Chapter 53
Aliyah Veda Gonzales
HATINGGABI NA, pero wala pa rin si Johan.
Kanina pa ako paikot-ikot sa loob ng kwarto na parang may hinahanap akong sagot sa sahig, sa pader, sa hangin. Uupo sa gilid ng kama. Tatayo. Lalapit sa bintana. Sisilip, pero ang driveway, tahimik pa rin. Walang ilaw ng motor. Walang anino niya.
I pressed my lips together, trying to steady my breathing.
Kasama niya si Yasmin.
Paulit-ulit ’yung pangalan sa isip ko, parang sirang plaka na ayaw tumigil. Kahit pilitin kong mag-isip ng ibang bagay, bumabalik at bumabalik doon, sa paraan ng ngiti niya kanina, sa lambot ng boses niya kapag kausap ang babaeng ’yon.
I lay down, staring at the ceiling. The room felt too big. Too cold. At hindi ko napigilan napaluha.
Tahimik lang, pilit kong nilulunok ang hikbi. Bakit
