SEAN
Rinig na rinig ko ang sunod-sunod na paghingal naming apat dahil sa kinailangan naming ibuhos na lakas para lang mabuksan namin 'yung pinto na 'yun. Ngayon naman ay pare-parehas kaming nakatitig lang sa daanan na natuklasan namin, masyadong madilim doon kaya wala rin naman kaming nakikita kundi purong itim lamang. Halos isang minuto lang din kaming nakapagpahinga kasi hindi kami pwedeng magpatagal dito, hindi pa namin nasisiguro kung ano ang haharapin namin sa oras na pumasok na kami roon. “Ano na ang balak niyo ngayon?” tanong ko sa kanilang tatlo pagkatapos kong bumangon mula sa pagkakaupo ko sa lapag, kusang bumigay na kasi kanina ang mga binti ko, na para bang pinilit lang din ng katawan kong huwag bumigay hangga’t hindi pa namin iyon nabubuksan. “Sinong unang dadaan pababa?” sun
