Rebirth Of Gifflet

Chapter 35

"They are here," she informed me. Marahan akong tumango sa kanya at tumayo mula sa sofang kinauupuan ko.

"Let's meet them outside?"

Tango lang ang tugon niya roon at nauna nang naglakad sa'kin. I followed her and my eyes on her sexy ass.

Bigla tuloy akong nasunog, tingin pa lang sa pwet niya tinitigasan na ako. Hindi ko makalimutan ang itsura niya kapag nakatuwad siya habang binabayo ko mula sa likod.

Sa katititig ko sa pwet niya, hindi ko namalayan na binuksan na pala niya ang gate. Kahit ayaw ko man ay kinailangan kong tanggalin ang tingin sa pwet niya para makita ang mga taong kaharap namin.

"Oh my! My princess!" magiliw na tawag ng ina niya at walang sabing hinila si Adrienne para sa mahigpit na yakap.

Para akong binuhusan ng napakapamig na tubig nang makita ang ina at ama ni Adrienne. Hindi ko maigalaw ang buong katawan ko at hindi ko magawang magsalita sa nakikita.

Nakatitig sa'kin ang ama niya ng malamig na gaya ko ay sa kanya rin nakatitig. Those dark brown eyes and the features of his face. Kilalang-kilala ko siya.

Dahan-dahan kong nilipat ang tingin sa ina niya at nakitang palipat-lipat ang tingin sa amin ng asawa niya. Parang may kung anong bumara sa lalamunan ko at hindi ako makapagsalita.

Kahit may katandaan na ay kilalang-kilala ko pa rin sila. Hindi ko maiwas ang tingin sa kanilang dalawa na tila nagtataka na sa klase ng pagkakatitig ko.

Gano'n din si Adrienne na hinawakan ang braso ko. "What's wrong?"

Unti-unti akong napatingin sa kanya at tumitig ng malalim sa mga mata niya. Kaya pala napakapamilyar niya.

Matagal akong tumitig sa mga mata niyang gustong-gusto kong tignan. Gaya sa ama niya ay dark brown ang mga mata niya.

Nagtitigan kami ng ilang minuto na hindi ko na namalayan na nalulunod na pala ako sa mga mata niya.

His father cleared his throat that caught my attention. Napaiwas ako ng tingin at tumingala. Mariin kong pinikit ang mga mata ko bago ibinalik sa kanila.

Now I know.

Matamis akong ngumiti sa kanila. Kahit hindi ko man aminin, totoo ang ngiting pinapakita ko sa kanila.

"How are you, mom, dad?" Nagkatinginan silang dalawa na para bang naninibago sa'kin.

Matangkad ang ama ni Adrienne at magkasingtangkad kaming dalawa. Matipuno ang katawan kahit kita ang katandaan sa kanya.

Siya ang unang lalaking hinangaan ko noon. I couldn't even do that to my father, sa iba pa kaya.

"What act again is this, Gifflet?" mataray at seryosong tanong ni tita Channy. Hindi ko sila masisisi kung masama ang tingin nila sa'kin.

Dahil ang alam nila ang lalaking iyon pa rin ang nasa loob ng katawang ito. "Wala naman, tita. Hindi ba kayo papasok? Diyan na lang kayo sa labas?"

Nagagalak ako sa loob-loob ko. Ramdam ko iyon.

Nakatitig lang sa'kin si Tito Ellis. Mukhang inoobserbahan ang bawat kilos ko.

Tumingin ako kay Adrienne na nagpipigil tawa. She acted innocent when I looked at her.

"Whatever. Tara na nga, Ellis," mataray na sabi ni Tita at hinila ang asawa para maunang pumasok ng bahay.

Natatawa ako sa side na ganito ni Tita. Dahil ba ngayon ko lang nakita ang ibang side niya? Siguro nga.

"I can't believe you. Tinarayan ka tuloy ni Mom," himagikhik siya habang hawak ako sa braso.

Naiiling na lang ako. Sinara ko ang gate bago kami sumunod sa loob.

Naabutan namin silang tumitingin-tingin sa paligid na parang iniinspeksyunan ang buong bahay. Kamukhang-kamukha ni Tita Channy si Adrienne.

'Yung inosenteng mukha niyang nakuha sa mommy niya tapos 'yung tangkad na nakuha niya sa ama niya. They really treat Adrienne a princess tapos inaalipin lang siya ng lalaking iyon.

