Namilog ang bibig ko nang pasadahan ko siya ng tingin hanggang sa tumigil ang mata ko sa may pang-upo niya—oh lala, ang laman.
“Why are you here?” umangat muli ang tingin ko sa kanya. “Who told you na pumunta ka rito?” shiit! Boses palang malalaman mo na talagang galit.
Napalunok ako at tumayo ng tuwid. “Uh, ano…” napakamot ako ng batok. Ano nga bang ginagawa ko rito—ah, magso-sorry. Nakakita lang ako ng pwet, nawala agad sa isip ko ang sasabihin, bwesit. “I'm sorry.”
Hindi siya umimik at sinapo ang basang buhok mula harap pababa. “Sorry? Sa tingin mo madadala ‘yon sa sorry?” hindi ko alam bakit biglang nangatog ang tuhod ko, siguro dahil sa lamig ng boses niya na para bang punong-puno ng pagbabanta. I don't know, it was giving me a chill. Iyong kaninang tumatagaktagak na pawis ko kakat
