“Senpai~ Senpai~ Let’s play, senpai~.”
Napapailing na lang ako habang naglalakad sa may hallway ng school. Pagkarating na pagkarating ko ay bumungad sa akin ang energetic na si Marui. Walang tigil siya sa pagkanta ng ‘Senpai~ Senpai~ Let’s play, senpai~’ na halos nakakarindi na. Kahit na ang tinis ng boses niya kapag sumisigaw, sobrang hinhin naman nito kapag nakanta siya. Bakit pati boses niya ang cute? Kahit boses niya ay pang-anime character din. No doubt, made in Japan talaga ang babaeng ‘to.
Humarap ako sa kanya at nagpamewang. Hanggang saan ba niya ako susundan? Ilang minuto na lang ay magsisimula na ang klase ko pero panay pa rin ang sunod niya. Sa pagkakaalam ko, kanina pa tapos ang klase niya. Iba kasi ang schedule ng Seniors sa mga Juniors. Kaming mga Seniors ay tanghali nagsis