"Himala at malinis ang buong bahay. Ikaw ba ang naglinis, Adrienne?" sarkastikong tanong ni Tita na may halong galit doon.

Umiling ako dahil ang sama na rin ng tingin sa'kin ng Daddy niya. Para bang kinakatay ako ng mga mata nila sa paraan ng titig nila sa'kin.

"No. We did it together since she wants to help. She's my queen after all," taos puso kong tugon. I can feel my sincerity inside me, I mean it.

Tita acted like she's about to vomit. Hindi pa rin mawala-wala ang masama nilang tingin sa'kin. I can't blame them though.

"Did you cook?" walang emosyong tanong ng Daddy ng asawa ko. I nodded a little. "Hindi mo ba kami aayain munang kumain?"

"Nagluto po kami, Dad," si Adrienne na ang sumagot. I wrapped my arm around her waist thag caught her parents attention.

Kita ko kung paano tumalas ang tingin ng ama niya roon at kung paano naningkit ang mga mata ng ina niya sa kamay kong nakapulupot sa baywang niya.

"You know how to cook?" taas ang kilay ni Tito Ellis nang magtanong muli. He wrapped his arm around his wife's waist too. Hindi ko tuloy mapigilang ngumisi. Gaya-gaya, aren't we?

"Yes, Dad. He's actually good at it!" parang batang sabik na sagot muli ni Adrienne. Nalipat sa kanya ang tingin ng ama na naniningkit na sa kanya.

"I'm not asking you, Yen," iyon ang saad ng ama sa kanya. Tumango-tango lang si Adrienne na parang hindi naapektuhan sa ama.

"Whatever. Kain na tayo," mataray namang singit ni Tita Channy. Noon lang siya ang nag-aaya sa aming kumain.

"Sure. Sa kusina tayo." I pulled Adrienne's waist to walk with me na hindi naman umangal. Nilagpasan namin ang parents niya na ramdam kong na sa'kin ang mga mata.

I can feel their confusion. Nagtataka sila kung bakit parang nagbago ako bigla panigurado. Kaya kung makatitig sila sa'kin walang hanggan.

Hindi man lang sila makatitig kay Adrienne sa katititig sa akin. "Papainit ko lang 'yung ulam."

Binitawan ko muna ang baywang ni Adrienne para kunin sa ref ang mga niluto namin para ipainit. Siya naman ay ang kanin at mga platito ang hinanda niya.

"I heard you're working again, anak. I'm so proud!" rinig kong mahinang tili ni Tita. Lumingon ako saglit para makita sila at naabutan kong yakap-yakap na naman niya si Adrienne.

Even her Dad, nayakap din sa kanya habang hinahalikan ang ulo niya. "Pinagmamalaki ka namin, anak. You're really good of what you're doing."

"Siyempre, ako nag-aalaga diyan, e." Napatingin silang tatlo sa'kin at ngisi lang ang pinakita ko sa kanila.

Nangingiti lang si Adrienne habang ang tatalas ng tingin sa'kin ng mga magulang niya. "Anong klaseng alaga ba? Baka ginagawa mong alagang aso."

Tito Ellis's jaw clenched and his eyes sharpened. Kita ko ring nagtagis ang bagang ni Tita. I can't blame them kung ganyan ang tingin nila sa'kin.

Nawala ang ngisi ko at napalitan ng pagkaseryoso. "No. She's my queen and I'm willing to be her slave to serve her the way she deserves."

Kumalma ang mukha ni Tita at nag-iwas namam ng tingin si Tito. Nang dumaan ang tingin ko kay Adrienne, nakita kong papaiyak na siya.

Napangiti tuloy na naman ako. Ang iyakin talaga ng baby ko.

"Come her, my queen."

Tahimik kaming kumakain at ang tunog lang ng mga kubyertos ang naririnig. Nakakabingi rin pala kapag sobrang tahimik.

I never felt it before. Dahil kahit sobrang tahimik ng paligid ko, hindi ko naranasang mabingi sa kayahimikan.

Maraming bumabagabag sa'kin, marami akong iniisip at minsan ay dahil overthinking. Parang naging hobby ko na rin iyon noon dahil lagi ako mag-isa. Kahit pa may girlfriend at bestfriend ako, hindi ko feel iyon.

