Love Will Never End

CATORCE

Love Will Never End

I hold his arm so tight, and walked silently at the square way. Madaming bulaklak, sa square way, kaya tahimik ko itong tiningnan, para libangin ang sarili.

I pursed my lips, and I heard him laughing.

"What?" I asked, while focusing myself.

"Lumapit kapa lalo baka mabasa ka," napabaling tuloy ako sa ginawa niya. I bit my lower lip, and he moved his arm. Medyo napadikit na ako sa kaniya.

"Malapit naman ako ah?" Sabi ko habang hinawakan ang braso niya ng mahigpit, para pantayan ang malalaking hakbang niya.

"Nope," humina naman ang lakad niya dahil sa ginawa ko. Ngayon pumantay na siya sa lakad ko.

"Hindi kaba nangangalay?" Sabi ko, habang tiningnan ang dala niya't nakakapit pa ako sa braso niya.

"No," he said while looking at me, he smiled. I looked at him too, and he mouthed; 'you're cute'.

I pursed my lips to hinder a smile.

Sabagay malaki ang katawan niya.

"Hindi kaba ma-late?" Mahina niyang sabi. Umiling naman ako, dahil alas diez pa ang klase namin, dahil friday ngayon.

"Ikaw ba?" I asked him. I bow my head, and just looking at our feet walking slowly.

"Hindi. It's Friday," naging mahina naman ng tuluyan ang ulan. Malapit na kami sa room ko. Umakyat naman kami ngayon sa hagdanan. Huminto kami sa hall way, may upuan, at lamesa na de semento sa gilid ng room namin. He put my books there, and face me.

"Are you okay?"

"Yes. Thank you, Bedavane." Sabi ko habang lumapit sa kaniya, kinuha naman niya ang kamay ko't pinagsalikop ito.

"You're always welcome. Wag kana matakot, sa ganda mo na 'yan?" Sabi niya habang hinawakan ang pisngi ko. Hindi ko na mapigilang ngumiti. Tiningnan ko naman siya, at tumango.

"Now, get inside, para hindi kana ma-late," bumitaw siya, kinuha niya ang libro ko't binigay sakin.

"Sabay tayo sa pag-uwi, later?"

Tumango ako, ngumiti naman. He then kissed my cheeks.

"See you later," he whispered, and smiled.

Pumasok na ako sa loob ng hindi ko na siya makita sa mga mata ko.

"Who's that man? You are with?" Roca asked me. I put my things under my table. Her forehead creased, and staring.

"Stop asking. I will tell you, later. Just don't ask."

"Okay, make sure you give me a full details, and not the vague one," maarte niyang sabi. Bakit kase hindi nalang siya lumabas kanina, at tiningnan kung sino ang kasama ko?

Nag-start na ang klase namin, at hindi ko maiwasang mapagod, at ma-stress dahil sa ginawa-gawa namin. Nakita ko pa nga si Roca na pinatong ang ulo sa kamay niya, at tahimik na nagbabasa, pero kunot, at seryoso ang itsura.

Natapos din ang mga ilang oras na pag-sagot, at pagtayo, naka-focus lang kaming lahat, at sobrang tahimik. Hindi ko inakala na ganito kami ka seryoso.

At sa panghuli naman, isang oras nalang, walang prof pero may pinapagawa. Gumawa kami ng reflection about the youth, at ipapasa ng agaran, para kung sino ang naka-gawa 'yon ay present.

Natapos na kami sa ginawa ni, Roca. May natirang oras para sa'min, sinabi ko naman kung sino, ang lalaki na kasama ko, at sinabi ko din na nanliligaw si, Bedavane sa'kin.

"O. M. G?! Seriously?" She laughed while holding my shoulder and she shakes it.

"Ano ba?! Oo, totoo," sabi ko habang lumayo sa kanya medyo.

"I knew it! His eyes when he stared at you, parang... may kakaiba," sabi niya, na may pahinto, at nag salita rin.

I rolled my eyes at her.

Our conservation went on and on, but the time was over, and we need to stop prate.

"Bye, Ailnishta." Roca said, and walking away. Bakit ba hindi na niya ako isabay sa pag-uwi?

"Bye!" Pinulot ko na ang mga gamit ko, at tumingin sa labas. The weather is fine now. I love the weather today, it's cloudy day. Hindi katulad ng kanina na maulan, ngayon wala ng bakas kahit ambon ay wala na.

Lumabas na ako sa room, at may tumayo agad sa gilid ng room namin. Si, Bedavane, inuupuan niya ang nilagyan ng libro ko kanina.

"Andito pala manliligaw ko," sabi ko na sinabayan ng ngiti. Wala namang estudyanteng dumaan-daan, kaya hindi na ako nahiya na sabihin iyon sa kaniya.

