Chapter 42🔞🔞slight matured scene.
Aliyah Veda Gonzales
TATLONG araw akong halos hindi lumabas ng mansiyon. Hindi dahil tinatamad ako, pero dahil kay Johan, na para bang laging may sariling mundo, biglang kailangan ako sa lahat ng bagay. At dahil nga sa sugat niya sa kanang braso, ako ang tagapag-alaga sa kanya, taga–bihis, at minsan...
taga–tiis sa ugali niya.
Medyo magaling na ang sugat niya, pero 'yung ugali? Mas lumala.
Simula nung pinag-usapan namin yung tungkol sa kasal namin sa simbahan, naging mas cold siya. Irritable. At parang hinihintay lang niya may mali akong gawin para may masigawan na naman siya. Pero sabi nga ni Doñya Carmelita, "Intindihin mo muna si Johan, hija. He's going through something." Kaya kahit gusto ko nang sumabog, tahimik ko na lang na nilulunok ang pride
