Kabanata 2
634 Words
Kabanata 2
Being have a Possessive brother is not just easy. He's always protective in terms of yourself. Pero alam ko na kaya lang ganyan si kuya sakin dahil nag iisang babae lang ako sa pamilya namin. It's hard to stand up being the only girl in your family. Ang taas ng expectations nila sayo. There's no room for failure pero buti nalang may kuya akong palaging nakaalalay sa mga downs and ups ko. He is really a big help to me.
Nakahiga ako sa binti ni kuya at siya naman ay ganagaloggog ang ulo ko. Nakakatawa lang ang itsura niya dahil hirap na hirap siya sa paghahanap ng kuto ko daw hahaha. Ang epic ng mukha niya, yung labi niya naka nguso na para bang gigil na gigil siya sa pagpatay.
"Your hair is really has a good smell baby…" Ani kuya. Habang sinusuklay na ang buhok ko...
"Yeah my dear brother, I don't use local shampoos you know.." Sagot ko habang hinihintay na matapos siya sa pag susuklay. Nakaugalian na ni kuya na siya daw ang mag aayos ng buhok ko. Sa pagsusuklay, hanggang sa pag aayos ng buhok ko. At ang ayaw niya sa lahat ay ang magpapa salon ako. Siya na nga naggugupit ng buhok ko pag mahaba na. He's really working his being brother to me.
"Yeah, syempre ako nag go-grocery ng mga gamit mo." Sagot niya. And yes siya rin namimili ng mga gamit ko. From my undergarments to my dresses. And things to use my face, siya lahat bumibili ng lahat sakin. It may weird to others but for me, it's some kind of sweet brother...
"Haha like yeah…halos lahat ng sakin ay sayo na." Pilosopo kong sabi kay kuya. Paano ba naman kasi, pati toothbrush ko gumagamit siya. Kung ano ang ginagamit ko ginagamit niya rin.
"Because I'm kinda addicted…baby," Husky niyang bulong sa tenga ko. Damn his voice, it give shriver down to my body...
"You always addicted in every part on me..." Ganti ko sa kanya.
"Tsk wala ka namang magagawa dun ehh baby.." Sagot niya. He smirked.
"Hmm paano kuya kung mag asawa na ako, magiging ganto ka parin ba sakin?" Biglaan kong tanong sa kanya. Naramdaman kong nanigas si kuya sa tanong ko. Yumakap siya sa likod ko ng mahigpit.
"Yes baby, dahil ako rin naman makakasama mo sa buong buhay mo. You don't need to worry because it is only me not anyone.." Seryoso niyang sagot na ikinagulat ko. Damn his authoritative voice… damn his possessiveness. Damn him so much.
"Kuya naman ehh, darating ang oras na mag kaka-girlfriend ka at mag aasawa kaya dapat ako rin ganun.." Naka pout kong tanong ulit. Ano? Siya lang pwede magka asawa at ako hindi tsk..Damn you baby.
"Hindi ka nga mag-aasawa ng iba eh. Ako, ako ang magiging karamay mo sa hirap at ginhawa. Ako lang ang magiging kasama mo sa pagtanda. Ako lang Creme, just only me.. Ako at ikaw magkasamang tumanda." Seryoso na talaga niyang sabi, humigpit ang yakap niya sa akin at ibinaon niya ang mukha sa leeg ko.
"Aww kuya it's hurt.." Nakasimangot kong sigaw sa kanya. Paano ba naman kinagat niya leeg ko, ang sakit kaya ng kagat niya…
"Haha that is my mark baby. Ako lang at ako lang. Walang iba, walang sino at walang sila dahil si Maliño Kershone lang. Just only me… baby," His baritone tone that makes my body stiffined.
Damn his sense, sobrang nakaka panginig ng katawan ko. Damn his smell, nalalasing ako sa bango niya. Damn him for making me special.
His perfectly perfect at sigurado akong masasaktan ako kapag dumating ang oras na magkapamilya na siya. It kills me a lot. Damn you Maliño Kershone… Ako rin, I want you to be with me when I get old. Kasama kang tumanda…baby.
Pero hindi pwede at hindi kailanman magiging pwede… and that's the saddest reality.
- Writer
