipaglaban. Biglang napatingin sa akin si Zen mula sa ibaba at isang ngiti ang kanyang pinakawalan kahit na malayo ito alam na alam ko ang mukha ni Zen kapag nakangiti siya sa akin. Kitang-kita ko pa kung paano nawala ang espada na gawa sa yelo sa kanyang kamay. Tumutulo pa ang aking luha habang nakatingin ako sa kanya pero nandito parin ang kaba sa puso ko.
“Parami na sila ng parami at hindi ko alam kung ano ang maiisip na paraan ni Prince Zen sa kanila,” muli akung napatingin sa isang babae
