Rebirth Of Gifflet

Chapter 30

Maririnig sa bawat sulok ng kwarto ang mga ungol ng dalawang taong nagtatalik. Malalakas ang mga boses na tila mapapaos na kakaungol sa sarap na nararamdaman.

"O-h yes, b-baby... more—" ungol ng babae at sarap na sarap sa ginagawa nilang dalawa.

"As you wish, baby," ani ng lalaki at mas binilisan pa ang pag-ulos sa loob ng babae.

Pero sa kalagitnaan ng kaligayahan ng dalawa, hindi nila alam na may nagmamanman sa kanila. Kahit pa sa itsura nila ngayon ay titig na titig ang isang lalaki sa kanila na nakangisi.

Wala siyang maramdaman kahit ano sa ginagawa ng dalawa. Parang wala lang ito at hindi man lang naapektuhan.

"Go on, enjoy yourselves," bulong nito na siya lamang ang makakarinig. Abot langit ang ngisi nito at parang sabik sa mga binabalak.

Muling ngumisi ang lalaki nang makitang tapos na ang dalawa at nakahiga na sa kama bago umalis. He already done what he's planning for now.

Sa kabilang banda, pagod ang dalawang nakahiga sa kama at malalim ang mga paghinga.

"That's a mind blowing s*x, honey," nakangiti namang saad ng babae.

"I know," tugon ng lalaki bago halikan ang noo ng dalaga. "How was it?"

"How was it what?" taka namang tanong ng dalaga. She looked up to see her man.

"His parents. Were they still looking for him?" tila may takot sa mga mata ng lalaki habang tintanong iyon.

Natatakot siyang may makaalam ng sekreto nila. Natatakot siyang masira ang buhay niya. Gano'n din sa babae, natatakot din ito sa ginawa nila pero makikitang walang pinagsisisihan ang dalawa.

Ang kailangan lang nila ay itago ang ginawa para hindi sila masira pareho. Natahimik ang babae at pinakalma muna ang sarili mula sa takot na nararamdaman.

"Y-Yes. Paano kung malaman nila? We know that his family is rich, Richard. Kung gagamitin nila kahat ng koneksiyon nila, mahuhuli tayo," nanginginig na ani ng babae. Only the thought terrifies her.

"Shan, listen to me, we already cleaned it all up and no evidences. We don't have any witness anymore. Hindi tayo mahuhuli, okay?" lintiya niya pero pati siya ay natatakot din para sa kanilang dalawa.

Tama ang babae, mayaman at malakas ang kapit ng pamilya ng lalaking iyon. Kaya hindi rin niya mapigilang kabahan sa magiging sitwasyon nilang dalawa.

Pero hindi alam ng lalaki na may iba pang ginawa ang babae. Kung mahuhuli man sila, siya ang mas malaki ang sentensya kapag nalaman ng awtoridad na noon pa man ay nagawa na niyang pumatay ng tao.

"R-Richard, walang sekreto ang hindi nabubunyag," sabi ulit ng babae at nadoble ang kabang nararamdaman.

"No. That's not true. There are secrets that meant to be kept forever. Naiintindihan mo ba ako, Shan?" paninigurado at pagkukumbinsi ng lalaki sa babae.

Nagtatapang-tapangan kang siya dahil nakikita niyang nagiging mahina ang kanyang nobya. Pero sa likod niyan, may pinaplano silang dalawa sa oras na nalaglag sila. At hindi iyon hahayaan ng dalawa.

Kaya nilang gawin lahat para hindi sila masira. Sa isip nila, magiging traydor sila kung sakali.

Hindi nila alam na may mikroponong nakakabit sa babae ng kama nila at may maliit na kamerang nakatago sa kung saan na kuhang-kuha ang angolo nilang dalawa.

Nakangising pinapanood ito ng lalaki at til ba nasisisyahan at halos malimutan na niyang may kasama siya.

Hindi na nagtanong pa ang dalawa kung anong nangyayari dahil alam na nila kung ano ba ang pinag-uusapan ng babae at lalaki. Mas lalo na ang lalaking kayang mabasa ang nangyayari sa paligid.

Hindi makangisi ang dalawa sa napapanood. Hindi gaya ng isa na ito na ang kaligayahan sa klasi ng pagkakangisi. Sobra ang ngisi niya na halos ikabaliw na niya ito.

Hindi maintindihan ng dalawa kung ano ang ikinangingisi nito. They were confuse on why can't they read this man.

