Taming Dr. Agatha

KABANATA 18

"Come on, baby... Wake up, sleepy head." aniya.

Kanina niya pa ako ginigising pero here I am, nagpapanggap na tulog para lambingin niya. Pero honestly, I badly want to go back to sleeping and dream but I also want to spend time with him. Bukas na ang alis niya papuntang Europe bukas. I don't know if anong country ang pupuntahan niya basta he said that hotel chains nila sa Europa. I can't blame him for this, sa yaman ba naman ng mga Dela Vegas pati siguro mga monarchy families mahihiya sakanila. Kilala ang family nila around the world. Di lang halata pero ang mga ninuno niya talaga ay nakabase sa Europa. Doon nagpupunta lagi sila Don at Donya t'wing wala sila dito.

"U-Uh... I'm sleepy, Colton..." I acted and yawn.

"R-Really? Do you want to sleep again?" mahina niyang sabi. It sounded so disappointed kaya naman napabangon ako bigla. Ayokong magtampo saakin 'to. He's leaving tomorrow kaya hangga't maari I want us to be argue-free for today.

I laughed, sarcastically. "I'm kidding, c'mon lets go! I'm so excited. Saan ba punta natin? Are we going to go on Costa again?" sunod-sunod kong tanong. Dejavu. Nangyari na ang ganitong scenario last time. Yung sunod-sunod akong magtatanong para ma-avoid niya ako.

He raised his brows. "You're hyper. Okay ka lang ba o gusto mo pang matulog."

I badly want, Colton. Pagod ako sa byahe but I want us to treasure this moment before you leave. My thoughts, but I shook my head. Taliwas sa iniisip ko.

"No... Uh, little bit tired but.." I said, tapos tumingin ako sa labi niya. Gosh! Isa lang. "but... If you're going to kiss me, just a peck. For sure ma-eenergize ako. I swear!"

Umiling siya at tumawa. What? Mukha na naman ba akong clown ngayon. "You're insane." he commented.

Napataas ako kilay. What? Did he said that I am insane? Bumalik ako sa pagkakahiga. "Edi wag! Bahala ka diyan!"

Isang kiss lang naman ang hinihingi ko. Just for remembrance tapos ang arte niya pa. Bwesit! Ilang sandali lang ay gumapang na ang mga kamay niya sa bewang ko at dahan-dahan akong inupo. Tinanggal niya ang kumot na nakapalibot sa ulo ko na ginawa kong pantakip kanina. "Uy, I'm kidding. Ito na oh, baby..." he whispered.

Ilang saglit lang ay naramdaman ko nang dumampi ang labi niya saakin. What the fvck! Nakakalasing ang halik niya, punyemas. Parang ayaw ko na siyang paalisin papuntang Europe.

Nawala na parang bula ang galit ko. Lahat 'yon biglang nagdisappear, instant. Naputol ang mainit na halik dahil sakaniya. Inis naman oh!

"Let's stop. Baka mamaya mangyari ang hindi dapat mangyari. Bahala ka baka pagsisihan mo rin." then he laughed.

I pouted and make cute expressions. "You bastard!" I reacted. "Tabi nga diyan! Make sure sa magandang lugar mo ko dadalhin ah."

He nod and smile. "Aye! Aye! For sure you'll love it."

Ngumiti ako ng malawak bumaling na ang paningin ko sa banyo. Bahala siya kung saan niya ako dadalhin but at this moment, I want to treasure every single minute with him. For sure I'll going to miss him.

"Ano ba, Colton! Mas babae ka pa saakin." daing ko. Nasa labas na ako ng kwarto niya. Kanina pa ako bihis pero di padin siya lumalabas.

"Wait baby... I'm looking for something!" he shouted between the walls.

Napahilot ako sa noo ko. Nah! You're stressing me out, Colton. I expected pa naman na stress-free ang araw na 'to para saamin.

