Love Will Never End

DOS

Love Will Never End.

I never really thought that in my entire life this is the most embarrassing moment I ever had. Tumitig pa ako lalo sa kanila bago nag salita muli ang prof.

"Miss? What's the matter bring you here?"

Natameme ako muli't...

I cleared my throat and said:

"Hmm, I'm really sorry to interrupt, Sir, but I'm looking for someone who've found my book, he said that this is his room, and I didn't know that he have a class today," I said with confidence, ayaw kong makita na kinabahan ako, kaya-I remained my face in stoic, and normal.

"That's all?" He asked.

"Yes, Sir," I said, ang bastos ko, kase hindi man lang ako pumasok sa room, at nasa pintuan parin ako, nag pakita na sa kanila, hindi katulad kanina na sa may gilid at hindi gaano ako kita.

Tumango ang prof, at nagsalita na tapos na ang lessons.

"So, the time is over, see you tomorrow, good luck y'all for your exam results next week," the prof, and he go out.

Tumabi ako sa pintuan at hinintay ang taong naka-kita sa libro ko. Hinintay ko lang kahit hindi ko kilala baka lumapit sa'kin bigla 'yon.

Pero naubos nalang ang lahat ng tao, wala paring lumapit sakin, maliban sa isa na nag-ayos ng gamit na naka-talikod, may electric guitar sa likod na naka-sukbit sa likod niya.

I realized that he is the guy who called by his prof for the recit.

Bago pa'ko mag-salita, humarap na siya, at nag punta tungo sa'kin, pamilyar ang hawak niyang libro.

Oh! Sweet Mercy, I'm nervous. But, I still face him.

"This is your book?" He asked, while towering me. He's tall, he looked adonis on his Balenciaga Jacket, while carrying the electric guitar at his back.

Hindi parin naka-takas ang boses niyang, malambot pakinggan. Husky, and matured voice.

"Oo," I stared at his lips when he licked it. I cleared my throat.

Animo'y Porn-star.

Binigay niya sa'kin ang libro, at tinanggap ko naman. Na sagi ko kamay niya.

His complexion hand, and nails, was clean.

"Sorry," I apologized, hindi ko naman sadya 'yon.

"It's fine," he smiled. He looked more handsome when I saw his smile, and his perfect teeth.

Hindi ko alam kung paano siya papa-salamatan, pero may isa akong na-isip. I don't know if he concur with me.

" I don't know how I say my thank you, but if you agree with me, let's go to café, para pa-salamatan ka. Don't worry, I'm with my friend," hindi ko alam anong sasabihin pa, I just look at him.

He look like an innocent, and ruthless at the same time. Lalo na may crucifix gold necklace, he looked so perfect.

Na-punta ang mata ko sa leeg niya. Parang gusto kong hawakan.

"Hmm?" Tumingin siya sa mga mata ko, at tumingin siya sa gilid, at na dipina ang kaniyang matangos na ilong, at pumu-pungay niyang mata, parang lasing siya. Lasing ba siya? Ganiyan 'din ang boses niya kagabi.

I cleared my throat. Ang lambot naman ng hummed niya, parang hindi pala-salita, hummable person ba siya?

Binalik niya ang tingin sa'kin. Tumitig naman ako. Ang mata niyang natural kulay-brown.

His eyes looks innocent.

"So, pwede? Do you agree with me?" I asked, kase hindi siya nag-salita.

"Can I? I'm hungry." He voice was soft as cotton, I felt something in me. This is the first time that I felt attractive towards men, but 'He' is.

Tumawa ako ng mahina.

"Are you drunk?"

"Me? No. Why?" He asked in confused.

"You looked, but maybe, natural?" Actually you turned me on. Bakit kase lasing ka tingnan.

Oh! Sweet Mercy, forgive me for my sin. I didn't decipher my thoughts.

He just smiled. "What's your name?" He asked suddenly.

"Ailnishta Zui Dela Cruz, inshort, Ai. You can call me, Ai," nilahad ko agad ang kamay ko, excited to touch his hand.

He received my right-hand, and said;

"Bed. Bedavane Thaddeus Aphelion," and he shaked my hand.

My eyes widened. Hmm, 'Bed'?

I shook his hand too, and I smiled. Ang lambot ng kamay niya, medyo pinisil ko 'yon bago kami nag bitaw.

