Victoria's Secrets

CHAPTER 7

VICTORIA’S POINT OF VIEW

“Saan tayo pupunta?” tanong niya sa akin habang seryoso akong nag-drive papuntang hotel.

“Teka nga, hindi ako manghuhula, Iyah. Bakit ba lahat ng tanong ko ayaw mong sagutin? May tinatago ka ano?” tnaong niya sa akin.

“Pwede bang manahimik ka muna for a while? Malalaman mo rin yan mamaya,” sabi ko habang naka-focus sa pag-drive.

“Hindi! Alam ko namang hindi mo sasabihin mamaya! Kaya naman sabihin mo na ngayon. Dahil kapag nagkaproblema kami rin ang tutulong sa iyo,” sabi niya pa. Hindi na ako sumagot dahil totoo naman na sa tuwing may problemang nangyayari ay lagi silang tumutulong umayos noon.

“Fine, but as I said, I will tell you later. I need to do something,” sabi ko pa bago ipinark ang van sa parking lot ng hotel. We’re here.

“Ano na namang ginagawa natin dito?” nagatatakang tanong muli niya sa akin.

Hindi ko na siya sinagot pa at pumasok na ako sa loob suot ang sungglasses ko at leather jacket.

“Good morning, Ma’am,” sabi sa akin ng receptionist.

“Can you check room three hundred two if it’s still available?” sabi ko sa kaniya.

Tumingin siya sa monitor bago muling bumaling sa akin.

“Ma’am the room three hundred two is vacant,” nakangiting sambit niya sa akin. s**t! He already left! Huminga ako ng malalim bago muling nagtanong sa kaniya.

“May I know what the guy’s name?” tanong ko sa kaniya bagay na ipinagtaka niya.

“Ma’am ,sorry but we can't tell the personal information of our customers” sabi niya pa.

“Miss, I’m the girl in room three hundred two. I need to know what his f*****g name, because he stole my key!” sambit ko sa kaniya. Kaya naman pinakalma ako ni Eliz.

“But ma’am that’s our rules here. We can’t tell it,” sabi niya pa.

“How about me? I’m your customer too!” hysterical na sabi ko sa kaniya.

“Ma’am, he left his phone number here. We can contact him as soon as we can,” sagot naman niya s aakin.

“Go ahead, call that asshole now,” naiinis na sabi ko sa kaniya.

“Iyah, calm down! Baka mahalata ka nila! Paano ka nakakasigurado na siya iyon?” sabi ni Eliz habang papalabas kami ng hotel.

Pumasok muna ako ng van bago tinanggal ang sungglasses ko at inihagis iyon kung saan.

“He is that guy!” sigaw ko sa inis.

“That guy? Who?” nagtatakang tanong ni8ya sa akin.

“That f*****g guy who’s take my picture without my permission!” sigaw ko muli dahil naiinis na talaga ako sa ginagawa ng lalaking iyon. Ano bang pinaplano niya?!

“OMG! You mean si gangster boy?” hindi makapaniwalang sambit ni Eliz. Hindi ko na siya sinagot.

“So paano niya nakuha ang susi mo? Bakit magkasama kayo sa kwarto– Iyah, tell me, may nangyari ba sa inyo–”

“SHUT UP!” sigaw ko bago muling pumikit. Dahil kahit sabihin kong wala akong maalala hindi ko maitatanggi na may nangyari nga s amin lalo na at kapwa kami nakahubad nang magising ako kanina.

I hate it! I hate it!

Hindi na muling kumibo pa si Eliz. Dahil sa tagal dumating ng lalaking iyon ay wala akong nagawa kundi ang umuwi na lang sa condo at maghintay ng report galing sa hotel. Pinapahanap ko na rin iyon sa mga tauhan ko. Humanda lang talaga ang lalaking iyon! Hinding-hindi siya makakaligtas sa pagnanakaw niya! Mapatunayan ko lang na may ginawa siya sa akin, idedemanda ko siya nang tuluiyan na siyang mawala sa landas ko!

