MISSION: To End this Battle

Darkness. Blood. The scent of gunpowder and steel. Para kay Shun Williams, iyon na lang ang buhay niya—mission matapos ang mission, target matapos ang target. Walang pangalan, walang pamilya, walang hinahanap kundi mabuhay at matapos ang susunod na kontrata. Ngunit noong iniwan niya ang kampo, ang organisasyong gumawa sa kanya—at sumira sa kanya—hindi siya pinakawalan. Kahit tumakbo siya palayo, kahit palitan niya ang ruta at pangalan, patuloy pa rin ang paghahabol. Parang anino ang nakadikit sa kanya, tahimik pero laging nariyan—handa siyang ibalik sa impyernong minsan na niyang tinakasán. Sa bawat gabing masyadong tahimik, sa bawat putok ng pinto, sa bawat yabag sa likod niya, may bumabalik. Pira-pirasong alaala. Mga mukha. Isang boses na pamilyar na pamilyar—pero matagal na niyang ibinaon. Unti-unti, nagbubukas ang isang katotohanang pilit niyang kinalimutan. Sa tulong ng kanyang kapitan, sinundan niya ang mga bakas na matagal nang binura. At doon niya nalaman ang hindi niya inaasahan: hindi pala siya nag-iisa. May pamilya pa siya—buhay, naghihintay, at walang ideya kung gaano kalapit ang panganib na dala niya. Pero ang pagtalikod sa nakaraan ay hindi isang simpleng desisyon. Ang buhay-mercenary—punô ng dugo, pagtataksil, at kamatayan—iyon lang ang mundong kinamulatan niya. Doon siya hinubog. Doon siya natutong hindi manginig, hindi maawa, hindi magtiwala. At kahit gusto niyang magbago, alam niyang hindi ganoon kadaling burahin ang mga kasalanan at ang mga pangalang naiwan niya sa mga listahan ng mga taong galit. Ngayon, may ibang pangarap na kumakatok—isang tahimik na buhay. Isang tahanan na hindi amoy pulbura. Isang hapag na may halakhakan imbes na utos at sigaw. Pamilyang mahahawakan niya, mapoprotektahan niya, at mamahalin niya nang walang kapalit. Pero alam niya sa sarili niya: ang mundong iniwan niya, at ang mga kalaban na iniwan niya sa likod, ay hindi basta-basta magpapahinga. Shadows are still watching. Danger is always close—sa bawat sulok, sa bawat kislap ng ilaw, sa bawat sandaling akala niya ay ligtas na siya. Habang umaabante siya, umaabante rin ang mga taong gustong kunin siya pabalik—o tuluyang patahimikin. At sa oras na madamay ang pamilya niya, wala nang “kontrata” o “misyon” ang makakapigil sa kanya. Will Shun be able to protect his family at all costs… without becoming the man he once was? Kung sa dulo ng lahat, ang tanging paraan para iligtas sila ay ang bumalik sa dating gawi—pipiliin ba niyang mabuhay bilang normal na tao… o mabuhay bilang sandata?