Love Will Never End

QUINCE

Love Will Never End

Lumipas ang isang linggo na hindi kailanman matapos-tapos ang pagpapadala sakin ni, Bedavane. I questioned him, that why he always do that but he just so persistent so he can gave me more that he's sincere as a suitor. I appreciate it very well, and I couldn't asked for more. Maayos naman sakin na walang bulaklak, o pagkain, maayus sakin ang pangliligaw niya. Hindi na kailangan ng lahat para maging masaya ako sa binigay niya. Dahil siya lang? Masaya na ako.

Today's Sunday. He asked me to go with him. Going on a date today. Handa na ako, at kailanman hindi ako ganito ka excited noon. Ngayon lang.

"Peach! Come here. Bihisan kita," I get the leash on, and carrying my Pomeranian Dog. A bit heavy but I can managed to carry.

May plano akong isama siya para naman malibang sa paligid na kailanman masaya siya na laging dinadala sa iba't-ibang lugar.

I'm wearing an Kaftan Klub Saturday in Olive with pairing, Zara Limitless Collection Top, and Zara Printed Sarong Skirt.

Gusto ko lang magbihis ng maganda lalo pa't second date namin ni, Bedavane.

Sinuot ko na ang damit para kay Peach, gumagalaw-galaw pa siya kaya medyo natagalan ako sa pagsuot sa damit ng para sa kanya.

I get my, Louis Vuitton Palm Springs Mini Backpack Monogram Reverse. At nag madaling suotin ang Flat Louboutin Sandals ko.

I weaved my right hand at my parents. Buena is not around, na sa kwarto pa ata. Mabuti naman at pinayagan akong umalis kasama si, Bedavane.

Kinuha ko ang iPhone ko't tinawagan si, Bedavane.

Hindi pa nag isang ring sinagot na niya ang tawag.

"I'm on my way, Bedavane," mahinahon kong sabi habang buhat-buhat ang aso ko.

"Yes, I'm at the outside. Waiting for you," nagulat ako sa sinabi niya. Gano'n? Ang bilis naman ata?

Palabas na ako sa pintuan namin at papatungo na sa gate.

"Kanina kapa?" Gulat kong tanong.

"A bit, Ailnishta."

Nagpahinga naman ako ng maluwag. Pero hindi dapat siya maghintay.

I opened our gate, and looking who's waiting at the outside. Kahit alam ko kung sino. Medyo nahirapan pa ako dahil buhat ko ang aso at, may bag pa na naka sukbit.

Nakita ko ang pamilyar na sasakyan niya. I closed our gate, and proceed walking. Lumabas naman siya sa sasakyan niya, at lumapit sa'kin.

My forehead creased at him, and I plumbed my brows. He's more attractive today. Wearing his polo white shirt, and black pants, with his dark brown shoes Balenciaga.

Nag mukha kaming terno dahil sa kulay ng damit. Nag mistulang, Dark Brown ang theme namin.

What a coincidence.

Palapit na siya sakin, at ako rin. Nang marating niya ako. He hold my waist and crouched a bit so he could reach my cheeks.

"Good morning, Ailnishta," he said, and looking at my dog.

"Cute dog. What's the name?" He asked while tapping the head of my dog.

"Good morning, Bedavane. She's Peach, and Peach, my handsome suitor, meet your new family, Bedavane," I smiled. Habang winagayway ang paw nito sa harap na si Bedavane.

Bedavane chuckled, and get my dog to him.

"Ako na ang madala, para hindi ka mahirapan," aniya at kinarga ang aso ko.

They're cute.

Hinawakan niya ang kamay ko para papatungo sa sasakyan niya.

"Wait, Bedavane," I stopped him.

"Why? Do you forgot something?" His forehead creased.

"Nope. Can I take you a picture?" Sabi ko ng mahina, nahiya ako baka ayaw niya.

"No problem, baby," he doesn't refuse he instead gave me his phone. Naguluhan ako no'ng una pero kinuha ko rin lang naman.

I captured five pictures, sa cellphone niya. Bago pa 'yon, kinuha ko rin ang cellphone ko para makuhanan silang dalawa. I smiled while capturing. Madami akong kinuha sa kanilang dalawa.

I'll post it later.

Binigay ko sa kaniya ang cellphone, "Thank you," I said while looking at my phone.

"No problem, Let's go?" Pagkasabi niya no'n tumingin ako sa kanya't tumango.

He hold my right hand tight while carrying my dog.

Parang mag pamilya lang.

