Because Of You

Chapter 8

Chapter 8

Mica

Sabi nila mothers knows best for their child, pero itong kapatid ko she don't know what's best to do instead na pagalitan ako.

Ang sarap manampal ng kapatid, Sampalin ko kaya kaliwa't kanan sa pisnge nya na sobrang pula sa make-up. Pwede na s'yang pumasok bilang payaso sa mga birthday party ng mga bata.

"The f*ck Nica, Muntik na kita mabangga kanina! paharang harang kasi sa daan." Umiwas ako ng tingin sa kanya dahil panigurado titingnan na naman ako ng masama ng color book kong kapatid.

Wow kalabaw! Una sa lahat ako pa talaga nakaharang—sa gilid? Sarap manampal ng maldita ngayon na ko kung di lang ako nagpipigil ng galit e. Pag ito binigyan ko ng sample ewan ko na lang sa kanya.

Kelan pa kaya naging daanan ng sasakyan ang sidewalk? Nakakakunsime 'tong kapatid ko. Minsan may kabobohan na pinapairal

"Are you f*****g listening, little s**t?!" Napatayo ako sa gulat sa kanya.

Kasi naman daig pa nya sila Mama at Papa kung magsermon sa kin eh halos hindi na s'ya umuuwi dito sa bahay kung makasigaw akala mo magtatawag ng magtataho.

"Stop it, Mica, Di sinasadya ng kapatid mo yan!" Sigaw ni Papa.

Lumapit sa kin si Mama at sinuri ang buong katawan ko.

"Mabuti na lang walang nasugatan o nagalusan kapatid mo!"

"Ma, Pa, Masyado na po kayong OA."

I heaved sighed ito na naman sila maliit na bagay pinag aawayan pa.

"Know your limits, Mica, di namin nagugustuhan tabas ng dila mo."

Hwag naman na sila magaway. Ngayon na nga lang umuwi itong kapatid ko kahit ba na pinag-tripan na naman ako. Bihira na lang kami maging kumpleto sa bahay.

"I-i'm okay naman Papa so wala na dapat kayo alalahanin sa kin." i Forced to fake a smile to them.

They sighed sign of defeat. Tumingin naman sila sa kapatid ko.

"Kelan pala ang punta rito ni Cymon?"

And my heart beat is not normal... its beating fast. Wala naman ako sakit sa puso pero kapag naririnig ko ang pangalan na yun bumibilis at naninikip ang dibdib ko.

Nagpasya na ako pumunta sa kwarto ilang hakbang na lang ay makakapasok na ako sa kwarto ko nang nang nag-patigil sa kin.

Alam ko sa bawat hakbang ko ay may sumusunod sa 'kin. Huminto ako sa paglalakad at bumuntong hininga.

"Spill the beans, Mica. Kung may sasabihin ka sabihin mo na."

"Are you still affected?"

"Affected saan? Sa pagbangga mo sa 'kin kanina?" No not anymore... Wala na ako gusto sa boyfriend mo... No my ex-beloved-boyfriend pala.

Humarap ako sa kanya kahit ba at buong lakas na hinugot ang salitang

"Not anymore." and she just laugh at me. Ano ba problema ng babaeng to?

Tinalikuran ko na lang sya at pumasok sa kwarto. Binagsak ko ang pagod na pagod kong katawan.

Sobra ako napagod at ayoko pa madagdagan yun, Baka mastress lang ako. Humiga ako sa kama at sabay niyakap ang pillow hotdog.

Bakit ba kasi kailangan pa balikan ang nakaraan. S'ya na lang yata ang bukod tanging hindi pa nakaka-move on do'n.

***

Ryle's POV

"Hoy sigurado ba kayo sa nakita n'yo?" Walang ganang tanong ko sa mga tukmol.

"Oo nga at talagang hindi ka maniniwala na dalawang Nica ang nakikita namin."

"Baka mamaya yung isa ay doppelganger ni Nica. At balak sakupin ang mundo."