"Music into my ears, Ailnishta," he laughed. I laughed too. Pumunta siya sa'kin, at kinuha naman niya ang libro ko.

"Uwi na tayo?" Tumango ako sa tanong niya.

Nasa sasakyan na niya kami, papatungo na sa pag-uwi.

"What do you want?" Tanong niya na huminto kami saglit sa starbucks.

"Anything will do, Bedavane." He nodded.

Umalis pa muna siya sa sasakyan, at mga quince minutos bago bumalik. Nakabalik ng may dalang paper bag, at dalawang starbucks coffee.

"Thank you!" Masaya kung sabi. Tiningnan ko na ang dala niya, at masayang kumain sa loob ng sasakyan niya.

I love sweet so much. Kaya hindi ko kayang hindi kakain agad.

"I want to spoil you," he said while driving.

Hmm? Really? That's good to hear. May points ka sa'kin ngayong araw.

"May ibigay pala ako sayo, Bedavane. Hope you like it," I said while searching the bracelet I made last night. While talking to him last night I distracted myself by making his bracelet.

Kinuha ko 'yon sa bag ko, at inilahad sa kaniya.

"Maganda ba?" Plain black, but there have a skull, standing out.

"That's cute. Kaya pala hindi mo ako gaano kinaausap kagabi dahil busy ka sa paggawa ah?" I laughed at him. Inihinto na niya ang sasakyan sa harap ng gate namin, at tinanggal ang seatbelt sa katawan niya.

I unbuckled my seatbelt. Lumapit ako ng kaunti sa kaniya.

"Give me your left hand," binigay niya naman sakin, at sinuot ko ruon ang bracelet. Bagay sa maputi at maugat niyang kamay, kaso nga lang sakto lang ang luwag.

"I don't know your size," I said and place my back on his car chair again.

"You didn't? Sakto naman," sabi niya habang tiningnan, at sinuri ng mabuti. But, his forehead creased as if he found out something.

"BTLAZ. It's say in engraved," he utter softly.

I nodded. Nakita niya ang naka-engraved kahit hindi klaro?

"What does it mean?" Sabi niya habang hawak ang bracelet, pero nakatitig parin sa'kin.

Nag iwas ako tingin, at nagsalita,"Your name, and mine," I said.

"Then, what about the 'L' letter?" Sabi niya at ramdam ko nakatitig parin siya.

"Love," mahina kong sabi.

"So, Bedavane Thaddeus Love Ailnishta Zui?" He said teasingly. He smiled. Namula naman ako at tumango sa kaniya.

"How beautiful you are when you blushes. Come here," sabi niya at hinila ang kamay ko. Niyakap naman niya ako, at hinalikan sa ulo.

"I can't wait to be your boyfriend, Ailnishta Zui."

"I can't wait to be your girlfriend too, Bedavane," I said while staring at him. He looked down at me, he crouch, and kissed me lovingly, and softly. We remain there after one hour, and then he go home.

• • •

"Pornography?" His eyes a bit sleepy. My favorite.

"Yes, porn," I put my chin on my hands. Nakadapa ako sa kama, at nakaharap sa laptop, nakipag facetime kay, Bedavane.

"Porn?" Parang hindi makapaniwala. At mga matang lasing ay hindi maiwasan tumingin sa baba. Kanina pa siya naka-tingin duon. I looked down. Ano meron?

Bumaba pa lalo ang tingin ko, du'n ko lang na tanto at klaro na naka sando. Sleeveless loose shirt lang 'yon, kita ang malaki kung dibdib.

"Oo. Besides I just watched whenever I felt bored," habang gumalaw. I secretly cover it with my right hand.

"Au courant. Cover your self more, baby," his voice was low but in a sensual way.

"Sorry," sabay tawa ko, at kinuha ang maliit na unan at tinakpan ang dibdib ko.

"It's okay. Are you not sleepy?" He is now lay in bed, and his left wrist, and hand is on his forehead. Kita ko duon ang bracelet na binigay ko.

"Nope. Do you watch porn?"

"No," sa mahina niyang sabi, nakita ko na pumungay ang mata niya.

"You sleepy?" I asked instead.

"I'm not yet sleepy, baby,"his voice was husky, and soft. Staring at me. I'm doing the same too.

Madali lang siya titigan pag sa ganito, pero pag personal hindi kayang titigan ang malalasing, at maganda niyang mga mata.

"Baka matunaw ako," kinagat ko ang labi ko para itago ang namumuong munting ngiti. Pero kita padin na parang natatawa ako.

"I like staring at you anyway," he said while sneering.

