Hindi ko alam kung bakit, pero nang makita kong si Zach pala ang nakabungguan ko ay nakahinga ako nang maluwag. With his presence, pakiramdam ko ay ligtas na ako. Hinarap niya ako sa kaniya at nag-aalala akong tiningnan.
“Are you okay? You fell hard on the ground…”
Pinakiramdaman ko naman ang sarili ko. Medyo masakit ‘yong pwetan ko pero mawawala rin naman ‘yon maya-maya. May hapdi rin akong naramdaman sa magkabilang siko ko at sigurado akong may gasgas ‘yon dahil napatukod ‘yon sa semento nang bumagsak ako. But nonetheless, I nodded at him. I can’t speak because I was trying to catch my breath from running.
“You seemed like you ran a marathon.”
Tumango ulit ako. “I was trying to get away from someone.”
Kumunot ang noo niya. “From whom? Are you being harassed?”
Sa hindi ko mabil