He opened the car door for me, and I went inside. He closed it, pumuslit pa siya ng tingin sa gate namin bago umikot na karga parin ang aso ko. Hindi ko maiwasang mapangiti.

Parang anak niya ang aso ko, kung maka-karga siya.

"Why are you smiling," he asked while he put his seat belt on, and then after, he put my dog on his lap.

"Nothing," I still smiling while saying, and just keep myself busy scrolling, and swiping of what capturing earlier.

W-in-allpaper ko ang naka-ngiti na si, Bedavane, at ang aso ko na naka-tingin sa kaniya. She actually licking his jaw earlier, and do the make face. Kaya napatawa ako kanina na kinuhanan sila, yakap na yakap ni Bedavane ang aso ko para hindi mahulog.

I turn off my phone, and put it inside of my bag. Pero du'n ko lang nalaman na hindi pa umandar ang sasakyan at si, Bedavane ay tumitig lang sakin, bumababa naman ang tingin ko sa lap niya, naka yuko, at higa si Peach, animo'y komportableng naka higa sa lap niya.

"Why are you smiling, huh?" He said again while smiling.

I smiled too,"I said nothing," sabi ko.

"You sure? You're blushing," Lumapit ang ulo niya sakin saglit, at tiningnan ang buong mukha ko.

"Wala nga," habang tinabunan ang mukha ng palad.

"Give me your hands," he said while placing his hand at the air waiting for my hands.

Pinatong ko naman ang dalawa kong kamay sa kaniya't hinila niya ng mahina, hinaplos ang mga kamay ko't tumitig pa sakin lalo.

"You're beautiful. Day by day," he said while staring more at me.

I bit my lips to hinder a smile. 'Yon lamang ang paraan para itago ang ngiti, at pigilan ang kilig.

Kunting, kunting, kunting, kunti nalang talaga, Bedavane.

"Even with your face is serious it's still is," sabi niya na hinaplos na ang pisngi ko ng marahan. Sinakop niya ang dalawa kong kamay sa malaking pang isahang kamay niya.

Lumakas muli ang t***k ng puso ko, ang mga kiliting nararamdaman ay sabik na sabik na nag uumapaw sa kaloob-looban ko.

Ngumiti ako sa kaniya," S-salamat," stammered, and looking at him.

"Why?" He smiled, and roaming his eyes around my face.

"Because, you always doing that. Lage mong pinaramdam sakin ang kakaiba na alam kong magugustuhan ko," pahina ng pahina kong sabi.

"Because, it's you, Ailnishta. Ako dapat ang mag pa salamat, dahil pinayagan mo akong ligawan kita," sabi niya't hinalikan ang noo ko.

"Always remember that you're special to me," he whispered. I closed my eyes and feel his soft kisses.

Salamat din, Bedavane Thaddeus.

Magkatapos ng higit isang oras sa pag biyahe, umabot rin kami sa, Mall of Asia. Nilibot ko agad ang mga mata ko. Nilingon ko ang gilid ko. Seryoso siya sa pag d-drive, habang ang isang kamay ay hinaplos-haplos ang ulo nang aso ko. Mukhang nagustuhan rin ni Peach 'yon, dahil pikit ang kanyang mga mata.

I looked outside again. I stared my eyes outside where I saw the globe stand perfectly. May pinakita duong image, at pa-iba-iba. Huminto kami sa tapat ruon, dahil medyo na traffic.

"Have you been here before?" Bedavane asked. Tumingin naman ako sa kanya, at tumango.

"Yes, I actually forgot when. Matagal na 'yon," sabi ko at binaling na uli ang tingin sa labas.

"How about you?" Tanong ko. Medyo maluwag na ang dinaan nang sasakyan sa unahan, kaya naka-sunod narin kami.

"Me too," maikli niyang sabi.

Nilibot ko na uli ang tingin ko. Natandaan ko na dito kami naglalaro ni, Buena, para maka-kuha lang ng malaking teddy bear, kaso minalas, dahil hindi kami magaling mag shooting.

"Akin na muna si, Peach, Bed," sabi ko nang naka parking na siya.

"Ailnishta, ako na."

Tumingin ako sa kaniya, tinanggal niya ang seat belt, at kinarga uli ang aso ko.

"Okay," I just said. Bago pako maka-tanggal ng seat belt ko, mabilis ang lakad niya habang karga ang aso ko. Naka-punta naman agad siya sa gilid ng inuupoan ko, at binuksan 'yon.

He immediately placed his right hand at the air for me.

"Let's go, baby," he seriously said.

Hindi ko maiwasang mamula sa sinabi niya.

