chapter 11
2065 Words
It's been week since the incident happened. Pero wala pa ring Bry na simisipot, walang Bry na nangungulit and most of all, walang Bry na full of hiden words.
"Wag ka ng mag-alala friend. Alam mo na, baka grounded lang sa papa nya. Ang alam ba naman ay pinilit ka"
Natauhan ako nang marinig ang boses ni Jean. Alam kasi nitong labis na talaga akong nag-aalala don sa lalaki. It's been week...
"Ayos lang sya, wala ba kayong contact man-lang?" Agad akong umiling at tumungo. "Pag balik nya, make sure to ask for his number. Torpe pala sya e"
Hindi na muli ako sumagot dahil dumating na yung teachers in charge namin. Lutang na ata utak ko, pero pinilit kung makinig sa nag-tuturo.
Natapos ang klase na wala pala akong naintindihan. Mag-uuwian na, pero lutang pa rin ako. Hoping every second, Bry would show up and tease like he use to do.
"Kuya, naka-uwi na po ba si Dianne?" I asked my personal driver, but he just shrugged. Hindi na ako nag-tanong pa, ang bilis ng oras, nakauwi na pala agad kami.
Pag-pasok ko pa lang ay nag-tataka ako ng may marinig na may panauhin pala si mama, dahil naririnig ko ang pag-uusap nila sa dinner table.
Agad akong umakyat ng kwarto at nag-palit. Dahan dahan naman ang naging hakbang ko para sana silipin lang ang mga bisita pero laking gulat ko na ito ang governor, kasama pa sila ate Chloe at ang asawa nya, meron pa itong isang lalaki rin na halos kasing tanda lang ni Bry kung tignan, pero si Bry mismo ay wala sa hapag namin.
Sa gulat ko ay nag-lakad na lang ako palayo para sana mag-pahinga saglit sa living room. But I saw Bry there, full of bruise and has deep cuts on his lips and his forehead. P-para syang binugbog!
"B-bry..." Agad itong napa-angat ng tingin ang ngumiti ng marinig ang tinig ko.
"Denise, nakita kita!" He said in a glee while forcing himself to stood. Pero bigo ito, don ko lang napansin na mas cast pala ang mga paa nya... J-jusko po.
"Anong nangyari sayo! Why are you hurt? Who did that! Bry what happened!" Hindi sya sumagot. Bagkus ay napayuko na lamang ito.
"I'm sorry" he whispered.
"B-bry s-sinong may gawa sayo..." Akma akong lalapit pero naiilag itong umatras. "Bry, tell me! Now!"
Hindi ko alam kung bakit ganito at tumataas na lang ang dugo ko sa galit. He must be deeply hurt. Ang tanga ko, sya na yung nasasaktan, ako pa itong naninigaw sa kanya.
"Pasensya na ija... Pero hindi mo na siguro dapat pang malaman. Paano ba, mag-papaalam na rin kami sayo" it was his Dad, talking to me on my back. "Maiwan ko muna ang anak ko, parents mo lang talaga ang sadya ko ija."
I finally face the Governor and smiled at him. "Magandang gabi po" pinunas ko ang namumugto kong luha at ngumiti rin kay ate Chloe at asawa nito.
I was about to smile at the other guy too but he lower his head, avoiding my gaze. "Maraming salamat po sa pag-dalaw"
"Walang anuman iyon"
Sigundo lang ang binilang ay nawala na sila sa paningin ko. Agad kong binalingan si Bry na ngayon ay hindi pa rin maka-tingin saakin.
I should have ask who did it, but his father just tell me not too. Baka personal issue nila to, at mas lalo pang maka-sama sa kanya. That's why I shut my mouth quiet as I walk toward him with tears.
"Hindi pa naman ako patay para iyakan mo ng ganyan, your tears are precious. You shouldn't have wasting it for a guy like me"
Hindi ako sumagot at lalo pang napahagulgol sa sinabi nya. Hindi ko rin alam kung bakit ganito ako ka-emotional but my heart's the fault to be blame! Nasasaktan akong makita syang ganito!
"I have my eyes, sets only for you"
I hesitantly stared at him. May sinabi sya. "A-ano yun?" I pretended I never hear him, so he can say it again
"Para sayo" he handed me a sunflower. Don ko naalala ang sinabi saamin ni sir sa Music.
Don't just court a girl with your flower words with empty meaning, mind as well give her things with such valuable meaning... Like this one, a sunflower. "I have my eyes, sets only for you..." See? Hindi yung bibigyan ng mga materyal na bagay na walang kwenta! Bilhan mo ng sapatos, damit at mamahaling bagay, saan kayo kumukuha ng pera? Diba't sa mga magulang nyo rin
"You're really weird Bry, but thank you for this..."
"You're very welcome Mirasul" I know he was referring to the Sunflower, cause it's tagalog name is Mirasul. "Lo sonrisa más bonita puede ver en mis ojos" (the most beautiful smile you can see in my eyes) Spanish)
Napatingin muli ako dito, alam kong ibang lengwahe ang ginamit nya but I can't understand it.
"Say it Denise..."
"Los Meras bonita—what?" I chuckled. Hindi ko talaga makuha, mabilis nya kasi itong sinabi.
Nang mapansin nyang hindi ko talaga maintindihan, may sinulat sya sa papel, akala ko ay yung meaning na ng sinabi nya pero nag-kamali ako. Yun din yung salitang sinabi nya kanina.
I read it in my mind before lifting my head at smiling at him. "Lo sonrisa más bonita puede ver en mis ojos" I said it, not cutting my smile.
"Isa pa." Nalilito man at sinunod ko ang sinabi nito.
"Lo sonrisa más bonita puede ver en mis ojos—teka anong meaning non?" Pero hindi sya nag-salita, prente lang itong nakatitig saakin at pinag-masdan ako ng matagal.
"Mga anak, luto na ang hapunan. Let us it"
While eating, I saw Bry tried to swallow all the veggies on his plate. Halatang hindi ito sanay kumain ng gulay kaya medyo natatawa akong pag-masdan ito
"So.. how's school you too." My dad started a conversation na agad naman nating tinugunan ni Bry.
"Maayos po sir. Actually no doubt Jane here is famous about most likely to be the batch valedictorian, not to mention how great achiever she is in school"
"That's great, ikaw naman. Kamusta?"
"Same sir. Actually I tried to cope up with Jane's intelligence. Pero wala pa po akong isang linggo, I already realized that she has no pair. Hindi po sya competitive yet you can feel how high she is when it comes to academics."
Pinupuri lang kaya ako nito dahil kasama ko parents ko, or sadyng ganito ang tingin nya saakin. Pero may magagawa pa ba naman ako, heto na at nasabi na nya ang mga iyon.
"Ang isa kong anak, ijo... How's my youngest"
Bry lightly lowered his head, then he tilt it to sign me something. Para itong nanghihingi ng tulong gamit ang mga mata. But even I don't know how to answer this kind of question.
"P-pa mabait po si Dianne s-sa school, nagawa po sya ng mga takdang aralin—"
"Actually sir, mga activities po lagi ni Queenie ang pinapasa ng anak nyo, kaya nga po every submitting time, nag-dodoble pagod sya kasi iniisip nya ang kapatid nyang walang nai-papasang sagot."
Hindi ako naka-tanggi don. Kaya matapos nitong mag-salita ang pasimple kong sinuntok ang binti nya. But he never shows any pain for what I did. Pinanindigan talaga!
"We knew about it. Bata pa lang ay ganyan na ang mag-kapatid. Wala ng bago" mom and dad both sighed in disappointment. Mabuti na lang at wala dito si Dianne, dahil kung hindi alam kong masasaktan ito.
Natapos na ang hapunan walang nag-salita saamin. Ngayon nasa hardin kami ni Bry at nagpapa-papak sa mga lamok.
"Alam mo ba, ang pinaka-magaling sa buong mundo kumanta ay ang mga lamok?" I instantly glared at Bry, panibagong kabaliwan nanaman ang pumasok sa utak nito.
"Ano nanamang kagagvhan yan Bry?"
"Bakit totoo naman a? Na kahit hindi natin sila ganon marinig pag-palapit na sila, pinapalakpakan pa rin natin ang uri nila—aray gagv! Bat naman nananapok!"
I didn't mind him, just glared at his smack face. Nakonsensya naman ako, may mga pasa pa ito pero agad ko syang sinaktan sa pikon ko.
But it's his fault! Naalos ata utak nya sa mga bumugbog dito. "I don't clap at mosquitoes! I slap them!" I hissed.
"Ay ganon? Ang galing pala ng kamay mo kung ganon"
"What?"
"Anong technic ba gamit mo? Papaliitin mo kamay mo para sumakto sa pisngi ng lamok o yung lamok mag-aadjust para masampal mo sya—aray!"