"So, let's go?" He nodded.

Nag lakad na kami pa-punta sa first room, bago bumaba sa hagdanan. Pero hindi maka-takas ang bango niya, dahil sa hangin na bumangga sa'min, parang sadya.

Ano kaya perfume niya? Para maka-bili ako, at i-apply sa sarili ko?

"You look familiar to me," his voice was airy, hindi ko mapigilan na ma-mangha.

"Talaga?"

"Yeah, are you auditioning the Glee Club?" Nagulat ako sa tanong niya.

"How did you know?" I asked, nagulat ako sa tanong na 'yon, bago pa ako makapag-isip ng kung anu-ano, nag salita na siya.

"I'm the president of the GleClu, Roca sent me your video," nagsalita, at habang pababa kami sa hagdan.

Singer pala siya. No wonder his voice was airy, and soft.

"She's my friend, na-influence lang naman ako sa kaniya, kaya napa-sali ako, I know matagal na siyang member, but even before lage niya akong kinulit dahil gusto niya akong pinilit mag-audition, but I declined her, ngayon lang hindi," bago pa ako maka-baba sa huling hagdan, siya naka-apak na sa sahig, nag-lahad siya ng kamay niya.

Nagka-titigan kami, tinanggap ang kamay niya, at bumaba na rin ako.

Bumitaw kami sa isa't-isa ng naka-apak na ako sa sahig.

He's gentleman too. Kunti nalang talaga.

"But, congratulations, you passed." Lumingon siya sa'kin, while we're continue walking.

"Salamat," naasiwa ako sa tingin niya. Sige lang. Maayos 'yan.

"Let's go to, 'Café''," tumingin ako sa kaniya na, naka-tingin pa'rin sa'kin. Nasa gate na kami, palabas na, hindi naman kalayuan ang 'Cafe's Stary'.

He nodded his head, and we walked 'til we made the place that I said.

Nakita kos si Roca mula dito sa labas, transparent glass window kase, kaya kita siya.

Ng maka-pasok kami ni, Bed sa Café, nakita agad kami ni Roca, she waved her hand, and smiled.

Not now, Roca...

Lumapit na kami sa table niya't...

"Sit down, I didn't know, Ai, you're with someone who named: Bedavane. Hi! President!" Umupo na kami, bago siya nag-salita, can't she minimize her voice? Tumingin siya saming dalawa.

Pag-pasok palang namin, may naka-tingin na sa'kaniya. Sabagay, gwapo ang kasama ko.

"Hello, Roca." Bedavane. And Roca laughed. What's the funny?

"Bagay kayo ha? Kapagod naman mag-exam, nakaka-dry ng utak. s**t, brainstorming every day sa tuwing nasa school." Roca while looking at the menu.

Umupo na kaming dalawa. At nakinig ako sa sinabi ni Roca.

Du'n ko lang namalayan na katabi ko siya, at dikit na dikit pa ang upuan namin, halos naka-patong na ang siko ko sa arm niya. I just stare at the menu, at patay malisyang pumili ng ma-inom at makain, at saka'niya, tutal libre ko na, dahil sa libro na sinuli niya.

Hindi ako umusog, nanatili lang ako sa ayos 'ko. Maliban lang kung siya ang umusog pero nag-bilang ako ng sampu'y hindi pa'rin.

"Bakit, Ai?" Alam kong hindi siya matahimik kung hindi ako mag-sasabi, talaga naman, Roca.

Binigay kona ang order namin sa waiter at mag-hintay nalang ng after ten-minutes. Umalis na ang waiter bago ako nag-salita.

"Nahulog ang libro ko, hindi ko namalayan na may isang naiwan, then someone texted me last night, and it was him, then, that's all," tumingin ako sa gilid ko while talking, tumingin 'din siya sa'kin. His eyes was smooth, namula ako at nag-iwas ng tingin. Grabe naman maka-tingin 'to.

Roca laughed. I looked at her, and I creased my forehead.

"What?" I asked.

"Nothing, parang tagal niyo na kase nag-kita," bago ko pa siya sagotin, ay dumating na ang order namin.

Binigay ko sa katabi ko ang inorder ko sa 'kaniya I didn't ask him, baka kasi mag bayad siya baka hindi ko ma librihan deretso ko nalang.

