Costiño Series 1: The Brother's Property

Simula Life is crazy. Yan ang principles ko sa buhay, I always said to myself that life is a big mess and complicated. Marami tayong susuunging mga pagsubok, maraming kasalanan ang magaganap. Nung isinilang ako ni Nicoreño at Glendale, ang aking mga magulang ay sobrang saya ng naidulot nito sa kanila. Lumaki sa kamay ng aking kapatid. Halos sa tanang pag-aaral ko ay hawak ako sa kamay ng aking kuya, halos ikadena niya ako para lang di makawala. He doesn't want me to have a boyfriend. He doesn't want me to be happy by someone else. He doesn't want me to see a new world. Kinulong niya ako sa kanyang buhay, kinulong niya ako sa kanya. I've been chained with him for so long. Masaya ang ako noong una kasi kapatid ko siya, syempre may malasakit siya sa akin pero unti unti ay nagbabago, unti unti ay naging marahas siya. "Madriana Creme Laruya, are you ready? Any moment you'll be in the midst, smiling in the front and sharing your thoughts." Ani Godofredo Masayang tumango ako sa kanya tsaka huminga ng malalim. I've been working for this, I've been practicing this just to make it perfect kaya alam ko na hindi ako papalya ngayon. "You sure? Now...can you give me my favorite smile?" Wika ni Godofredo. I gave him my most beautiful smile that he loves. Sa mga lumipas na panahon, tanging naging kasama ko sa buhay ay ang lalaking nasa harap ko ngayon. He changed me, from being a dramatic wife to fierce woman. I never thought that I could get up easily, akala ko milyon milyong taon pa ang hihintayin kong malagas bago ako makabangon. Mabuti nalang ay may isang Clifford Godofredo Lacamba ang nasa tabi ko para tulungan ako. Today is the opening of my 10th branch company. The most mysterious clothing company, the Laruya's Clothing House. My parents legally give this company to me. Akala ko ay babagsak ito kung ako na ang mamahala pero dahil sa Diyos ay mas lalo pang lumago ang negosyo namin, negosyo ko. Naging successful ang opening ng branch ko, kaya nag celebrate kami ni Godofredo sa isang exclusive and elite bar, The Cost Bar. Naging usap usapan sa buong pilipinas ang The Cost Bar, naging successful ito sa loob ng pitong taon sa mundo. The owner of the said bar was no where to be found, it's private. The identification of the owner is so much private kaya kahit sino ay hindi alam kung sino nga ba ang tao sa likod ng bar na ito. Well I might say that the ambiance of this bar was so good. People here is liberated, when you get inside, make sure you are ready. Iba itong The Cost Bar sa mga bar na napuntahan ko na. This one is very different. Pagkapasok mo palang ay makikita mo na ang mga tao na sobrang baliw sa alak, baliw sa s*x, baliw sa halik at higit sa lahat baliw sa droga. Dahil legal ang bar na ito kaya hindi pinapatigil ng gobyerno. Ang sabi sa akin ni CG, ay hanggang ikatlong palapag daw itong bar. Unang palapag ay tinatawag daw nilang Gathering area, dito daw muna nagkakakilala ang mga tao. Pangalawang palapag ay Alcohol area na kung saan ang mga tao ay dito umiinom at maglalasing. And lastly, the third level was called as Heaven. Ang palapag kung saan ang mga tao ay nagsi-s*x. Alot of rooms are present above kaya kasama lang daw talaga ang kulang. "This is what I'm talking to you. I love the ambiance here MC, so much pleasuring." Ani CG. Napalingon ako sa kanya nang magsalita siya, nasa b****a pa lang kami ng pinto. Pormal naman ang mga emplayado dito, as what I see. Ang mga waiter ay nakasuot ng tama at may id pa silang nakasulat ng waiter. Ganun din sa mga babaeng bayaran, may suot silang id na ang nakalagay ay Hostess. At least may pagkakakilanlan sa kanila. "Yeah, andito pa ngalang tayo sa pinto ay maganda na. Maluwag ang space nila at hindi nagdidikit-dikit ang mga tao sa dance floor." Sagot ko. Napangisi lang siya at nagpatuloy na kami sa pagpasok. Nakahanap kami ng bakante na lamesa, pang