"Eh, ikaw ha?" Sabi ko habang tumawa narin. I bit my lower to hinder my smile.

"It's true," tumango ako't tumayo sa pagka-dapa.

Inihilig ko ang sarili sa headboard ko. I put my McBook on my lap, and fixing my strap flowing down on my shoulder. Inayos ko ito pataas.

"Damn," I heard him curse. Tumingin ako sa kaniya nakita kung nakatitig siya sakin, at sa kamay ko sa pag-ayos.

"Ano gagawin mo bukas?"

"Sa bahay, why? Do you want to go out?"

Umiling ako, dahil ayokong makaabala sa kaniya.

"Hindi naman,"mahina kong sabi.

Natapos ang usapan namin ng mga ilang oras.

Kinabukasan na sabado, kinatok ako ni mama sa kwarto.

"Ailnishta! Wake up! May padala sayo," inilayo ko ang kumot sakin, at pumupungas na tumayo.

I opened the door.

"What is it, ma?" Maliit ko na sabi.

"Hali ka," sabi niya at mas lalong binuksan ang pintuan, at hinila ako pababa.

Nasa sala na kami, at kumunot naman ang noo ko.

"Kanino 'to ma?"

"It's yours, anak. Galing sa manliligaw mo," I sate one of our sofa, and looked at the glass table occupied by many sweet foods infront of me.

Tulips white flowers. Starbucks paper bag. Five boxes of Chocolates. Three boxes of Donuts. Six Macau Milktea. Three boxes of cake.

My forehead creased. Ang dami. Puno iyon sa glass table ang iba nasa baba pa.

"Ha? Ang dami nito ma," my mother laughed and get her phone.

"Smile, my daughter!" She said, while taking pictures.

"Your suitor spoiled you, huh? I-post mo ang pictures sa f*******:, and tag him," sabi ni mama habang binaba na ang cellphone niya.

Bumalik naman ako sa kwarto ko, at kinuha ang cellphone. Tatawagan ko siya. Ibinalik ko na ang cellphone niya kahapon, kaya matatawagan ko na siya.

After three ring, he finally answered the call.

"Hmm?" He hummed. Kakagising lang ba niya?

"I'm sorry to interrupt. Kakagising mo lang ba? Good morning!" Sabi ko at kinalma ang sarili ko.

"Nope. Good morning," his husky voice filled in my ears. Napangiti naman ako.

"Ikaw ang nagpadala?" Sabi ko, dahil wala naman akong ibang manliligaw.

"Yes, nagustuhan mo?"

"Oo. But, this is too much," I smiled. Pero nagustuhan ko, Bedavane. Sobra.

"Hmm, sure? Gusto mo ibigay sa kapit bahay ang iba, kung madami?" Seryoso niyang sabi.

"No! No, no... Akin na'to. Kaya hindi ko ibigay sa iba," I laughed. Ibigay? Akin kaya ito!

"That's good. You like it?" As if whispering something. Akala niya siguro hindi ko nagustuhan? Sobra pa sa nagustuhan, Bedavane.

"Oo, naman. Very much. Thank you!" Lumiit na sabi ko, para itago ang saya at, excitement.

"You're welcome," he laughed huskily.

"But, how did you know my favorites?" Hindi sa ganuon sa pag a-assume, pero lahat ng binili niya ay mga paborito ko.

"Roca," tipid niyang sabi. Talaga? Hindi man lang nagsabi sa'kin si, Roca?

"Thank you again! Paborito ko ang lahat na binigay mo," sabi ko na may kasamang tawa.

Naging masaya ang umaga ko't, naging iba ang saya ng naramdaman dahil sa ginawa ni Bedavane.

So, ganito pala pag may nanligaw sayo? Gagawin ang lahat para makuha nila ang babae. Mas mag-effort lalo, para makuha ang loob. Mag-sikap para mas lalong mahulog sa kanila ang babae. Pero, tama lang sa akin ang manligaw na walang ganito, walang gamit na binibigay. But, I appreciate, Bedavane's move.

Kunting, kunti na lang talaga, Bedavane.

I smiled, and get my iPhone. I opened my f*******: messenger app, and open my mother's chat message. I saved the pictures she sent earlier, and then open my f*******: app. Pinost ko ang dalawang picture. Naka loose sleeveless shirt padin ako, kahit medyo umangat ang maigsing damit sa hita ko'y maayos naman tingnan sa picture. Tinukod ko ang kamay ko sa tuhod, at ang isa naman ay naka-hawak sa bulaklak.

Pinost ko, na may caption, at naka-tag sa kaniya.

The caption: "Good morning. Thank you, Bedavane Thaddeus Aphelion."

• • • • • • ♪ ♪ ♪ • • • • • •

Happy read!