Unlike now, it's peaceful and I like the feeling of it. I wish I'll stay like this forever with them, her.

May mga kaibigang mapagkakatiwalaan at may asawang mamahalin ko. She's the greatest of all. Baka nga hindi ko na siya kaya pang pakawalan. She can be a distraction to my plan that I have to place it.

Hindi dapat ako madistract. Gusto kong iparamdam din sa kanila ang hirap ko noon, ang pagdudusa ko.

Hindi naman mangyayari ang lahat ng ito kapag binigyan ako ng sapat na atensyon at pagmamahal ng mga magulang ko. Naghanap tuloy ako ng mga taong makakagawa nu'n pero sa maling tao pa.

"Buti at pinayagan ka ng asawa mong magtrabaho, anak?" biglang natanong ng mommy ni Adrienne na parang pinaparinggan pa ako. Napaangat ako ng tingin sa kanila.

Tumagal ang tingin ko kay Adrienne para hintayin ang magiging sagot niya. Magaan ang tingin ko sa kanya na hinihikayat siyang sumagot ng totoo.

"Yes, mom. Pinayagan naman niya ako." Ngumiti siya sa'kin ng matamis na ikinalitaw na naman ng malalalim niyang mga biloy sa pisngi.

Nakatitig sa'kin ang daddy niya na parang tinitimbang ang ekspresyon ko habang naniningkit ang tingin sa'kin ng asawa niya.

"Nilason ka ba niya, Adrienne? Umamin ka nga."

"Hindi, mom," agad na tanggi ni Adrienne. I was smiling ear to ear, so proud of Adrienne. Wala lang, it's unreasonable but bakit ba?

Hindi nagsalita and daddy ni Adrienne at ang asawa lang niya ang panay salita pero kahit gano'n man ay alam kong may gusto siyang sabihin sa'kin. He's observing and I can see that. Sa klase ng tingin niya na gaya ni Ley pero ang pinagkaiba lang ay bulgaran ang sa kanya, kay Ley ay pasikreto kaya hindi mo namamalayan, binabasa ka na pala niya.

"Siguraduhin mo lang, Whitlock. Sa oras na may nangyari sa anak ko, gigilitan ko ang leeg mo." Tango lang ang naisagot ko sa mommy ni Adrienne.

"I heard about your deal with your father." Tito Ellis cleared his throat. What he said, made me serious. Nawala lahat ng emosyon ko sa mukha.

Natahimik ang dalawang babae at tumitig lang sa aming dalawa. "About the hospital he desperately wants," dugtong ko sa sinabi niya.

"How dare you to pass my hospital to your brother," sabi niya sa kalmadong tinig pero may pagkadelikado iyon.

"Hindi po ako pumayag. I rejected it," seryoso kong tugon.

"Sure you did," he said sarcastically. "Kung hindi ko pa kinausap ang tatay mo baka naipasa mo na ang ospital sa kapatid mo."

Binalot kami ng madilim na awra dahil sa kaseryosohan naming dalawa. Adrienne felt it kaya hinawakan niya ang hita ko. Hindi ko siya pinansin.

"Maybe I agreed before but f**k the connections. I don't need it anyways."

Nagtitigan kami at nagtimbangan ng tingin. Binabasa niya ako kung seryoso ba ako o hindi.

I didn't back down at nilabanan ang tingin niya. Kung iba siguro ang tinitignan niya, mag-iiwas na ng tingin because of too much intimidation.

His intimidating eyes will scare everyone but drop me out. Hindi niya ako maiintimida.

"I'll talk to you later," sambit niya pagkatapos ng ilang minutong pagtititigan.

"Dad," angal ni Adrienne. I took her hand on my thigh and smiled at her.

"It's okay, Adrienne. Gusto ko ring kausapin si Tito."

The conversation continued without Tito Ellis talking. Puro si Adrienne at ang Mommy niya ang nag-uusap tungkol sa mga walang kwenta bagay sa tingin ko.

Her mom keeps talking about expensive brands and so on. Kung ano-ano ang mga nasasabi niya. Like perfumes, bags, sandals ang dresses. May mga brand siyang sinasabi na pangalan pa lang mahal na.

Sa tuwing dadaam ang tingin niya sa'kin, tatalas ang mata niya. Pati sa tuwing nagsasalita ako, sinisingitan niya at inaagaw ang atensyon ni Adrienne sa'kin.