Fast Foward

I was scrolling on my phone's screen when Elizabeth called my name.

"Iya!" sigaw niya kaya naman tiningnan ko siya ng nagtataka.

"May tawag galing sa hotelz hindi na raw nila ma-contact ang lalaki," sabi ni Eliz kaya naman mas lalong uminit ang ulo. Muli akong bumaling sa cellphone ko at tinawagan ang mga tauhan na inutusan kong hanapin yung lalaking iyon.

“Ma’am wala pa rin po kaming balita tungkol sa kaniya. Pero patuloy pa rin po kaming naghahanap sa kaniya.

“Seriously? He was just a nonsense gangster! Binabayaran ko kayo kaya gawin niyo ng mabuti ang trabaho niyo!” sigaw ko bago ibinato ang cellphone na gamit ko kung saan.

“Iya, calm down. Mahahanap mo rin siya. For sure nagtatago na ang lalaking iyon. Bakit ba hindi mo na lang siya ipadampot sa mga pulis?” tanong niya agad naman akong tumingin sa kaniya.

“Hindi pwede. Paano kung bigla niyang ipakalat ang photos ko?” sabi ko pa dahilan para mapatango siya.

“Bwesit! Bakit ba ang hirap niyang hanapin? Masyado na niya akong in iinis!” sabi ko habang gigil na gigil na nakatingin sa bintana.

“Nakakapagtaka lang at hindi siya mahanap kahit ni isa sa mga inutusan mo. Hindi kaya may tinatago yang lalaking yan kaya hindi agad siya mahanap?” tanong niya pa kaya naman bigla akong napaisip.

Hindi talaga niya ako tatantanan! Mahirap ngayon ang sitwasyon ko dahi hindi ako makagalaw gamit ang kapangyarihan na meron ako. Marami akong kaibigang lawyers at judge., Pero hindi ko iyon magamit ngayon dahil sa pesteng photos na yan!

I’m still luckt dahil wala pang nakakakita ng photos na nakuhanan sa akin. Kaya naman hangga’t maaga ay kailangan ko na siyang mahanap.

“Anong pinaplano mo?” tanong niya. Natahimik ako dahil bigla na lang akong may naisip na plano. Sigurado akong kakagat siya kapag nagawa ko ang planong iyon.

“Hoy, Iyah! Hindi maganda ang kutob ko sa mga ngiti mo,” sabi niya habang kita sa mukha niya ang curiosity.

“ I have a precious plan, and I know that will succeed. That’s the only plan I can think of right now,” sabi ko habang desidido na sa naiisip ko.

Nakatingin lang siya ng tahimik sa akin. Wala na akong ibang maisip. Desperada naa kong mahanp siya! Maski ang susi ng kotse ko hindi ko mahanap kung asan. Malakas ang kutob ko na nasa kaniya ang susi ng kotse ko.

Fast Foward



“Noted, Tita X,” sabi ko sa kaniya.

“Saan ka na naman pupunta?” nakataas ang kilay na tanong niya sa akin habang naka-cross arm.

Tiningnan ko naman siya ng nagtataka. Paano naman niya nasabing aalis ako?

“Ikaw lang mag-isa. So, stop denying. Where the hell are you going?” nakataas pa rin ang kilay na tanong niya.

“My ghad, Tita X. Hindi ako aalis, Im going home,” sabi ko pa habang maarteng inayos ang buhok ko.

“Are you sure?” tanong niya pa kaya naman ngumiti ako sa kaniya.

“Of course! Im sure,” sabi ko pa.

“Sinasabi ko sa iyo ako ang kinakausap ng Mommy mo tungkol sa mga ginagawa mo. Kaya please lang huwag ka nang pasaway, tatanda ako ng maaga sa iyo,” sabi niya pa.,

“Well, pakisabi sa kaniya, I don’t care anymore,” sabi ko pa bago ako lumakad palabas ng studio.