"What did you just say? I told you I'm not baby anymore," umirap ako at umupo lang, at hindi kinuha ang kamay niya.

He chuckled and move a bit so could stare at me like usual. Hindi basta-basta ang titig niya sakin. Malalim at parang mas sumisid ang mata niya sa kaloob-looban ko.

"You are," habang hinawakan ang kamay ko.

"I'm not!" Parang nag init ang pisngi ko sa sinabi niya. Iniwas ko ang kamay ko.

"You are my baby, Ailnishta Zui," he said and suddenly caught my hand. Hinila niya ako ng marahan para mapaharap ako sa kanya. Hindi naman siya nabigo, dahil natanggal na ang seat belt ko.

"No matter how old you are, you're still my baby," he whispered.

Napakurap, at nakalma agad ako sa sinabi niya.

His gaze at me was not enough. Parang gusto niyang pumasok, at damhin kung anong nasa loob ng mata ko.

"Come here," malambing niyang sabi habang hinila niya muli ako. Naka upo parin ako sa sasakyan niya, at pumantay naman siya ng tingin sakin.

"Remember that," habang tiningnan ako ng mabuti. Mariin ko siya tiningnan, tumawa siya sa ginawa ko.

Yumuko siya at hinawakan ang paw ng aso ko. Pinantay niya ang pisngi sa ulunan ng aso ko.

"Look, your mommy, Ailnishta is mad at me," malambing niyang sabi sa aso ko pero nakatitig sakin. Parang nawala ang medyong galit ko dahil sa tawag niya sakin.

"Peach, your mommy, oh!" Sumbong niya sa aso ko. Hindi ko maiwasang ngumiti sa kaniya.

"Stop doing that!" Sadyang maayos, at maganda silang tingnan kaya hindi ko maiwasang mapangiti sa kaniya.

Bumaba ako sa sasakyan, at pumunta sa kanya.

"Akin na siya," binigay niya namin sakin ang aso ko.

"Give me your bag," hindi pa naman ako nakatango, kinuha na niya ang bag ko, at sinukbit niya sa balikat niya. He hold my shoulder, and we walked.

Pumasok na kami sa mall, at mas lalong humigpit ang hawak sakin ni, Bed.

"Saan mo gusto unang pumunta?" Yumuko siyang habang naglakad kami at bumulong.

May mga taong napabaling ang kanilang mga mata samin, kaya hindi ko naman sila pinansin, at naglakad na lang, parang walang pakialam sa paligid.

"Bed? Diba sabi ko sayo... kahit saan. Anything will do. Date din naman ang tawag nun," tumawa naman siya sakin, at tumango.

"Sure, we need to eat first, you're probably hungry now?"

I looked up at him, "A bit." He pinched my shoulder slight, and smiled.

Pumasok na kami sa loob, at nag order na siya ng kakainin namin, siya nalang ang pinapapili ko sakin, dahil busy ako kay Peach, pinakain ko rin siya para hindi manggugulo.

"Ikaw na pumili sakin ha?" Tumango siya sa sinabi ko't binalik ang tingin sa menu.

Inayos ko ang damit kong bumaba ng kunti sa shoulder ko, napatingin naman ako kay, Bed na busy kakatingin.

"Your top," sabi niya habang nakatingin parin sa menu.

"Ha?" Gulo kong tanong.

"Masyadong kita ang katawan mo," sabi niya habang tiningnan ang nasa loob ng Kaftan ko.

"May Kaftan naman," sabi ko pero mariin niyang tinitigan ang bandang tiyanan ko.

Tinitigan ko siyang inayos ang Kaftan ko. I covered myself with it, and looking away.

Parang may kakaiba sa titig niya.

Binababa ko si Peach para hindi siya masyadong malikot sa kandungan ko. Binigay ko naman ang maalit niyang bola para paglaruan niya sa gilid ng paanan ko. I tapped her head once and focused with my business with him.

"Ayosin mo pag tali, Ailnishta."

Tumingin ako sa sinabi niya. My forehead creased at him, and hummed.

"Hmm?" I hummed. Pero tumayo siya.

Hindi pa sapat ang paglapit niya't kinuha ang upuan niya, at tinabi sa upuan ko.

He sate, and he placed his hand on my back chair.

He leaned on me, and whispering.

"Ang layo mo," sabi niya habang niligay ang baba sa tenga ko't inayos niya rin ang tali sa Kaftan ko.

Hindi naman ako nakapag-salita.

"Dress better, if you don't want to see your clothes ruined," sabi niya habang nakatuon parin sakin, at hinalikan ang tenga ko.

♡ ♡ ♡

Happy read!