SEAN
Inalis ko na ang mga kamay ko sa handle ng pinto na iyon tsaka ko humawak sa magkabilang tuhod ko, nakapapagod kahit pa hindi ko iyon pinagpatuloy ng ilang minuto. Hinahabol ko pa ang hininga ko habang nakatitig ako sa pinto na iyon, iniisip ko kung paano namin iyon mabubuksan dahil ito na lang ang huling tyansa namin para matulungan ang kaibigan ko. Kanina pa naghihintay si Amy sa amin at hindi ko alam kung gising pa ba siya sa loob o kung kinakayanan pa ba niya mag-isa roon, kahit naman hindi ay wala siyang magagawa. Nilibot ko ang mga mata ko sa paligid at halos wala na akong makita dahil nangingitim ang aking paningin, mabuti na lang ay maliwanag ang buwan. Nahinto ang mga mata ko sa mga magulang ni Amy at sa isang iglap ay mayroong pumasok na ideya sa aking isipan. “Francine,” a