Ilang sandali ay dumaan si Trax sa likod ko. Syempre daanan naman talaga ang pagitan ng mga kwarto namin. Pero kagaya nga ng sabi ko, si Trax ang nasa harapan ng kapatid niyang si Trail. Tapos ang kwarto ni Trail katabi ang kwarto ni Colton. Pababa na siguro siya kaya sa nagawi sa gawi ko. Ganito kasi yung ayos nung mga rooms.

                      S T A I R S

My room    →  Marlon's room

Lucas' room → Colton's room

Trax's room → Trail's room

Raven's room → Zsafira's room

Amara's room → Guest's room

"What's with that noise, Agatha." ani Trax na nakanoot ang noo. Gosh! You shameless, Agatha. Maaga pa at nag-iingay ka na. Di mo manlang alam na nandyan si Trax!

Sabog ang buhok ni Trax at nakapikit pa ang isang mata ng humarap ito saakin. But he doesn't look gross, wala siyang morning stars or panis na laway. Perfect handsome!

"O-Oh! I'm sorry, Trax. I'm calling Colton, tagal kasi niya sa loob. I'm sorry if I disturbed you!" I apologize.

Umiling siya at inayos ang buhok. "No, actually ngayon lang kita narinig na sumisigaw. You didn't disturbed me coz I'm already awake earlier." aniya.

Ngumiti ako. Magsasalita pa sana ako ng biglang bumukas ang pintuan ni Colton. Napalipat ang tingin namin ni Trax sakaniya. "I'm sorry, baby. I'm looking for this s**t keys!" he groaned after.

Napatawa si Trax sa gilid dahilan para mapansin siya ni Colton. "You're so early today, Trax." he commented. Ni wala manlang, Good morning?

"Yeah. I'm kind of busy today, I need to fly Korea later. Another three hours trip." halos wala na kaming marinig sa boses ni Trax na puri. Puro reklamo. "Anyway, sana hiniram mo nalang yung sports car ko para di na nag-antay si Agatha." then he smiled at me.

Ngumiti ako kay Trax. "Whoa whoa whoa! Don't smile to her, Trax. Next time I'll borrow yours."

Natawa tuloy ako. Hinampas ko siya ng mahina, bwesit. Pati ba naman pinsan niya pagseselosan niya. Walangya! Colton! Bago pa man ako makapag-paalam kay Trax ay agad na hinila na ni Colton ang kamay ko at itinago sa likod niya.

"Don't worry, man. I have no plans to steal her away from you. I don't have any interest from now." Trax said while shrugging his shoulders. "Gotta go, man." sabi niya na agad naglipat ng tingin saakin. "Agatha... Take care of my cousin. There are some missing screws in his brain, ikaw na ang bahalang umunawa."

Natawa ako doon, but Colton gave him deadly stares. "You dimwit! Get lost!" Colton shouted. Wala na akong nagawa sa kanilang dalawa. Bahala na sila!

"Colton! What the fvck. Ilang oras na tayong bumabyahe ng puro malubak ang daan?" reklamo ko. Nakakainis, feeling ko kailangan kong magtake ng mga Imagery test later or tomorrow. Naalog lahat ng organs ko because of him! Naka-mercedes-benz siya dito, at this moment. Sa malubak na daan for pete sake! Kung alam ko lang na ganitong challenges ang pagdadaanan namin sana nagkulong nalang ako. "Sana nagdate nalang tayo somewhere else na malapit! Iiwan mo na nga lang ako dito, gusto mo pa akong magkasakit!"

"Oh! Easy, baby. I wanna bring you to that place na for sure magugustuhan mo." he said while looking in front. "And for your information, baby. We are only 10 minutes on the way. Wala pa tayong 20 nor 15 minutes."

Napatigalgal ako. "Really? 10 minutes palang? You gotta be kidding me, Colton. Kanina ka pa nagdadrive sa ganitong klaseng surface kaya shut up!"

He shook his head to disapproved me. "You were just entertained by your silly and overreacting imagination. You consumed 10 minutes in your imagination so you think its 1 or 2 hours already. Minsan nililinlang ka na lang ng imahinasyon mo."