Nasapo ko na lang ang noo sa kunsime sa kanila. Kung ano-anong kalokohan ang pinag-iisip ng mga 'to siguro na sobrahan ng bakuna mga to nung sanggol pa lang sila.

Patuloy lang kami sa pag-silip sa labas ng gate nila Nica.

"Hijo, Sino ang hinahanap n'yo?" Isang matandang kasambahay ang lumabas sa gate at takang nagtatanong sa amin.

Baka mamaya paghinalaan pa kami na aakyat sa bahay. Ang mga kulugo Naman lumapit sa kasambahay at kung ano-ano ang itatanong.

"Sobrang po ba nakatira dito?"

"Ginto po ba inidoro n'yo? Pwede maki-CR?"

"Bakit may dalawang Nica kami Nakita kanina?"

Ngunit isang tanong lang Ang nasagutan ng matanda at kinahagikgik nya.

"Naku, mga hijo. Kakambal ni Ms. Nica ang tinutukoy n'yo. Pero mag-kaiba sila ng ugali." Paliwanag n'ya.

Nung una ay hindi ako makapaniwala na may kakambal itong si Nica.

"Oh, ano pang tinutunganga nyo dyan umuwi na tayo." Tumalikod na ako at naunang lumakad paalis.

"Oi! Sandali lang, ayaw mo bang makikain muna tayo, Niyaya tayo ni manang." Basta pagkain Wala makakapigil sa kanila.

Wala na akong magawa kaya't sumunod na lang ako sa kanila papasok.

May kalakihan din ang bahay nila kaysa sa amin at malawak ang bakuran. Masasabi talagang marami ang kasambahay dito dahil sa laki nito.

"Sino naman ang mga dugyot na 'to?" Tanong ng kung sino at biglang nagsi-tago ang mga kulugo sa likod ko.

"Ano ba umalis nga kayo, para kayong nakakita ng aso." Sabi ko at nakaramdam ng ibang atmosphera sa loob ng bahay.

"Who the hell are you referring?!" Unting-unti kong inikot Ang ulo ko paharap. Isang galit na galit na version ni Nica ang nakikita ko.

"A-ano nagkakamali ka, Hindi—"

"Shut the f*ck up." Napatahimik ako ng sumigaw at nagmura si Nica.

Ibang-iba si Nica sa nakikita ko sa room na masayahin at maamo tingnan di kagaya ngayon na para akong nakakita ng ulol na galit na aso.

"N-nica, ikaw ba Yan?" Pagtatanong ko at mas Lalo kinagalit nya.

Tumingin naman ako sa mga kulugo na nagtatago lang sila sa likod ko.

"Hoy, kayo naman kumausap mukhang bad mood." Singhal ko sa kanila

"Boss, ikaw na kumausap kasi kanina pa s'ya n-naka ano sa 'yo." Pautal-utal na sabi ni Rence at di maintindihan ang kanyang huling sinabi.

"A-ano mas mabuti pang mag-sorry ka na lang, boss." Paliwanag ni Aldian.

"Tama, baka sakaling umamo ng kaunti yung kakambal ni Nica." Dagdag ni Kerby.

What?! Ang nasa harap namin ngayon ay hindi si Nica?! Unting-unti uli ako humarap sa babae at kinakabahan na nagtanong.

"Hindi ikaw si Nica?"

"Umalis na kayo kung ayaw n'yo umuwing duguan." At sabay labas ng baril at tinutok sa amin.

At bigla syang nagpaputok.

"KYAHHHHHHH!" Sigaw ng mga kulugo na daig pa ng babae Kung tumili at agad kaming tumakbo palabas ng bahay.

"H'wag na tayo bumalik dyan, may impaktita sa bahay na Yan!"

A/N: Konochiwa! I will have a big announcement. Magkakaroon na ako ng new story, but siguro after ng school year ko s'ya i-publish?

++Don't forget to Vote,Comment and Share++?