dalawahan lang kaya agad naming inupuan ni CG. "Order lang ako ng drinks natin MC, wait me here." Ani CG. Agad siyang nawala sa paningin ko dahil sa dami ng tao. Nilibot ko ang paningin sa kalooban ng bar na ito, wala akong ibang masabi, hindi mo talaga mabibigyan ng mantsa ang bar na ito. I took my phone just to see if there's text from my him. None! Tulog na yata siya, mabuti at hindi na nangulit pa sa akin. Parang may naramdaman akong nakatitig sa akin, nung una binalewa ko lang dahil baka mga kalalakihan lang na interesado sa akin. Pagkatapos kong ipasok sa bag ang phone ay tinaas ko na ang paningin na sana ay hindi ko nalang ginawa. Halos mawalan ako ng hininga sa katawan sa mga nakikita, nakabukas ang bibig ko dahil sa sobrang gulat. Lahat na yata ng balahibo sa katawan ko ay nagsitayuan sa klase na ibinibigay niyang titig sa akin. It's him. Dangerously sitting in front of me, his fierce cold death glare bore to me. His jawline ruthlessly clenched calling for the attention. Naka dikwatro pa ang kanyang binti na sumisigaw ng kapangyarihan. Halos hindi ako makagalaw sa nasasaksihan, my half body become paralyzed. Nanginginig ang buong katawan ko, half of me was paralyzed and half of me was shocked. In the long eight years, ngayon lang kami nagkita, for the long eight years ngayon ko lang ulit nasilayan ang mapanganib niyang mukha. Handsome yet demonic. Mas lalo akong nanginig ng makita ang ngisi niya, malamig ang mata'y nakatuon sa akin. He never take his glare at me, he never let his cold death eyes away from me. Nanginginig na tumayo ako sa upuan at mabilis na tumalikod para tumakbo at makaalis sa lugar na ito ngunit pagharap ko sa likod ay mga nakaitim na lalaki ang nakaharang. Tatlong hilera sila, at hinaharangan nila ang daan palabas ng bar na ito. Halos mahimatay ako sa dami ng nakaitim na kalalakihan. Ramdam ko parin ang takot at nginig sa katawan. "T-tumabi nga kayo, let me out of this." Matapang ko paring sabi. Kahit takot, kahit nanginginig, kahit nauutal ay pinakita ko parin sa kanila ang lakas ko. Na hindi ako takot sa kanila, taliwas sa katotohanan. Hindi sila gumalaw, hindi ko alam kung saan sila nakatitig dahil may mga suot silang salamin. "Don't move. You'll not get out of this bar alive, I will make sure of that." Bulong niya sa akin. Halos matumba ako ng maramdaman ang kamay niyang pumulupot sa baywang ko. Napatulala ako sa pagkakadikit ng kamay niya sa tiyan ko. Pero bumalik ako sa katinuan ng maramdamang malamig na bakal ang kumulong sa palapulsuhan ko. Isang posas ang nakalagay sa isang kamay ko at ang isang posas naman ay nasa isang kamay niya. He locked me through this shackles. His dominating punishment. Hinarap niya ako sa kanya kaya tumagpo ang mga mata namin. Nasa baywang ko parin ang kamay niya at nakaposas parin kami. Alam kong nakita niya ang takot sa mata ko kaya napangisi lang siya. "How are you Mrs. Costiño? Feeling well?" Malamig niyang sabi. Hindi ako makapagsalita dahil sa takot na nararamdaman ko ngayon. Hindi ko alam kung bakit hindi ako makalaban, maipluwensiya rin ako pero iba ang nasa harap ko. Nabalik ako sa sarili ng maramdaman ang labi niya na lumapat sa akin. It's an angry kiss, a demonic kiss. Nagpumiglas ako dahil sa hindi na ako makahinga dulot ng ginagawa niyang paglamon sa labi ko. Hindi niya binitawan ang labi hanggang hindi ko nalalasahan ang dugo nito. I saw my blood on his lips, dinilapan niya iyon tsaka ngumisi sa akin. Tatakbo na sana ako ng maalala na nakaposas ang kamay ko sa kanya. Damn this shackles. "Get out boys. Let me handle this, anyway meet my wife everyone." Ani Kershone. Tumango lamang ang mga lalaki na nakaitim tsaka umalis na. Naglakad si Kershone kaya nadala ako, gustong gusto kong magsalita pero walang lumalabas sa bibig ko. I'm too occupied of shocked and scared. Mas lalo siyang tumangkad, mas lalong nadepina ang ganda ng katawan niya. Mas lalong lumabas