Hindi nila ito mabasa at kaya nitong itago lahat ng pwede nilang makita at mabasa. Sa isip ng dalawa, hindi ito basta-basta at parang mas malakas pa ito sa kanilang dalawa. Kahit pa magsama sila.

He can hide himself properly. Ang galing nitong magtago na hindi na nila siya mabasa.

Tumingin ang dalawa sa pinapanood ng lalaki at nagiging seryoso silanf dalawa. Pati ang dalawang taong kilala nilang dalawa ay may tinatagong kademonyuhan.

Kilala sa buong mundo ang babae bilang model habang ang lalaki naman ay isang doctor na kinaiinisan nilang dalawa na nagtatrabaho sa ospital kung saan din sila.

"Walang makakaalam sa ginawa natin, Shaniah," sabi ng lalaki sa screen ng laptop ng kasama nilang lalaki.

Hindi nila maisip kung paano niya nilagay ang camera at mikropono sa bahay ng lalaki. Tatlo silang nasa bahay ni Gifflet dahil pinatawag niya ang mga ito sa bahay niya.

Gabi na at nakatulog ang asawa niya kaya malaya siyang nakapagplano. Nasa loob sila ng opisina niya sa bahay nila.

"I don't think I have to explain to you what's going on," nakangisi niyang ani sa dalawa. Nagkatinginan ang mga ito bago tumango bilang tugon. "You see, this bastard is a devil that is our enemy."

Tumango ang dalawa at nakukuha ang sinasabi niya. Ang hindi lang nila maintindihan ay kung bakit niya gusto itong gantihan. Wala silang alam na koneksyon ng lalaki sa lalaking iyon.

Kaya nagtataka sila kung anong rason. Pero hindi nila kayang tanungin iyon sa kanya. They don't know what he'll do if they did.

Minsan nga iniisip ng dalawa kung bakit sila nagtitiwala sa lalaking ito when in the first place, he couldn't be trusted. Marami siyang tinatago at alam ito ng dalawa.

Hindi siya basta-basta at ramdam nilang hindi rin basta-basta ang tinatago niya. Pero ang isa sa kanila ay may kalahating alam sa tinatago ni Gifflet.

The situation reader knows it. At ang alam lang ng isa ay may tinatagong malalim ang dalawa.

Hindi niya alam kung mabuti o masama ito. They canttbe trusted he thought but he still did.

He trusts these two because he knows that they won't harm him. They will never do it but why can he feels like he'll get hurt?

"What's your point for calling us?" the person reader asked. Tahimik lang ang isa at inobserbahan sila.

He pointed the screen of his laptop. "That is my point. Do you think we can use that against them?"

"Them? Both of them? I thought it's only that bastard? Why dragging the woman with him?" naguguluhang tanong ng lalaki.

Tahimik lamang ang isa at inoobserbahan si Gifflet. Tutok na tutok siya sa lalaki at pinalalaliman ang pagbasa nito pero nahihirapan siya. He digs more of him but nothing.

Alam niya ang rason kung bakit kasali ang babae rito. But he shouldn't just say it because he knows, he has plans for her.

"You will know... soon," he said and continues to watch the scene in his laptop.

Tignan mo nga naman itong dalawa, he thought. They are love birds now? He sees.

Pinanood niya lang ang ginagawa ng dalawa na nagtalik ulit pagkatapos ng pag-uusap. Nang tumingin siya sa dalawa ay nakita niyang nag-iwas ng tingin at namumula ang mukha.

What's wrong with these two? He asked to himself. As if they were virgins.

"What?" he asked but the two only glared at him.

"Why the f**k you still watching that? Live porn is it?" inis na singhal sa kanya ng lalaki na kayang bumasa ng tao.

He chuckled and shook his head repeatedly. Well, sino ba namang matagal ng tigang ang manonood ng ganito?

Musterbation wasn't enough for him. It's been years after all.

Sinara na ng lalaki ang laptop niya at tumingin sa dalawang kasama. "What do you think I'm planning?"

"You're planning to kill them." Napangisi siya sa sagot ng lalaking inaasahan na niyang makakaalam nu'n.

"Not physically but emotionally and mentally," said the other guy. His smirk got wider even more.

Iyon ang gusto niya. Ang may nakakaintindi sa kanya. 'Yung hindi na kailangang magtanong para malaman ang nasa isip niya.

Sa isip-isip ni Beam ay delikado ang iniisip ni Gifflet. Delikado ang pinaplano niya at hindi niya alam kung anong susunod na mangyayari kung sakali.

Someone could get hurt and he knows who's one of them. He knows one guy that will get affected more.

