An Apple a day can keep your doctor forever

Chapter twenty six

Chapter twenty six

Dashiele's 

"I DON'T have any idea what are you talking about. And please, please don't come near me again."

Nagmamadaling iniwan na siya nitong nakatanga lang habang ramdam na ramdam pa din niya ang malakas na pagkabog ng dibdib niya.

Tila siya napipilan lang. He was appalled awhile ago. At ang sabihing nagulat ay hindi sapat. Kulang na lang ay sumabog ang utak nya sa pag-iisip. He can't take the pain he was feeling right now. It's too much to bear.

Dahil sa disperasyon ay sinundan niya ang daang tinahak ng dalaga. And there, he saw her laughing with her classmates. Naka sandig lang siya sa gilid ng class room habang sinisilip ito. Lahat ng bawat kilos nito ay pinapanuod niya. At hindi niya maitatangging walang masyadong nag bago dito bukod sa buhok, height, at katawan nito na malamang na kahuhumalingan na ng kahit na sinong lalaki ngayon . His fruits grown up like of what he used to think before. Beautiful, so beautiful.

Hindi na niya mahanap ang batang Apple dito. Isa na talaga itong ganap na dalaga. Parang tintusok ng karayom ang puso niya sa bawat galaw nito. Ganuon kalaki ang kasalanan niya na pinili na lang siyang kalimutan nito. Isang bagay na hinding-hindi niya magagawa sa dalaga.

Hindi niya kayang makalimutan ang bawat detalye ng mukha nito. Ang bawat gaalw. At ang bawat oras na nakasama niya ito. Kahit palihim na mga sulyap ko sa dalaga ay parang naka tanim sa utak ko.

Hindi na niya tinangka pang lapitan at kausapin pa ito. Fresh pa kasi sa kanya ang inasal at sinabi nito kanina. He just watched him from a far. Kuntentong pinanuod na lang.

Hindi na niya napasukan pa ang mga subjects niya. Pinili na lang niyang antabayanan ang dalaga hanggang sa mag uwian na ang mga ito. Pinapanuod niya ito habang nag lalakad mag-isa papalabas ng eskwelahan. Pero parang piniga ang puso niya at nagdilim ang paligid niya ng makitang nilapitan ito ni Drix. It seems that even that jerk was smitten with his love of his life's beauty. And he will be damned if he just let him touch of what's his. Apple is only for him. No one can snatch her away from him.

Tila gusto na niyang takbuhin at sapakin si Drix ng makita kung paano nito inakbayan si Apple na napatingin lang sa lalaki. Hinihintay niyang palayuin ito ni Apple, pero naghintay lang siya sa wala. He just let him be.

"Putang ina!" Galit na binuksan niya ang sasakyan at lumabas duon. Nang maabot niya ang balikat ni Drix ay pinaharap niya ito sa gawi niya at saka initsahan ng sapak sa panga. Gulat na gulat naman ito sa ginawa niya kaya napaupo na lang ito sa pavement. Muli naman niyang binalingan si Apple na kagaya ni Drix ay naka latay ang gulat sa mukha. He was frustrated right now. At handa siyang maging demonyo ngayon mailayo lang sa ibang lalaki ang babae.

Hinawakan niya ang kamay ni Apple at saka hinatak papunta sa sasakyan niya. Tila naman wala ito sa sarili na nagpatianod na lang. Nang maipasok niya ito sa passenger seat ay saka niya hinarap si Drix na nagpupuyos na hinabol siya. Mariin niyang hinatak ang kuwelyo ng shirt nito at saka nag aapoy ang mga mata na pinakatitigan ang lalaki na mukang galit na galit din sa kaniya ngayon.

"What the hell!! Are you trying to stole my girl again, Quintania?" He said while gritting his teeth in anger.

"I didn't steal anything from you, Drix. Apple is mine! Only mine! And I don't want you to come near her again!"

"Are you nuts? That girl you are talking about is my girlfriend, at binabalaan kita Dashiele sa oras na hindi mo pinababa si Apple diyang sa pesteng sasakyan mo ay manghihiram ka na talaga ng mukha sa aso!"

"Then try me if you can, Drix." I pushed him hard and run inside of my car. Nagmamadali nyang minaniobra ang sasakyan at saka pinasibad papalabas ng school.

