MABILIS akong sumugod sa Ospital. I was both scared and terrified. Naninigas ang mga binti ko, ang mga kamay ay namamamawis. Hindi ako mapalagay. Takot ako sa nalamang kahapon pa pala nasa Ospital si Papa habang ako ay walang ka-alam alam.
My brother was trying to inform me about it. I was just a brat. Masyado kong dinamdam ang mga nangyari noong nakaraang araw. Paano kung huli na pala sa pagdating ko?
My heart pounded fast, like it would come out from my rib cage any moment. Pakiramdam ko ay tinakasan ng dugo ang buong mukha ko. My hands were all sweaty and cold. Kakaibang emosyon ang dumadaloy sa tiyan ko.
Nang ihinto ni Rylle ang sasakyan ay agad akong bumaba. Mabilis ang mga hakbang na pumasok ako sa loob. Parang isang sakit ang takot sa dibdib ko na unti-unting kumakalat sa katawan
