KABANATA 33

1300 Words

Halos wala na akong makita dahil sa mga luha kong sunod-sunod ng pumapatak. Nandidilim ang paningin ko at subrang sakit na sa dibdib. Muli ay napaluhod ako. "Nakikiusap po ako! Parang awa nyo na. Ito na po ang huling pagkakataong hihiling ako sa inyo, nakikiusap akong wag muna ngayon. Marami pa akong mga bagay na hindi nasasabi sa kanila, ma-marami pa akong dapat ihingi ng tawad sa kanila, ma..rami pa po akong ipapagpasalamat sa kanila. Parang awa nyo na...nakikiusap ako!! B-bi-bigyan nyo pa po ako ng..kahit ..isang araw para..para masabi ko po ang lahat.PAKIUSAP!!" Pa utal utal kong pakiusap na nakatingin sa taas ng kawalan. Nagsusumamo at nagbabakasakali. Naramdaman ko ang paghawak ni Lola sa balikat ko. Maging sya ay ramdam kong lumuluha. Umiyak ako ng umiyak, na parang walang

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD