Bound to love you

BTLY |09

NANLALABO ang mga mata ko dahil sa mga luhang nagbabadya, pilit kong inaaninag Ang paligid dahil kahit ni isang liwanag wala akong makita.

Na-kidnap yata ako pero required ba talagang manikmura pagmangingidnap? Ang sakit ng t'yan ko nabugbog pa nga yata ang large intestines ko ne'to.

Pumikitpikit pa ako para lang makakita ng maayos sa dilim pero agad din akong napapikit ng may ilaw silang tinutok sa mukha ko. Mukhang mai-interrogate pa nga ako.

"Hindi ko inakalang isang diwata pala ang laging nakabuntot sa ungas na 'yon," I heard a masculine voice spoke in front of me. Sa tingin ko din siya ang tumutok ng ilaw sa mukha ko.

Hindi ko alam kung ano'ng pinag-uusapan nila pero mukhang nagkakatuwaan sila sa pag-kidnap sa'kin. Siningkitan ko ang mga mata at pilit makakita pero nasisilaw lang ako hindi rin ako makahingi ng saklolo dahil sa nasapak na tela sa bunganga ko.

The man in front of me gripped my chin and made me look at him. Nakakasilaw man pero namumukhaan ko ang lalaking 'to, siya yung kilalang anak sa labas ng konsehal dito sa metropolis minsan ko na din nakita ang mukha niyang pakalatkalat sa mga newspaper na binibenta sa tabi-tabi. Wala akong matandaan na may atraso ako sa lalaking 'to.

"Ikaw ba 'yung psyche na tinutukoy nila?" Tanong pa nito at amoy ko ang malansang hangin na lumalabas sa kaniyang bunganga kaya tahimik at mariin ko lamang siyang tinitigan.

"Cat got your tongue? Ba't hindi ka nasagot?" He dared to asked with a mocking tone. Marahas niyang hinila ang nakabusal sa bibig ko kaya naman masama ko siyang tinignan.

"Cat got your tongue?" I mimic his tone while making a face. " Bobo ka ba o tanga ka lang? Hindi mo ba kita na may busal ang bibig ko?" I added kaya nakatanggap ako ng malakas na sampal sa kaliwang pisngi ko.

Parang hihiwalay ang ulo sa pagkakakabit nito sa leeg dahil sa paghampas niya. Pumutok pa nga yata ang labi ko dahil sa tila kalawang na nalasahan ng dila ko.

"Ayusin mo ang sagot kapag kinakausap ka. Baka hindi mo'ko kilala?" He grabbed my hair and it feels like my scalp will about to tear from my head.

"Paano kung kilala nga kita?" I mocked him back. Kahit nananakit na ang kaliwang pisngi ay nakuha ko pang ngitian siya.

"Eh kilala mo pala eh, bakit ang hirap mo kausapin?! " A familiar girl showed up from the back, she was the conservative girl with an outdated fashion. Ngayon ko lang din napansin na nasa isang abandonado kaming lugar sa likod lang ng Grade 10 building. Wala ng pumunta sa dito dahil sa chismis na meron daw na nagpapakita tuwing gabi kaya rin siguro dito nila ako mas piniling dalhin.

"Oh, bakit hindi kayong dalawa ang mag-usap. Kilala mo naman na ako 'diba?" Ani ko na punong-puno ng sarkasmo. Ano naman ngayon kung ako nga si psyche? Gan'on na ba ako ka sikat? Hindi ako nakailag nang sampalin ulit ako ng lalaking nasa harap ko.

"Sobrang tigas ng ulo mo kahit 'yata gamitan ko 'yan ng martilyo paniguradong hindi parin 'yan mababasag. " Pananakot niya habang dahan-dahan niyang nilagay sa tabi ko Ang hawak na martiyo na ikinatahimik ko.

" Ano naman ang kailangan niyo sakin?" Ilang beses akong napalunok ng laway. Ilang beses ko ng nababalitaan ang katantaduhan niya, labas pasok na rin siya sa presinto. Pasalamat siya sa tatay niyang konsehal at hindi siya nabubulok sa kulungan.... Pero siempre hindi ako nagpalasalamat do'n.

"Ayan. Masunurin ka naman pala eh. Kailangan mo lang paamuhin." Kating-kati na akong barahin siya pero tuwing nararamdaman ko ang pagkirot ng mukha ko dahil sa pamamaga ay mas pinili ko na lang matahimik kesa naman martilyuhin ako.

"Alam mo ba?--"

"Hinde siempre. Hindi mo pa naman sinasabi," Putol ko sa pagkukwento niya. Hindi ko mapigilan e, kung magi-story telling lang naman din siya ay sana silang dalawa na lang ng kasama niya. Wag na lang nila akong idamay.