Napangisi na lang siya ng makita sa salamin kung paanong nagdilim ang paningin ni Drix kanina. Sinulyapan niya si Apple na kataka takang nananahimik lang sa tabi niya. He wanted to touch her so bad, pero naiisip pa lang niya ang magiging reaksiyon nito ay pinanghihinaan na siya ng loob.

Bakit ba pagdating sa babaeng ito ay palagi na lang siyang natatakot at kinakabahan? Apple is his weakness, at ang makitang masaya ito kasama ng ibang lalaki ay malaking dagok at sakit ang hatid sa kaniya. He was feeling murderous.

"Who are you?" She said in a calm and low voice. Hindi rin siya nakatingin sa gawi ko kaya hindi niya mabasa ang mga mata nito.

"I-I'm Dashiele, so what happened? Why are you keep on saying that you didn't know me?" He was curious. And curiousity are really killing him.

"I have a temporary amnesia." Parang bomba sa pandinig niya ang narinig kaya bigla niyang naapakan ang preno ng sasakyan niya. It's a good thing na walang kasunod na sasakyan sa kaniya. "I just woke up one morning without remembering anything except for my family. At kung ipipilit mo lang na dapat ay kilala kita, well you're just wasting your time and breath mr. Dashiele."

He was dumbfounded at this moment. His head is almost spinning from this revelation. Why on earth she had this amnesia thing? Parang naiipit ang paghinga niya at nasasakal siya. Hindi kailanman sumagi sa isip niya na darating ang araw na makakalimutan siya ng babaeng pinaka mamahal. Litteral.

"I remember that you said of how sorry you are for hurting me before. W-what did you mean? My head is already aching because I keep on trying to remember you. But I failed." Her voice is now slowly cracking. Tila anumang oras ay bubulahaw ito ng iyak. He never wanted to see his fruits to be in this kind of situation. Dobleng sakit at paghihirap ang nararamdaman niya para sa dalaga.

"P-paano nangyari na may amnesia ka?!"

"It's a long story and to cut it short, I had a car accident. It's a miracle that I survived."

I snatch her and hug tightly. What she just said is so hard to imagine. Marahang naglandas ang luha sa mga mata ko habang mariing nakapikit at yakap yakap ng mahigpit ang dalaga. Ang sakit sakit na sa sobrang takot niya na kamuhian siya nito kapag bumalik siya sa hometown nila ay nagawa niyang tikisin na huwag makita at makibalita dito. It hurt like hell that he almost lost her without fighting and doing something for their love and relationship. I'm such an a*s.

"Oh god, Dahil sa kaduwagan ko ay kamuntikan ka ng mawala sa akin. I-I'm so sorry, my fruit. I promise to fight for you now, hindi na kita iiwan ulit, aalagaan kita. At kahit magalit pa sa atin ang lahat ng tao ay wala na akong pakialam. Ikaw ang pinaka importanteng bahagi ng pagkatao ko. You are all that I have. You are my everything, and God knows that my love for you didn't fade even one second. I'm still head over heels in love with you. Shey Arden Sandoval."

Her mouth formed in a 'o' shape as if trying to analyze of what he just said. Para pa ring minamartilyo ang dibdib ko sa sakit dahil sa nalaman. Pero ang katotohanang ligtas ito at nasa piling pa din niya ay sapat na para maging eye opener niya na kailangan pa din niyang lumaban at ipag patuloy ang pagmamahal sa babaeng ito.

"Alam kong wala ka pang natatandaan. But I'm willing to wait hanggang sa makabalik na ang dating ikaw. I want to take care of you, Apple. P-please let me."

Ng patuloy lang siyang tinitigan nito habang medyo naka nganga padin ay inilapit na lang nya ang noo sa noo nito. He always love to be this close with this girl. And loving her is always the best thing that he ever done in his whole life.

"Y-you really love me? I don't still remember who you are kahit anong gawin at sabihin mo. Pero ang kaalamang mahal mo ako at minahal kita noon ay sapat na para pagkatiwalaan ko ang instinct ko. Just promise me to stay by my side. You see, it's so freaking scary to be left alone without any memory. And all I need right now is someone who knows my condition and really know my identity."

I hug her tight again while slowly caressing her hair. "I promise..."