Chapter Seventy-Four

1174 Words

M I L L E R From a confused expression Dad looked down, his brows curved upward and eyes seemed in tears. Sa kabila nito ay hindi ako nagpatinag sa ipinakita ni Dad na ekspresyon sa akin. Ngumiti ako para ipakita na hindi niya ako madadala sa mga paawa niya. Pagkatapos ng ilang minuto ay natahimik si Dad. Mabilis din na nawala ang maluha-luha niyang mata. Sa isang iglap ay nagbago ang buong mood niya. “If that's what you want. Whether you need anything you can call me anytime. Especially, if you need financial support. I know you don't have a job to support yourself these days.” He knows. Surely, he knows! Pero bakit wala siyang ginawa? Alam kong hindi malambing na tao si Dad. Simula pagkabata ay hindi na niya pinapakita na nag-aalala siya sa akin. Kagaya ng nabanggit ko, he showered

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD