Chapter 3
1047 Words
Hindi ko alam kung bakit gustong gusto ko dito sa picnic grove na 'to, maybe it's because of the ambiance? Sobrang relaxing kasi dito, kaya nakaka-inspire.
I took out my sketch pad from my bag and I started to draw. I'm a secret artist, hindi alam ng pamilya ko na I'm into arts, kasi narinig kong sabi ni mama dati na ang mga artist daw walang matinong magiging hanap buhay buti na nga lang daw walang nahilig saming magkapatid sa arts so, every time I draw, sinasadya kong papangitin para hindi madisappoint si mama na may anak syang artist.
Pero at times like this, di ko mapigil ang kamay ko to make a sketch, ang ganda kasi talaga ng view.
Nangangalahati na ako sa drawing ko ng may maramdaman akong may tumabi sakin kaya naman automatic kong naisara ang sketch pad ko. Baka holdaper pa yung tumabi sakin at may hawak na kutsilyo kaya dahan dahan ko syang nilingon.
"Boo!"
"Ay! punyeta naman eh!" sigaw ko, tangna, akala ko kung sinong animal to!
"Hahhahahaaha! You should have seen yourself! It's priceless! Hahhahaha!" tuwang tuwang sabi nya habang ako muntik ng tumumba.
"Animal ka! Ano na namang ginagawa mo dito?!" singhal ko sa kanya
"Lagi mo na lang tinatanong kung anong ginagawa ko, gusto mo akong maging textmate no?" nang aasar nyang sabi
"Tungunu! Ang tigas ng muka mo, cellphone nga ayoko textmate pa? Letse! Lumayas ka nga sa harap ko, istorbo ka!" sabi ko habang itinatago ko ang sketch pad ko.
"Kung ako sayo hindi ko na itatago yan, kanina ko pa nakita yang ginagawa mo" sabi nya
"Ano naman kung nakita mo? Pwede ba lumayas layas ka dito, you're ruining the view!"
"Ang ganda kaya nung ginagawa mo para itago lang and I'm not ruining the view hindi mo ba nakikitang I'm adding attractiveness on this place by just merely sitting here?" makapal na muka nyang sabi.
Nasa lahi ba talaga nila yung di mauubusan ng hangin sa katawan? Narinig ko na rin kasing makipag-usap yung isa pa nilang kapatid kay ate at Lily, parang Dior ata pangalan nun, sobrang proud din yun sa muka nya pero mas malupet nga lang tong kapatid nilang to, mahihiya si Yolanda sa hanging taglay nito.
"Ano bang problema mo at nandito ka?" naiinis kong tanong,
"Kailangan ba may problema lang ang pumupunta dito? Di ba pwedeng tumingin ng magandang view?" sabi nya sakin while staring at my face.
"Tss, bahala ka na nga jan!" dabog ko bago tumayo, taena, gusto ko ng tahimik na lugar pero may asungot naman dito, san kaya ako pupunta? punta na lang kaya ako sa sementeryo? I'm sure tahimik dun.
"Wait!" habol nya sakin
"Ano na naman ba?!" naiinis na ako sa kanya
"Bakit ba parang ang napaka anti-social mo? Wala kang cellphone, wala ka ring IG or twitter pati sss kahit friendster man lang! Tapos gusto mo lagi mag isa, ano bang problema mo?" parang naguguluhang tanong nya sakin
Pano nito nalaman na walang akong sss, twitter pati IG? Wait, ini-stalk nya ako?
"Dean ang pangalan mo di ba?" I asked, tumango naman sya. " Wala kang pake okay? You are just my sister's boyfriend's brother, don't act like someone who really cares and if you're doing that to make me say that I know where my sister is, well sorry to disappoint you pero hindi ko alam kung nasaan sya kaya tantanan mo na ako plus don't act like a damn stalker, you're creepy!" naiinis kong sabi.
"hoy! di mo ako stalker! At mas lalong di mo ako admirer!" sigaw nya sakin
"Okay fine, you're not a stalker nor an admirer. Pero paano mo nalaman na wala akong mga social networking sites?" I asked quizzically
"Ahm, I have my ways?" he said like a child caught while stealing cookies, k, aaminin ko, ang cute nya sa bandang yun pero di ko yun sasabihin sa kanya!
"You have your ways huh? Eh bakit mo pa inalam yung mga yun? Wait, are trying to find those para makakita ng clues kung nasaan si Jim?"
"Yun nga! Tama, ang talino mo pala!" sabi nya na parang nasagot na ang problema nya
"May napala ka?"
"Oo naman, nalaman ko na may blogs ka and it includes your drawings and paintings" natigilan ako sa sinabi nya. Paano nya nakita yun?
"What the? Bakit pati yun? Alam mo bang sobrang nakakainis ka na?!" s**t! Paano to kapag nalaman ni mama? Ilang beses ko ba syang kailangang idisappoint?
"Big deal sayo yun? Bakit naman? Dapat nga maging proud ka dahil ang gaganda ng mga nandon eh. Pero napansin ko lang, walang paintings na nakasabit sa bahay nyo-"
"Shut up!" sigaw ko "Eto tatandaan mo, kapag nalaman ng pamilya ko yung tungkol dun bubugbugin kita at isasabit sa flagpole ng school namin tapos sasabitan kita ng placard na may nakasulat na wag tutularan! Peste!" inis na inis na talaga ako
"Hindi alam ng pamilya mo yang talent mo? Ibig sabihin ako pa lang ang may alam nyan?" parang masaya nya pang sabi. Bakit ba may mga taong ganito? Yung parang ipinanganak para bigyan ka ng stress at wrinkles, gosh, I am just 17 years old but I feel na tumatanda ako ng 5 years every time I talk to this man!
"Huy, tell me! Ako pa lang ba may alam nun?"
I just raised my middle finger as an answer, ang daldal nya kasi para sa isang lalaki.
Nginisihan naman nya ako tapos he enclosed his hands on mine para bumaba yung daliri ko.
"Wag mong gagawin ulit yun, I might think that you wanted me to f**k you, I won't mind doing it with you" he huskily said to me
Nginisihan ko na lang sya "Knew it, I found another f**k boy, I have enough share of your type already and may I add that your type is what I considered the most boring one" I said.
"Don't act like a w***e who already experienced different kinds of men, you look too boyish for that" sagot nya habang nakakunot ang noo. Hinila ko naman ang kamay ko na hawak pa rin nya bago sya nginitian.
"Looks can be deceiving darling" I answered then winked at him bago tuluyang umalis. Pota, anong ginawa ko? parang di ako yun ah! s**t!
- Writer