"Makikinig ka ba o mamartilyuhin kita?" He warned me but now he pointed the hammer right on my face.

"I'm all ears," I said almost a whisper and quickly shut my mouth up.

"Malapit ng maubos ang pasensya ko sa'yo, kaya umayos ka. " Napatango-tango na lang habang nakatingin sa martilyong dinuduro niya sa mukha ko.

"You're the infamous Best friend of Jaeden, right?" Hindi sana ako mag-rereact kung hindi niya lang ako pinanlakihan ng mata kaya mabilis pa sa alas kwartro akong tumango sabay pilit siyang nginitian kasabay n'on ang pamumuo ng malalaking butil ng pawis sa noo ko.

Gusto ko siyang barahin na, future asawa sana ni Boo pero baka mapahapak pa'ko lalo, mukha yatang may galit sa kanya ang mokong na'to. Ganyan talaga pag nasasapawan ng mas gwapo pa sa kanya.... Hindi naman gwapo 'tong nasa harap ko specifically.

He's an average while my Boo is a great creation of God.

Lakas maka-infamous akala mo naman sumikat ako sa paggawa ng hindi magagandang bagay.

"I know that you got friend zoned by that assh-"

"Murahin mo na lahat. 'Wag na 'wag lang si Boo, " I gritted my teeth.

" Minura ko pa nga lang siya umuusok na ang tenga mo sa galit. Paano na lang kaya kung binugbog ko siya sa harap mo 'diba?" He crazily laugh at me and I angrily balled my fist.

"Ano ba talaga ang kailangan mo?"

Kung umaandar na naman ang topak niya ay sana wag niya na lang kami idamay ni Boo sa kabaliwan niya.

"Now this is what I call talking," He laugh for a short while and continued. "Gusto ko lang naman makipagtulungan sa'yo. Agatha will be mine and the guy you love will be yours. Deal?" Malaking nginitian pa ako nito na halos kita na ang maitim na gilagid ng hinayupak, para ngang konting oras ko pang kausap siya ay mahihimatay na ako sa suffocation.

"Actually, I really hated that b♪tch. Inagaw niya sa akin si Boo kaya handa naman akong tulungan ka kaso paano tayo magtutulungan kung nakatali ako? " I pouted my lips and pointed out about the knots tied around my hands.

"As what I have expected. You're like me driven by desire." Usal niya at nakangiting iiling-iling sa akin.

Mas lumawak ang ngisi ko ng kinalasan niya nga ito ng walang pagdadalawang isip.

Hinimas-himas ko muna ang namamagang palapulsuhan at hinayaan na mag-circulate muna ang dugo sa buo kong kamay.

"Philip..." I called his name and that's where his smile faded. Madalas siyang gumagamit ng alyas kaya halos lahat hindi alam ang totoong pangalan niya. He's a criminal and a psychopath.

"You've presented me a good proposal. Pero nagkakamali ka. Hindi tayo magkatulad, nakikinita ko na kung paano ka trumabaho-" I didn't have the chance to finish my lines when he slapped me again. Tumabingi pakanan ulit ang mukha ko dahil hindi ako nagkaroon ng pagkakataon na iwasan 'yon.

I draw back and distance myself and readied myself for a fight. May alam naman ako na konting self-defense pero sa estado ba naman ng pangangatawan ko na halos lamog na.

"Who exactly are you?!" He shouted and tried to hit me with his hammer, I instantly dodge his attacks.

"Just like what you said. I am the infamous Best friend of Jaeden'fvckin' Wilde." I murmured then I gasped for air when I was hit slightly on the side of my arms.

Tinapon ko sa kanya ang kinakalawang na bakal na basta ko na lang nadampot sa tabi. Sinangga niya ito gamit ang dalawang braso para hindi matamaan ang sira naman ng mukha bago ako kumaripas ng takbo papalabas ng abandonadong building.

Pakiramdam kong lamog na lamog na ang mga laman ko but as for now I need to warn Boo about this psychopath.

Kinapa ko ang dibdib at agad ko naman nahawakan ang cellphone.

Very convenient talaga ng mga boobs parang secret packet, alam kong hindi relate 'yong si Agatha kasi wala naman siyang view sa harapan---kahit saan ka tumingin... parehas likod

Hindi na ako nag aksaya pa ng oras at dali-daling ni-dial ang number ni Boo.

Tatlong beses pang nag-ring bago niya nasagot ang tawag ko.

"Boo, Hel--" I whispered through the phone dahil nagatatago ako sa maliit na espasyo dito sa quadrangle sa likod ng naglalakihang mga container ng basura. Pigil na pigil ako sa paghinga, para lang din akong nasa harap ni Philip sa sobrang baho ng amoy.