I once again hit him, but this time I made sure that I did it hard and remarkable. Without a word, iniwan ko sya sa hardin at pumasok sa loob ng bagay namin, pero agad din syang sumunod.
"Denise... Para kang naman, teka! Yung paa ko, kawawa naman ako... Hindi na nga ako maka-lakad ng maayos hindi pa ako hinihintay ng babaing gusto ko"
Agad akong napa-tigil sa pag-lalakad at sinamaan ito ng tingin. He smiled at me but it doesn't reach his eyes.
"Bry naman, Jane nga kasi itawag mo saakin. Don't call me Denise... Naiilang ako" I gently explain, almost in beg.
I know it's my fault at the first place. Pero nasabi ko na sa kanyanang totoo, and he said it himself that he knew it before I confess.
"Alright Denise" he teasingly said. Smirking. Masama na ba ako kung binabalak kong baliin pa ang kabilang paa nito?
"No! Say Jane" I hissed, placing the back of my wrist on my waist.
"Denise" matigas nitong sabi, at pinag-kyus pa ang mga braso. Nanlomo na lang ako at nag-mamakaawang tumingin dito.
"Bry naman e..."
"Denise, gusto kita" he coldly said. And right after that, I turn my back on him, ready to walk away from him again.
But before I finally step I said, "Hindi ako si Denise."
"Kahit na, ikaw pa rin ang gusto ko"
"B-bry..." I utterly said
"Gusto kita—mali, mahal na kita. Matagal na kitang mahal"
"Bry p-please..." Masyadong mabilis, nabibigla ako... M-masyado pang maaga, nalilito ako!
"I did everything Denise, everything to please you and proves myself to you b-but why can you just believe me? Is it because I'm a man full of joke?—then you are wrong! I maybe a clown in your eyes but when I say I like you, I love you and I care for you, Jane I mean it... I really mean but why the heck are you always turning me down? Hindi ko maisip yung mali ko Denise, I see no heckin' rules that I broke! Pero bakit ganito ka saakin?"
"D-dahil n-nagkakamali ka! Wala kang gusto saakin, m-maybe you're just attracted, or interested on me. B-but Bry, m-masyado pang maaga"
Mapait na ngiti ang ipinakita saakin, habang mahina itong naiiling. "I'm not asking you to feel the same way, kusa to. I-I just wanted some assurance. Gusto ko ay maniwala ka sa sinasabi ko. Kasi walang kwenta tong ginawa ko kung hindi ka maniniwala"
"P-pero Bry"
"Mahal kita, mahal kita noon pa. Even if you ask my dad—he knows everything about you cause I always talk to him how much I adore you... K-kung iniisip mong masasaktan lang kita... Then you are wrong. Mahal kita Denise. Mahal na mahal"
"Mahal kita Denise. Mahal na mahal"
"Mahal kita Denise. Mahal na mahal"
"Mahal kita Denise. Mahal na mahal"
"Mahal kita Denise. Mahal na mahal"
"Mahal kita Denise. Mahal na mahal"
"Mahal kita Denise. Mahal na mahal"
"Mahal kita Denise. Mahal na mahal"
"Mahal kita Denise. Mahal na mahal"
"Mahal kita Denise. Mahal na mahal"
"Mahal kita Denise. Mahal na mahal"
"Mahal kita Denise. Mahal na mahal"
"Mahal kita Denise. Mahal na mahal"
"Mahal kita Denise. Mahal na mahal"
"Mahal kita Denise. Mahal na mahal"
"Mahal kita Denise. Mahal na mahal"
"Mahal kita Denise. Mahal na mahal"
"Mahal kita Denise. Mahal na mahal"
"Mahal kita Denise. Mahal na mahal"
"Mahal kita Denise. Mahal na mahal"
"Mahal kita Denise. Mahal na mahal"
"Mahal kita Denise. Mahal na mahal"
"Mahal kita Denise. Mahal na mahal"
"Mahal kita Denise. Mahal na mahal"
"Mahal kita Denise. Mahal na mahal"
"Mahal kita Denise. Mahal na mahal"
"Mahal kita Denise. Mahal na mahal"
"Mahal kita Denise. Mahal na mahal"
"Mahal kita Denise. Mahal na mahal"
"Mahal kita Denise. Mahal na mahal"
"Mahal kita Denise. Mahal na mahal"
"Mahal kita Denise. Mahal na mahal"
Mahal mo na nga ba talaga ako Bry... O nagugulohan ka lang
- Writer