Hindi sa gagawin ni Gifflet kundi sa tinatago nito. Kaya nagulat siya nang makita ang babaeng nasa video kanina dahil namukhaan niya ito sa mga gamit ni Gifflet.

Alam niyang mali ang ginawa niyang pangingialam pero parang may nagtutulak sa kanyang tignan iyon. He kept his mouth shut because he couldn't handle what would happen next.

Isa lamang ang ligtas na dapat niyang gawin. Ang manahimik at hayaan ang lalaki sa plano nito.

Pero kapag hindi na naaayon sa kabutihan, mangingialam na siya.

Sa isip-isip naman ni Marley ay alam niyang may tinatago sa kanya ang dalawang ito. He can feel it.

He doesn't know if he will continue trusting them because he feels like they were betraying him. But deep down, he knows they weren't.

He hopes that what they were hiding doesn't involve him.

GIFFLET POINT OF VIEW

I woke up late the next morning. Late na akong natulog kagabi dahil napuyat sa ginawa namin.

Tumingin ako sa tabi ko kahit alam kong wala na si Adrienne. It's already ten and she was probably in her work.

I'm confident that Trinity won't violate her again. I'm sure of it.

Inabot ko ang cellphone ko sa table malapit sa kama namin at tinawagan si Adrienne. Wala pang isang minuto ay sumagot na si Adrienne.

Napangiti ako. "Hey," tawag ko sa kabilang linya.

"Hey. Why are you calling? Do you need something?" malamyos ang boses niya nang magsalita.

"Can't I call my wife?" And I didn't get a response for seconds. She's shy, isn't she? I chuckled at that. "I just want to make sure you're safe. You're at work?"

"Yeah and calls aren't allowed in here actually. Dinahilan ko lang na emergency."

Nagrason siya para sagutin ang tawag ko? How sweet.

"Oh. I'm sorry, baby. Gusto ko ang boses mo ang una kong marinig pagkagising ko."

Again, there's a long pause on the other line.

"Stop, F. I'll hang up na. Baka magalit ang boss ko, okay?"

Okay. I get it. She's shy that's why she's ending the call now. Pinigilan ko ang ngiti ko. My wife.

"Okay. Take care, alright?"

"Of course. Bye!"

"I love you!" habol ko bago niya pinatay ang tawag. Napailing-iling na lang ako.

Tumayo na ako at nag-ayos ng sarili. Kailangan kong magtrabaho ngayon.

Nag-ayos na ako para sa pagpasok nang trabaho. Kumain na rin ako sa tinira ni Adrienne na kakainin ko.

Habang naglalakad ako sa hallway ng ospital at eksaktong pagliko ko ay may bumangga sa'king doktor.

"Hey! Watch were you're—" bigla itong napatigil sa pagsasalita nang mag-angat siya ng tingin sa'kin. "I-Ikaw pala, Sir. G-Good morning, Sir."

Yumuko pa siya biglang pagpapakita ng paggalang. Fake.

Pero gayon pa man, napangisi ulit ako. Kagabi pa ako ngisi nang ngisi. Paano ba naman, he's putting his guard down.

"Next time, careful whose your talking to. They might kill you too," nakataas ang gilid ng labi ko habang sinasabi iyon.

Biglang napalitang ang inis sa mukha niya ng takot. Isang banggit ko lang tungkol sa ginawa nila, sobra na 'yung takot niya.

I wonder what would Shaniah's reaction. Too bad, she's not coming here. Sa susunod na lang kapag bumisita siya rito.

Imposibleng hindi niya bibisitahin si Richard. They were couples, right?

"W-What do you mean, Sir?" pilit niyang tanong kahit medyo nanginginig na siya.

"Chill. I'm just saying to warn you." I tapped his shoulder before walking away. Leaving him like that.

Hahayaan ko muna siyang mabaliw kakaisip kung may alam ba ako sa ginawa nila o wala. This is the second time I gave him a hint.

Siguro naman sa pangatlo, mahahalata na niya. At mababaliw din siya kakaisip kung paano ko iyon nalaman kahit wala naman akong kahit na anong koneksyon sa kanila.

Nakangisi akong naglakad papuntang opisina ko. I can feel his eyes fixed on me while I'm walking.

He's scared. Paniguradong isa pang punto ay may gagawin na siya sa'kin.

Kaya sa susunod ko pa ulit siya bibigyan ng punto.

"How's the schedule?" I asked Beam about my schedule with Richard. An operation I'm planning.

"Yes. Are you sure about this? May madadamay, Gifflet."

"I won't let it happen. This is just between us and I will make sure the patient will be alright."

...