I smirked. "Coming those words from the great, Colton Dela Vega." words full of sarcasm.

Hindi na siya nagsalita pa pero umiwas na ako ng tingin. Nagulantang ang sistema ko ng makita ko na nag-gagandahang puno sa paligid. Even the rough surface of the way changes into opposite one. "We're near." he whispered. "Just hold your breathe and we'll going to enter the rip-roaring Garden of Eden."

Garden of Eden? Isn't a paradise?

Ilang saglit lang ay nakarating na kaagad kami sa isang malaking lugar na puro puno at mga bulaklak. The color of the area was purely from the nature. The flowers, leaves, trees and etc. was from the green reflection of the vicinity. I was really ecstatic. Aside sa Costa de Paraiso, this one is a really great location. I don't know that this kind of place does really exist, my gosh!

"Isn't heart-stopping place?" he asked.

Hinawakan niya ako at nagsimula na kaming maglakad sa buong lugar. Tahimik at talagang maganda! If am I photography inclined, for sure my memory cards are full! Dahan-dahan kaming naglakad papuntang—I don't know kung saan man.

"Who owns this place?" I asked. Paikot-ikot ang mga mata ko sa nakikita ko. May iilang magkasintahan kaming nakikita na naglalakad pero you'll able to count it on our fingers.

He smiled. Our hands were tightly glued to each other. "Its Saj Luciano's property."

Saj Luciano? I raised my brows. "Saj? I think I heard the name before?"

He nod. "Yes. She's tito Peter's daughter. Njastassha 'Saj' Luciano, the first daughter and the second child of tito Peter and Felicia Luciano. She's really a talented heiress, a painter, artist and if I am not mistaken, she's also an architect and engineer, I mean double degree." he said.

Biglang nagpop sa isipan ko ang isang obra-maestrang pinta doon sa Hospital na sobrang umakit sa mata ko. "Oh! I remember. Gawa niya ba yung Isla Palestina's water paint na nakapaskil sa hospital na pinagtatrabahuan ko?"

Colton nodded. "Yes, and actually. She's Marlon's unrequited and first love. That, Saj Luciano broke my cousin's heart so bad."

Nagulat ako. That explains to me everything why Marlon was like in a staring battle when he's looking at the paint. Really? I'm so curious about that Saj Luciano. "So, where's Saj Luciano? Is she in Isla?"

Colton shook his head. "No idea, besides it is not our love story to tell. May sarili silang kwento na dapat abangan." he squeal. "Anyway, to answer you question. Wala si Saj dito, she's in Barcelona."

I nod. "But how come na nakapasok tayo sa property niya? Isn't trespassing, Colton?" I exclaimed.

Napasapo ako sa noo ko bigla. Gosh! Ayokong makulong 'no! Bahala ka diyan. Maglalakad na sana ako pabalik ng marinig ko ang mumunting tunog niya. Hinarap ko siya at tinaasan ng kilay. Is he laughing at me?

"Am I funny?" I asked.

He hid his smiles and tried to control back his laughs by his giggles. "N-No! O-Of course not!" he disapproved. "Come on here baby! I'm not laughing at you. I'm laughing at your imaginations and ideas." he added.

Inabot niya ako at agad na pinalingkis sa bewang ko ang kaniyang braso. He faced me so near. "Baby... Don't be mad. Nagpaalam ako kay Saj. At isa pa, isa itong pribado na para lamang sa kakilala, kaibigan and kapamilya niya." he reasoned.

Then guilt came again. Ayokong magalit dahil bukas na ang alis niya. 2 years siyang mawawala tas mag-iinarte pa ako. Hindi naman kasi actually whole 2 years. Babalik-babalik din naman siya pero that will last for a week or maybe days.

I smiled kahit naiinis padin ako. Konti lang naman! "I'm okay." I said.

He pouted and kiss my lips. "I trust you when you say 'I'm okay.' And I don't want to doubt you."

