Taming Dr. Agatha

KABANATA 17

Nagising ako sa isang malambot na kama. Bumungad saakin ang kisame na pinta ay ang galaxy. Napatulala ako doon ng matagal. Naiiyak na naman ako. Alam ko kung ano ang nangyari kagabi. Alam ko kung anong eskandalo ang ginawa ko. I really feel sorry for Dela Vegas. Ipinahiya ko ang pangalan nila. Nakakahiya ako!

I freeze when I saw someone opened the door. "You're awake." mahina ngunit may halong pag-aala sa boses niya.

I gulped. Naglakad siya papunta saakin at bitbit-bitbit ang isang tray na punong-puno ng pagkain. Ngumiti ako, trying to vanish his doubts. I can see kasi through his looks na nagtataka ito ngayon. "Good Morning, Colton..." I started. "Is that my breakfast? Anong oras na ba? Dapat di ka na nagdala pa dito. I can go downstairs. Are we still in Cost—"

Sunod-sunod ang tanong ko ngunit natigilan ako ng siya mismo ang magsalita. "Are you now okay?" ayon lang ang sinabi niya sa lahat ng tanong ko.

Umupo ako mula sa pagkakahiga. Napansin ko na nakasuot ako ngayon ng wide shirt and short shorts pero don't worry, I can see my brassiere inside. Malawak akong ngumiti, "Of course! Am I not okay yesterday? Wala namang masyadong nangyari, right?"

Bakas sa mukha ni Colton na naguguluhan siya sa sinasabi ko. Iniiwasan ko talagang magisa niya ngayon. Ayokong malaman niya ang tungkol sa trauma ko.

"N-Nothing." he stuttered. "N-Nasa baba sila tita and tito with your kuya and my parents. They still worried about you, you sure you're okay?" may halong pag-aalala at kaba sa boses ni Colton.

I nod. Tumayo ako at lumapit sakaniya. "I said I am. Let's go and meet them na. Sakanila nalang ako sasabay kumain. For sure they won't mind if I'll be there." ani ko sabay abresite sa braso niya. Act more, Agatha.

Halos lahat ng mata nila ay nasa akin nakatuon. Medyo na-iintimidate na ako but I manage to stay calm. I gulp continuously sometimes to hide my emotions.

"W-Wala ka bang naaalala sa nangyari kagabe, iha?" tanong ni Donya Esme.

Hindi na nga nila magalaw-galaw ang kinakain nila dahil lahat sila nakatingin saakin. I remember everything, Donya. Pero taliwas ang mga sinasabi ko sakanila.

"Wala po, talaga. After ng engagement alam ko umakyat agad ako kwarto namin ni Colton to relax. Gosh! I'm so stressed last night, donya. I'm so sorry!" medyo umarte na ako para dama nila na okay lang ako at may sarili akong bersyon ng kwento.

"R-Really?" si tita Cathy naman ang nagsalita. Tumango lang ako. Mama, papa and kuya Axel were all quite. Hindi nila ako inuusisa, maybe because they know what's really happening to me and they know that I'm avoiding that s**t.

"Maybe it's because of the shot I gave to her, tita Cathy." kuya Axel announced.

Nagsitanguan sila. Mukhang nadala sa sinabi ni kuya. Malinaw saakin ang nangyari kahapon. Nawawala ako sa sarili ko but bumabalik din naman. Unlike last time na sinumpong ako ng ganitong karamdaman, hindi ko talaga mapigilan.

Bumalik sila sa pagkain nila na tila ba walang nangyaring kakaiba. Ngumiti ako at nagpatuloy nalang, hindi nadin naman nila ako kinulit pa. Nang matapos kaming kumain ay bumalik kami ni Colton sa kwarto at nagpahinga. We both cuddled, we make out but never make love. We love each other but not to the point that we need to prove our love by performing s*x. For me, love is in heart, not in head and your lake down there. You know what I mean!

"Alam mo, mahal na mahal na talaga kita." bulong ni Colton saakin.

Nakahiga ako sa kaniyang braso at nakatingala sa kaniyang mukha. Memorizing each lines, angles and points of his face. Likha ng diyos talaga ang mukha niya. Ngumiti nalang ako dahil sa sinabi niya.

"Don't be too cheesy! Hindi bagay sa isang lalaking kagaya mo." I commented.

He grinned. "Really? Anong klaseng lalaki ba ako at bakit hindi bagay saakin ang maging cheesy, aber?"