I placed the Dark Coffee-Milk, and the Cup cake raspberry in front him. Binigay ko sa 'kaniya ang tinidor, tinanggap niya at ngumiti siya.

I smiled back.

Tahimik mo naman. Lapit, na lapit na talaga.

Roca cleared her throat, but I ignored her.

"By the way, Pres, kailan practice na'tin?" Roca asked. Practice sa?

"Maybe on, Monday?" Hindi siya gaano maka-galaw, kaya umusog ako para maka-kain siya ng maayos, pero bago niya pa sinubo ang nasa tinidor, nag cross-sign pa siya.

"How many days ang practice? Kasali ba lahat ng Glee Club members?" Tumingin naman ako kay, Roca na naka-tingin kay, Bed na-tahimik kumain.

Uminom ako sa frappe ko.

"Let's say, three times a week in just one month. And yes, kasali lahat. No practice this sunday. I will go to church, and I have a choir to attend, maybe we can start on monday." He said in a serious tone. So, he's a religious man? No wonder he looked innocent.

Christian siguro 'to sa simbahan.

"Maganda 'yan. Parang planado mona lahat. Excited nako mag Valentine's Day!" She exclaimed. God, she's so noisy.

Habang kumain ako sa'kin tiningnan ko siya and, Roca too, na busy kumain, at tumingin kay, Bed again. Bago ko lang siya nakilala pero kung makipag-usap ako saka'niya kanina nag mukha akong feeling close, but nah, whatever.

Habang tahimik kaming kumain, nagulat ako na tumayo si, Roca.

"Aalis nako, Ai, and President, an'diyan na sundo ko, ma iwan kona kayo pasensya na, chat you later, Ai." At tumingin siya sa labas at tinuro ang pamilyar nilang sasakayan. Nag-ngising aso naman si, Roca, sa'kin.

Kahit madali sa lalaki si Roca hindi pa'rin maiwasan na higpit sa medyo sa pamilya niya.

"Good bye, Roca, see you on, Monday," I bid my goodbye to Roca, and Bed too.

Umalis na si Roca, kami ni, Bed hindi pa, dahil hindi pa siya tapos kumain. Ako rin naman, dahil naka-titig lang ako saka'niya magdamag while we're eating.

After the stare that I gave to him, he looked at me and asked.

"Why?" I smiled and said nothing, I continue eating.

Gwapo ka lang.

Tapos na kami kumain, at bago nag iwan ng tip sa lamesa. Umalis na kami sa café at nag hintay na sa labas para maka-hanap ng cab, akala ko aalis na siya, pero...

"I will wait 'til the taxi went to us, and fetch to your home." Tumayo ako sa gilid, at siya 'rin.

"Sige," I just said, 'diko maiwasang mamula dahil sa sinabi niya.

Bago ko pa nga lang siya nakilala. Ganun na agad trato niya sa'kin.

How gentleman you are, Bed.

Ng dumating ang cab, at nasa harap kona. Huminto ito at pinag-buksan ako ni Bed.

Hindi ako pumasok, bago 'yon humarap pa ako saka'niya.

"Thank you, dahil dito sa libro," I faced him.

"You're welcome, thank you too, for the snack. Ingat ka pauwi." He smiled at me, hindi ko maiwasan kiligin sa ngiti niya. Pero patago 'yon.

"Oo naman, ikaw 'rin," he nodded, and then I entered to the cab. Bago pa niya sinara ang pintuan nagsalita siya na ikina-gulat ko.

"Text me when you got off by your place," tumango ako. I smiled at him, and said my 'yes', and 'bye'.

Lumayo siya sa cab, at umandar na'rin ang sasakyan.

Ng dumating ang cab sa tapat ng bahay namin, pumasok na ako sa gate, at sa bahay.

Sobrang dali lang ng oras, gusto ko pa sanang hindi lumipas 'yon.

••••••♪♪♪••••••

Happy read!

See you next chapter!

!: Grammatical error.

!: Language has not for the rights.

!: Spellings is not on the right spot.

" If you have deductions, 'bout my words, just say it, and we know we're not perfect to judge one another, might as well, you can direct message me, for good, and rants there, so we can clear in all aspects, what's your motives or purposes is. 'I believe that there's no room for the improvement, if you wanted to pursue, then try it.' "