Nagkibit balikat na lang ako. No big deal. Naiintindihan ko sila kung bakit ganyan ang trato nila sa'kin.

Kung ako rin siguro ang ama, hindi ko hahayaang maapi lang ang anak ko. Baka mabugbog ko pa ang lalaki. Prinsesa ko tapos itatrato nila ng gano'n?

Kaya naiintindihan ko ang galit nila sa'kin. Not literally to me but the body's owner. Ako tuloy ang sasalo sa galit ng mga taong inapakan niya.

"Come her, anak. May ipapakita ako sa'yo." Hinila siya ng Mommy niya at umupo sila sa couch. Napatitig na lang kami sa kanila. Women.

"Let's talk. Follow me." Tumalikod si Tito Ellis at naglakad papuntang pool area. Hindi na ako nag-inarte pa at sinundan siya.

Tumigil ako nang tumigil siya. Parang ang lalim ng iniisip habang nakatingin sa malayo.

Tumingin din ako sa tinitignan niya. Binalot kami ng katahimikan.

"Pangalawang beses, pangalawang beses nagalit sa akin si Adrienne." Napatingin ako nang magsalita pero diretso pa rin ang tingin niya. Nakabulsa ang mga kamay niya sa pantalon niya. "Una siyang nagalit noong nilayo namin siya sa kaibigan niya. She's only eight that time."

Mariin lang akong nakikinig sa kanya. Tumigil siya at hindi ako nagsalita habang hinihintay ang idudugtong niya.

"Ang pangalawa ay noong pinakasal namin siya sa'yo. Alam mo bang sobra siyang galit? Dahil may pinangakuan siyang pakakasalan niya paglaki. Hindi iyon nangyari dahil sa kagagawan lahat namin ng Mommy niya." Tumingin siya sa'kin at may mga emosyong naglalaro sa mga mata niya ma hindi ko mabasa. "Kami ang unang nanakit sa kanya. Galit ako, galit na galit ako noong nalaman kong hindi mo siya tinatrato ng maayos at lagi mo siyang sinasaktan, pero wala kaming pinagkaiba sa'yo dahil kami ang nauna."

I'm speechless. Hindi ko alam ang sasabihin ko.

"Hindi kami pumunta rito sa ospital. Pumunta kami rito para kamustahin kayong dalawa. We don't care about the hospital anymore. Kahit ibigay mo sa kung sino, ayos lang. Ang gusto lang namin maging masaya si Adrienne, gusto naming tratuhin mo siya sa paraan namin at huwag na huwag mo siyang sasaktan. Mahalin mo siya," mahabang lintiya niya. "Alam kong may babae ka pero hindi ko iyon pinansin. Oo, nagalit ako at gusto kong bawiin ang anak ko sa'yo pero 'yung nakita ko kanina, parang totoong mahal mo siya."

Tumango-tango ako. Naiintindihan ko ang gusto niyang iparating. Kahit hindi niya sabihin, gagawin ko iyon.

"Kaya susubukan kong iwan ulit siya sa'yo at kapag hindi maayos, babawiin ko na siya mula sa iyo."

Malalim akong nag-iisip at hindi namalayang nasa tabi ko na pala si Adrienne. "Nakaalis na sila Mom. Anong pinag-usapan niya ni Dad?"

Bumaling ang tingin ko sa kanya. Hinila ko siya para mayakap.

Hindi lang pala siya ang nasasaktan habang nasasaktan ako sa kabila. Nasasaktan din siya sa kamay ng asawa niya.

Kung alam ko lang noon, hindi ko na siya pinakawalan noon pa. Ang laki ng pinagbago niya.

Mahigpit ko siyang niyakap at hinalikan ang buhok niya. "Nothing. He asked me to take care of you."

"He did?" inosenteng tanong niya. Hindi ako nagsalita at hinalikan lang ulit ang ulo niya bilang pagsagot.

"Yeah. Kahit hindi naman niya sabihin, gagawin ko."

"Whatever. Want to do something?" Mabilis ko siyang naitulak at tinignan ang mukha niya kung seryoso ba siya.

I keep looking at her face to see if she's really serious. Pero nakangiti lang siya na parang sinasabing seryoso siya.

Hindi ako makapaniwala. She really asked me that? f**k. Kanina ko pa gustong gawin iyon pero nandiyan ang parents niya.