"Can you focus on driving?" I asked Stephen. Kasi imbes na sa daan siya mag pokus ay sa akin siya nakatingin. Mukha ba akong daan?
"Sorry I just can't stop looking at your face." Abot langit pa ang ngiti niya habang sinasabi iyon.
Akala niya siguro ay natutuwa ako at kikiligin sa sasabihin niya, e, mas lalo lang naman akong nairita dahil sa kaniyang kaharutan.
Paano kapag na aksidente pa kami sa pagtitig niya sa akin? Baka mapuruhan pa ang mukha ko, 'di ba? Kung gusto niyang mapahamak sa kaharutan niya aba wag niya akong idamay!
Mas lalo lang ako nababadtrip e. I am so pissed with my Dad, baka dito sa Stephen na ito ko maibunton ang lahat ng inis ko. Ang malas niya kapag nag kataon.
Mukhang napansin niyang hindi nagbabago ang ekspresyon ng mukha ko. Akala niya ba nakakakilig mga s
