“Is that true?” He asked as he entered the house.
I was just sitting calmly on the sofa, pretending that I am reading something. Hindi na ako tumuloy pa kanina kasi hindi ko siya kayang harapin. I looked up on him and stood up.
“True, what?” Maang-maangan kong sagot at tumayo, as if wala akong may narinig.
Napagdesisyonan ko na maupo na lang dito at hintayin siya makapasok nang pinagtaboyan niya si Olivia. Wala rin ako gana na humarap kay Olivia ngayon dahil hindi ko rin naman alam ang sasabihin ko. Magmaang-maangan na lang ako hanggang sa siya mismo ang magtanong sa akin.
Tinignan niya lang ako mula ulo hanggang paa saka umiling. “Nevermind.”
“Narinig ko kayo ni Olivia,” wika ko na lang nang maging kampante siya. “Hindi ‘yon totoo kung ‘yan ang iniisip mo.”
“Alam ko. I know tha
