EPILOGUE
5 YEARS LATER
Tila bumagal ang bawat eksena sa buong hall. Kahit kailan, hindi inakala ni Gio na darating siya sa puntong ito. Habang tinutunton niya ang mababang entablado, bumabaha ng ilaw, palakpakan at kinang ang buong paligid. Inabot na niya ang tropeo. Mabigat. Malamig. Ginto. Ganito pala ang feeling na hawak ang OSCAR trophy.
Pumwesto siya sa tapat ng mikropono. May prompter sa ‘di-kalayuan. Nakatapat sa kaniya ang spotlight habang may libu-libong pares ng mga mata ang nakatingin sa kaniya na parang mga bituin sa langit na nakadungaw sa kalawakan ng gabi.
Lahat sila’y sabik na marinig ang kaniyang sasabihin.
“Wow. Thank you so much. I never thought that I would reach this point ever in my life. I honestly don’t know what to say because I did not prepare