I shrug a bit. Moving my face and do some expression. I pouted, I crumpled my forehead. Umarte akong nag-iisip. "U-Uh... Because you're so manly. Yes, given na ang gwapo at talino mo. So expected na puro formalities na ang lumalabas sa bibig mo. I never imagined that you'll be this cheesy!"

He laughed so hard. "Really? Do I need to stop this?!" then he laughed again. Natawa nalang tuloy ako, parehas na kaming nabubuang.

"Hayst. Well, if you'll only say those cheesy words to me then it's okay. But if you're going to tell those to others," pinaningkitan ko sila ng mata. "...you better shut your mouth and focus on yourself!"

He hugged me tight. He even sniff my hair. Sobrang higpit talaga, at hinalikan niya pa ang noo ko. He exhaled deep breathes. "Hays. That will never happen, Agatha." he said. "Kahit nasa malayo ako, I'll make sure that we will still update each other. I'll update you even you're not updating me. I promise!"

I grinned, "Make sure, Colton. Dahil hindi ako magdadalawang isip na iwan ka at itigil ang kasal." pananakot ko. "Believe me, ayaw ko pa naman sa lahat ang sinungaling at manloloko. I swear, I won't forgive you."

He push himself to smile. Medyo pilit iyon, "I-I will."

Pagkatapos ng isang araw na pamamalagi sa Costa ay umuwi na kami sa mansyon. Agad ding bumalik sila mama, papa at kuya Axel sa Manila dahil sa mga operations and surgeries na kailangan nilang i-perform. Now, I am still confused why mama suddenly demote me. Ewan ko kasi, nagperform pa ako ng surgery then the next day nung nagising ako demoted na ako. I am not allowed to perform any kind of surgery. I asked Kris about that, if she knows something but she remained quite. Sabi niya, she don't know. Hindi na ako nang-usisa pa. Mama told me that I am better if I'll be Emergency doctor. Wala akong nagawa, that's mama wants.

Bago umalis sila mama kahapon, kuya said something to me and Colton. Sinundo sila ng helo ni papa mabuti nalang at may helipad sa roof deck or rooftop ng hall ng Costa.

"Colton, please take care of my sister." ayon ang narinig kong sinabi ni kuya kay Colton. Ngunit meron siyang ibinulong dito na hindi ko na narinig. Maybe because of the sound in area fulfilled by helo. Nang matapos si kuya sa binulong niya kay Colton ay agad siyang naglipat ng tingin saakin.

"And you, lady. You already grown up." he said then gave his sweetest smile. "You guys look so perfect, but always remember. Couples who are mere perfect are those who always prone to challenges."

Ngumiti ako kay kuya. Gosh! Kuya and his quotes. "Kuya, you know me.

I don't usually relent."

He shrugs. "If you say so..."  Saka siya naglipat ng tingin kay Colton. "Bro, we have to go!"

Colton gave him nods. "Osige, take care."

Kuya leaned me a kiss on my cheeks and hug me. "I'll miss you, lady."

I hug him so tight. "I'll miss you too, mama and papa."

Umakyat na si kuya sa helo at agad na sinarado ang pinto. Halos liparin ako at mabingi ako sa lakas ng ingay na nagagawa ng helo. Agad akong hinigit ni Colton palapit sakaniya. Nang lumipad na sa himpapawid ang helo ay napa-angat ako ng tingin. Sumakit bigla yung dibdib ko, mamimiss ko talaga sila. Naramdaman ko ang luha na dumadaloy mula sa aking mata. Yumuko ako ng bahagya, at pinunasan ang mata ko gamit ang aking mga daliri.

"You're crying..." he hissed. Naka-angat din ang tingin niya sa helo na lumilipad.

I shook my head and sniff. "No, I'm not." nag-angat ako ng tingin sakaniya. Wala na ang helo, kaya hindi na masyadong masakit saakin na umalis na sila.

"You'll miss them for sure." he commented. Humarap ako sakaniya at tinignan siya ng matiim.

"Yeah. But I'll have you naman so okay lang." I answered.

Humarap ito saakin. But this time, he hold my shoulders tightly. "Look, aalis din ako on the other day. Ayokong maiwan kang mag-isa dito, though you have donya and don here. Wala akong tiwala sa mga pinsan ko, in love, di uso ang salitang 'bro code' sakanila. Kaya if you want, I'll send you there bago ako umalis. Mas kampante pa akong nasa Manila ka with your parents than here in Isla na maaring marami kang makilala."

I smiled on his thoughts, he really cares for me. Niyakap ko siya ng mahigpit. "Thank you so much..."

He also hugged me back but he rumpled my hair. Paepal. "Anything for you, my baby."