Umaga, maaliwalas ang panahon subalit mabigat ang pakiramdam ni Sabel. Kaarawan niya ngayon pero ang unang pumasok sa isip niya ay ang mga magulang at kapatid na wala na. Sila ang unang bumabati sa kaniya pagmulat pa lang ng mga mata niya. Naaalala pa niya ang payak na pamumuhay na mayroon sila nang mga panahon na 'yon. Hindi man masagana at marangya ang tinatamasa nila, punung-puno naman ng pagmamahalan ang pamilya nila. Muli niyang naalala ang kanyang ika-labing limang kaarawan, ang huling pagkakataon na masaya silang mag-anak bago sila magkaroon ng maraming problema.
"Maligayang bati, sa iyong pagsilang, matanda na si Ate, Matanda na si Ate!" awit ni Buboy.
"Magtigil ka nga! Tatanda ka rin!" Ngumuso si Sabel, nagpanggap na naiinis na sa kapatid.
"Biro lang, Ate." Naiiyak kunwari ang
