“Hi, my little angel…” bati ko at ibinaba ang forget-me-not flowers na dala ko sa tabi niya bago naupo. “How are you doing up there? I hope you don’t feel alone there even though mommy and daddy aren't there to accompany you,” I said as I looked up at the sky. “Are you watching us from above? If you are, you must be sad for what happened to your parents.” I sighed and hugged my knees as tears started to pool in my eyes. “You left me… and your daddy is going to marry someone else. Ang daya-daya niyong mag-ama. Bakit niyo ako iniwang mag-isa?” paghihinanakit ko. Tuluyan nang tumulo ang luha ko at umiyak sa kaniya. Kung nabuhay lang siya, isang taon na siya ngayon. Baka marunong na siyang maglakad. Baka marunong na siyang magsalita ng mommy at daddy. At baka… buo kaming pamilya ngayon. Ma