ang lalaking-lalaking anyo niya. Everyone people we walk pass is looking for his obsession and ruthless face. Nakasunod lang ako sa kanya at hindi nagsasalita, sumakay kami sa isang elevator. He click the number third then slowly putting up. Nakatitig siya sa akin, I can see it through my peripheral vision. Hinila niya ako palapit sa kanya pero dahil hindi ako gumalaw kaya nilakasan niya ang paghila, huli na nang mapagtanto ko na nakakulong na ako pagitan ng braso niya. His serious eyes looking to me darkly. Nanginig ako sa ginawa niya. Unti unti niyang nilapit ang mukha sa akin, unti unti sa paglapat ng labi niya sa labi ko. Karaniwan sa mga babae na nasa sitwasyon ko ay sumisigaw, nag iingay, umiiyak pero ako hindi. Hindi mo kakayanin sumigaw dahil sa nakakamatay na titig niya, hindi mo kakayanin dahil sa demonyo niyang anyo. Hindi ako gumalaw, hinayaan ko siyang sakupin ang labi ko. I just let him kissing me, I just let him. Mas pinalalim niya ang halikan namin, I can feel his teeth fighting to mine, he eat my tongue, akala ko mapuputol na ang dila ko dahil sa pagkain niya. Bumitaw siya sa halik at tinitigan ako ng seryoso. Mata sa mata! Hindi ako makatingin sa kanya ng deretso, baka matunaw lang ako. I don't want to see his face, I don't want to be infected in his virus. If I should need to wear or even use a blind fold then I'll go, nakaka hypnotized ang mata niya. He's like in a Bird Box, once you see you'll death. Don't lose your sight. You'll get hypnotized by his eyes. Kaya hanggat maaari ay iwasan mong makita ang mga tama niyang delikado. "It's very long eight years sweetheart. It's f*****g very long eight years, taste my dominating punishment when we get there. Taste my anger." Malamig niyang sabi. Fourteen years earlier was a damned unfair to me. He is ridiculous. Maraming bawal, maraming mali, maraming hindi. Pagdating sa kanya ay dapat masusunod. Pagdating sa lahat ay siya ang masusunod. At first, I am blessed because I have this kind of brother whom so very concerned to me but lately it's get irritated to me. His annoyance is so damned crazy. "Ano ba kuya huh?Why you control me huh?bakit mo ako palaging inalalayo sa lahat ng manliligaw ko...you act like my boyfriend, rinding rindi na ako sayo kuya.." Inis kong sabi. Palagi kaming nag aaway dahil sa mga suitors ko, kesyo makipag date ay mag aral daw ng mabuti. I've become left behind with those girls who are free to do their wants. Napag iwanan ako dahil sa kahigpitan at kalupitan niya. "Yeah, as if may magagawa ka...hindi ako papayag na mapupunta ka lang sa iba, I would not let them to hurt my baby.." Ani Kershone. He's acting so weird, he's acting like a faithful and loving husband who caught his wife flirting for other. Sobrang seloso, madaling magalit. "Hindi na ako bata kuya parang awa mo na, just let me handle my life hindi yung ikaw ang magdedesisyon sa lahat.." Frustrated in my voice present. Even my decision, he's the one who'll handle it. All about me, he handled. "Hindi ako papayag, ako at ako lang ang nagmamay-ari sayo...just me" Malamig niyang sabi. He always says that he owns me, that my life was made by him. That I should owe him. I'm his that I never know. "Hindi ako bagay na aangkinin mo kuya, paano kung mag asawa ako huh..." Inis kong wika. Paano kung mag-asawa ako, anong mangyayari sa kanya? Titira sa amin? Sa akin? I'm afraid of the thought. "Hindi ka mag aasawa, unless ako ang magiging asawa mo...akin ka lang, akin ka ng pinanganak ka, akin ka nang nagkamuwang sa mundo kaya akin ka hanggang gumuho man ito." Wika niya. That's his ruthlessness, his obsession, his possession, his possessiveness. Fourteen years earlier my life was a mess, but fourteen years later my life becoming more worst. You cannot escape from the sin but you cannot escape from his rage. Because once you become his property, expect the most worsen ever in life. -- Alexxtott