Hindi ko alam kung paano ako nakatakbo sa harapan niya. Bigo ang ipinakita niya sa akin at nanghihina siya kaya hindi niya na akon'g nagawang habulin ng umalis ako sa harapan niya.
Hindi ko sinabi sa kanya ang plano ko sa pag-alis. Mabuti na rin siguro yon para madali na lang ako makaalis.
Nanlalamig ako habang tinitigan ko ang mga gamit ko na nilalagay sa likod nh sasakyan. Hindi parin ako makapaniwala na aalis ako ngayong araw at hindi ako parin ako makapaniwala na iiwan ko si joaquin.
Nang matapos malagay ang mga luggage ko ay mangiyak-ngiyak akong niyakap ni tita michelle, ngumiti rin ako sa kanya at yumakap. Malaki ang utang na loob ko sa kanya dahil ang dami niyang naitulong sa akin.
Wala ako sa sarili na sumakay ng kotse. Si tito vien ang maghahatid sa akin airport. Feeling ko h
