Wala siyang balak pumasok ng maaga kinabukasan dahil sa hindi napigilang pag-iyak niya kagabi. Umaasa siyang hindi iyon mapapansin ni Ezekeil, kaya’t alas nueve na siya bumangon para hindi ito makasabay sa pagpasok. Naramdaman niyang may pumasok sa silid niya kanina pero umalis din kaagad.
Pagbangon niya ay narinig niya ang boses ni Ethan na kalaro ng mga katulong. Naulinigan din niya ang maraming taong nag-uusap sa komedor. Hindi siya tumuloy dahil hindi niya kilala ang mga taong nadoon. Lumabas para magpahangin sa hardin. Limang araw na siya sa mansyon pero lahat na yata ng emosyon ay naramdaman niyang muli sa pagkakalapit nila ni Ezekeil. Hindi na rin mabilang kung ilang beses siyang natatangay sa mga halik nito.
Inilapit niyang muli ang sarili sa kapahamakan na magdudulot