Parehas kaming ngumiti. Nagpatuloy kami sa paglalakad at paglibot ng sinasabi nilang Garden of Eden. Well, it was very beautiful place. Halos lahat ng makita mo parang gusto mo talagang nagselfie, photography or etc.

Lakad kami ng lakad ni Colton but not even a minute, we never experience cramps and tiredness. We're so full because of the spots and places. Lalo na nung napadpad kami ni Colton sa isang magandang area. May bahay ito. Hindi malaki at mas lalong hindi maliit. It just medium size. Ngumiti ako, really. Ang ganda nung bahay it was just plain white with the touch of maroons.

"Kaninong bahay 'to? Is it Saj's house?" I asked.

Colton look at me and smile. "Yup. That's how successful she is."

"I can't deny that she's a very good architect and engineer. Simple ang gawa pero ang pagkukulay at pag disenyo? Breath-taking." I commented.

Ngumiti ako, dahil gusto ko din ng ganoong bahay. I once dreamed to be an architect. Alam kong nasabi ko na na kung hindi medicine ang pinursue ko, paniguradong nasa field ako ng architecture.

"Why are you smiling?" he asked. Nakatingin siya saakin kaya ngumiti ako. "Do you want that house? I can buy tha—"

I immediately cut him. I also shook my head to show that its nothing. "No. I just imagined myself if I pursue my dream to be an architect."

Nanlaki ang mga mata niya. Tila ba hindi makapaniwala sa sinabi ko. "Really? You dreamed to be an archi?"

I nod. "Yup, that's my second choice if ever di ako nakapasa sa med school."

He smiled genuinely. "If ever na naging architect ka. For sure natalo mo na si Saj sa pagiging pinakamatalino at pinakamagandang architect sa buong pilipinas! Dammit! I swear."

Itinaas niya pa ang kaniyang kanang kamay na parang nanunumpa. Ngumuti nalang ako. Nagtawanan kami dahil sa sinabi niya at inakto.

Laking gulat ko ng may shutter na tumunog sa harapan ko.

"Both of you looks like a happy couple!" the woman in front of us said.

Nawala ang ngiti ko. She look at me and Colton, intently. But unlike me, Colton smiled widely when she saw the woman in front.

Hinead to toe ko ang babae. Halos mahiya ako sakaniya. She's tall, white and has a barbie-doll face. Nanlaki ang mata ko. Itinigil ko na ang pagsuri sakaniya dahil mas lalo kong natatapakan ang confidence ko. Kainis!

"I heard that, Colton." she said. Umaarte pa siya ngayon na parang nalulungkot and how dare her to call my fiancé's name. Hindi bagay!

Dahil selos kills me. Ipinulupot ko ang kamay ko sa bewang ni Colton at dinikit ko pa ang sarili ko sakaniya. Napatingin agad ang babae saakin at biglang umasim ang mukha.

Kulang nalang umirap yung kulay grey niyang mata. "I'm sorry. Di ko sinasadya! I'm just stating the fact." Colton said while his smiles still plastered on his face!

The fvck. Mas lalong bumababa yung confidence ko habang tumatagal ang pagkatitig ko sakaniya. She's very beautiful. She just smirked and exhaled. Binitawan niya at isinabit sa kaniyang leeg ang DSLR na hawak niya kanina na ginamit niyang pamikture saamin ni Colton.

"Anyways, mind to introduce me this woman beside you?" ani nung babae.

Napa-oh! lang si Colton na para bang di niya nararamdaman ang presensya ko. Putragis ka! Humarap saakin si Colton at yung babae.

"Oh! This is my fianceé, Dr. Agatha Sullivan-Rivera." ani Colton saakin. Ngumiti ako ng plastic sa babae na mukhang plastic din ang mukha dahil mukhang manika. "And baby, this woman in front of you was the girl who owns this place. She's no other than, Saj.. Saj Luciano."

Oh no!

Marlon, you hit a jackpot!