"Oh, Love. nakauwi kana?--"He uttered instantly with his manly tone. I think hindi pa siya nakakauwi dahil sa ingay ng background sa kabilang linya.

"Hindi pa.. tulungan m-"

"Ha? I can't hear you love. Sorry maingay talaga. Na kina Agatha ako, birthday ng kuya niya!" He shouted over the phone because of the loud noise with a screeching noises.

Bumagal ang paghinga ko. Nalulunod ako sa sariling nararamdaman, naguulap ang mga mata ko habang pinapakinggan ang ingay sa kabilang linya.

"I love him... And I will always will, " Another unfamiliar woman's voice pass through my ears and her raspy voice echoed inside my head.

Her voice wasn't sounded like Paige. She sounded like me but more mature.

Ipinilig ko ang ulo at muli sanang ibubuka ang bibig nang marinig ko ang boses ng babaeng kinaiinisan ko.

"Den. My Dad wants to talk to you..." Agatha's soft voice lingered from the other line.

I think something broke inside of me. The pieces scattered in every corner inside of my heart's four chambers.

'eto ba 'yung tinatawag na meet the family, ha?

And I didn't have the chance to let him meet my family.... Kasi wala ako n'on....

"Love? You still there? I need to hang up now." Hindi agad ako nakapag salita dahil nahuli na ako agad ng kasamahan ni Philip.

I looked at my phone and the call has already ended. He hungs up... My last hope.

"Sino ang tinawagan mo?!" The girl tried to grab my phone but I reached her hair and did my best to punch her stomach.

"Tumawag ako sa langit. Kaso hindi ka daw tanggap d'on" I said then I grabbed the chance when her gripped loosened and knocked her on the cemented pavement of the quadrangle.

Sobrang tahimik ng paligid pero nagkalat naman ang mga basura ng natabig naming garbage container.

Nanghihina akong naglakad palabas nang campus pero napahinto ako ng may kung anong matigas na bagay ang tumama sa ulo ko. Mabuti na lamang at na-itukod ko ang isang kamay dahil sa muntikan kong pagkasubsob sa lupa.

"I'll fvcking kill you, b♪tch!" Rinig ko ang pag alingawngaw na ngangalaiting sigaw ni Philip.

Hindi na malinaw ang nakikita ko at ramdam ko ang pagdaloy ng likido mula sa ulo ko. Naaninag ko pa ang isang pamilyar na pigura ng tao na tumatakbo sa direksyon ko, may sinisigaw siya pero hindi ko marinig. Nage-echo lang ang mga ingay sa tenga ko at tila ba nakulong ako sa isang madilim na bangin.

"Boo..." Nagdedeliryo na 'yata ako dahil nakikita ko ang sarili kong buhat-buhat ni Boo sa mga bisig niya kahit sa huling pagkakataon.

Kung ganito ba naman lagi. Aba'y araw-araw akong magpapabugbog.

"I love you.... I want you to be safe," I uttered. Hindi ko alam kung narinig niya ba pero pakiramdam ko talagang inaagawan na ako ng ulirat.

Handa akong makipagpatintero kay kamatayan para sa'yo. Handa akong kalabanin ang tadhana 'wag lang malayo sa piling mo pero bakit si Agatha ang pilit mong pinipili? At hindi ako?

Kung joga lang ang labanan, edi panalo na ako. Pero kung tadhana, talagang talo 'ko.

My breathing hitch and I felt my body shivered from the cold. Siguro dahil gabi na kaya sobrang lamig na sa labas at walang dalang jacket si Boo.

I can no longer open my eyes because I am already tired and my whole body felt numb but I want to see his face before I'll fall into sleep.

"Hey, hang on. Don't die on me, psyche!" My tears fall from my eyes after hearing Nicolai's voice.

Every hopes I have inside crumbled. I want to ask him if he was with Boo. Tinalo ba nila ng magkasama si Philip? Magkasama ba sila na pinuntahan ako?

"s**t. Buti na lang at may nakalimutan ako, kung hindi baka napatay kana!" He uttered to himself. Nararamdaman ko ang paggalaw ng sasakyan at pinaharurot ito ng takbo.

All my questions was answered by him unknowingly..

Hindi niya kasama si Boo.

Walang Boo na nagtangkang sagipin ako. I am not his princess for him to save.

I am not his damsel in distressed.

I am just psyche a girl who is supposed to die on an early age.

For a moment, I did hope and wish that it was Boo who came to save me. Still this guy is an angel in disguise.

"Thank you, Nic... Lai." I muttered before I was fallen into deep slumber I heard his faint voice calling my name as I let my consciousness succumb to darkness.