Nakakainis! Ano bang pakialam nila? Puro lang naman business ang inaatupag nila. Mula nang maghiwalay sila at nag-asawa ng iba ay wala na akong pakialam sa kanila.

Nang makapasok ng kotse ay agad akong huminga ng malalim. Nakakainis naman si Tita X! Sinabi ko nang ayokong naririnig ko ang mga ganoong bagay. Kung alam ko lang edi sana hindi na ako pumunta rito. Sana pala si Leane na lang ang inutasan ko.

Nagsimula na akong mag-drive. Yung lumang kotse ang ginamit ko since hindi ko pa nahahanap ang susi ng bago kong kotse. Kabibili ko lang noon last month kaya sobra akong nab-bwesit sa lalaking iyon! Huwag na huwag siyang magpapakita sa akin!

Nagsimula na akong mag-drive pauwi. Wala naman talaga akong balak magala kung saan dahil nga sa nangyari baka maulit na naman.Bigla na lamang nag-ring ang cellphone ko kaya naman napataas ang kilay ko. Unknown number. Hindi ito ang number ni Walter. Mas lalo akong na-curious kaya agad ko iyong sinagot habang nag-drive. Mabuti na lang at wala masyadong sasakyan dahil alas-diyes na ng gabi.

“Hello?” panimula ko habang hinihintay ang pagsagot niya.

“Baby Girl,” sabi ng isang boses ng lalaki kaya naman bigla akong napatigil sa gilid ng daan. Hindi ko alam kung bakit ako kinilabutan sa boses niya.

“Who’s this?” tanong ko habang pilit na pinapakalma ang sarili ko.

“Did you forget me easily?” tanong niya pa habang natawa kaya mas lalong tumaas ang kilay ko sa sinabi niya.

“Pwede ba kung wala kang magaw sa buhay, magbigti ka na lang. Hindi yung idadamay mo pa ako sa pagiging bored mo,” sabi ko sa kaniya. Ibaba ko na sana kaso bigla siyang nagsalita kaya napatigil ako.

“At Manila golf and country club 10:30 pm,” sabi niya bago ibinaba ang tawag. Hindi ko tuloy alam kung pupunta ba ako sa sinasabi niya o didiretso na akong umuwi sa condo. Medyo nagdadalawang isip ako kung dapat ba akong pumunta. Huli na ng ma-realize ko na paliko na ako ng Harvard road.

Huminga ako ng malalim bago seryosong nag-focus sa daan. Medyo kaunti na ang sasakyan kaya mas lalo akong kinabahan. Hinndi ko alamm kung sino ang lalaking iyon pero mukhang may ideya na ako kung sino siya.

Ilang salit lang ay nakarating ako sa gate ng field. Kahit sabihing may ilaw ay madilim pa rin. Medyo kinabahan ako kaya naman ipianrk ko sa gilid ang kotse ko bago ako bumaba. Muli akong sumilip sa loob at laking gulat ko nang makita ko ang guard na papalapit sa akin. Napataas ang kilay ko kaya naman hinintay ko siyang makalabas at lumapit ng tuluyan.

“Good evening, Ma’am. Kayo po ba ang pinapapunta ni Sir?” tanong niya kaya naman mas lalo akong na-curious sa sinabi niya. Hindi ako sumagot at sumunod na lang sa kaniya. I'm still a little nervous. When my cellphone rang, we were about to enter, and I saw Eliz's name.

I hung up it immediately when the guard turned around. s**t! Maybe I'll tell her later. I continued walking until we reached the middle. I was surprised when the guard suddenly left me there.

Suddenly the cold wind blew, which made my chest even more nervous. A few moments later, a man in a black leather jacket suddenly appeared. He was also wearing a black cap while holding a cigarette in his right hand.

“Baby girl…”